اذعان به اشغال فلسطین و تلقی قدس به مثابه میراث فلسطینیان آب سردی بر پیکر نیمه جان رژیم صهیونیستی در منطقه می باشد. خروج آمریکا نیز نه یک کنش بلکه واکنشی در برابر مقاومت فلسطینیان است و این واکنش نه بر مبنای عقلانیت سیاسی بلکه برمبنای استیصال و عصبانیت ناشی از شکست می باشد.

در پی تصویب دو قطعنامه در سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی ملل متحد (یونسکو) ضد اشغالگری رژیم صهیونیستی، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که در حمایت از رژیم صهیونیستی از این سازمان بین المللی خارج می شود. خروج آمریکا از این نهاد بین المللی در بطن خود دلایل بسیاری به همراه دارد که آشکارترین آن نزدیک تر شدن آمریکا در دولت ترامپ به رژیم صهیونیستی ا ست. این نزدیکی به حدی می باشد که آمریکا برای حفظ آن حاضر است قید نهادهای بین المللی چون یونیسکو که اغلب ذیل نفوذ خودش ساخته شده اند را بزند.

این اقدام در واکنش به تصویب پیش نویس دو قطعنامه در یونیسکو با عنوان فلسطین اشغالی و مؤسسات فرهنگی و آموزشی انجام می گیرد. در واقع در این قطعنامه ها همانگونه از عنوان فلسطین اشغالی مشخص است رژیم صهیونیستی را به حق رژیمی اشغالگر قلمداد می نماید و مالکیت تاریخی مسلمانان بر آثار مقدس و باستانی چون مسجدالاقصی را به رسمیت می شناسد و از آن چون میراث فلسطینیان نام می برد. همچنین این قطعنامه ها در راستای حفظ قدس از تخریب های ناشی از هجوم وحشیانه رژیم صهیونیستی به تصویب می رسند. محتوای این قطعنامه ها درواقع مانعی برای پیشروی رژیم صهیونیستی در اشغال بیشتر اراضی فلسطین ها است. همچنین از آنجایی که یکی از شگردهای رژیم اشغالگر قدس برای اشغال اراضی فلسطینیان تخریب آثار مقدس و باستانی مسلمانان است، قطعنامه های یونیسکو مستقیماً این اقدام آن ها را محکوم می کند. به همین علت این اقدامات به مزاج آمریکا و رژیم صهیونیستی خوش نیامده است چراکه متن پیش نویس حاوی دلالت هایی است که در تقابل با سیاست های تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی قرار دارد. به عنوان مثال شورای اجرایی یونسکو، ادامه تجاوزات رژیم صهیونیستی در اراضی اشغالی فلسطین از جمله حفر تونل های زیرزمینی و دیگر پروژه های تجاوزکارانه و نامشروع این رژیم به ویژه در بخش قدیمی این شهر را محکوم می کند. همچنین شورای نام برده رژیم صهیونیستی را به علت جلوگیری از تعیین نماینده دائم یونسکو در قدس که وظیفه جمع آوری اطلاعات لازم در زمینه فعالیت های یونسکو را دارد را نیز محکوم می نماید.

برای خروج ایالات متحده آمریکا از یونسکو می توان دلایل دیگری را نیز ذکر کرد. از آغاز دولت ترامپ خروج آمریکا از یک نهاد یا معاهده بین المللی و یا سرباز زدن از توافقات جمعی در واقع به امری معمول در سیاست های خارجی آن کشور تبدیل شده است. بعد از خروج آمریکا از معاهده زیست محیطی پاریس به دستور مستقیم ترامپ در ژوئن 2017، خروج آمریکا از یونیسکو دومین اقدام آمریکا در این راستا می باشد. تهدیدات ترامپ مبنی بر خروج آمریکا از برجام نیز می تواند پرده دیگری ازاین نمایش باشد. در پی این اقدامات کشورهای جهان باید همواره خطر موقتی بودن هر معاهده ای با آمریکا را به جان بخرند. این اقدامات ایالات متحده و مشخصاً ترامپ باعث بازنمایی شخصیت سیاسی آمریکا به مثابه بازیگری بی تعهد نسبت به اصول و معاهده های بین المللی می شود و لایه های پنهانی تصویر واقعی آمریکا را به جهانیان نشان می دهد.

به علاوه این اقدامات ترامپ در واقع بی اهمیتی به معاهده هایی است که با شور و مشارکت بین المللی برقرار شده است. نتیجه این اقدامات چیزی جز کشیدن جهان به وضعیت آنارشی و بی نظمی نیست. آمریکا که همواره داعیه دار ایجاد نظمی جهانی و مدیریتی جهانی ذیل نهاد های بین المللی چون سازمان ملل و یونیسکو بوده است هرجا که می بیند این نهادها پیش برنده منافع آمریکا و نزدیکان آمریکا نیستند به آنها دهان کجی می کند. این امر در نتیجه دیدگاه ابزاری واشنگتن به اصل همکاری های بین المللی است. مادامی که نهادی بین المللی تصمیمی خلاف منافع و سیاست های آمریکا اتخاذ کند - هرچند که اراده عمومی و تصمیم جمعی کشورها از آن حمایت کند- این کشور به طرق مختلف سعی در وارد کردن فشار بر آن می نماید. به عنوان مثال در مسئله خروج از یونیسکو، آمریکا اعلام کرده است کمک های مالی خود را به این سازمان به علت حمایت انسانی آن از حقوق فلسطینان قطع می کند. آمریکا و رژيم صهیونیستی همواره سعی داشته اند از طریق سیاست هایی چون کمک های مالی و یا در مواقعی تحریم های گوناگون بر نهادهای بین المللی که در واقع باید نهادهایی بی طرف باشند اعمال نفوذ کنند اما در مقاطعی که این اعمال نفوذ نتیجه دلخواه را در پی نداشته باشد با اقداماتی همچون قطع کمک های مالی و خروج از آن نهاد سعی می کنند اعتبار آن نهاد را زیر سؤال ببرند.

نکته ی مهم دیگری که می توان از تصویب این دو قطعنامه برداشت کرد کاهش هژمونی و اقتدار آمریکا بر کشورهای جهان است. این قطعنامه با 22 رأی موافق در مقابل تنها 10 رأی مخالف به تصویب رسیده است. از متن و عنوان این قعطنامه ها تقابل آن ها با سیاست ها و منافع آمریکا و رژیم صهیونیستی آشکار است اما با این وجود، کشورهای عضو اعتنایی به منافع آمریکا و رژیم صهیونیستی نکرده اند و این نشان از کاهش اقتدار آمریکا در سطح جهان است.

این قطعنامه در واقع اثبات حقانیت قدس در جامعه بین المللی و نهاد های جهانی بعد از سال ها مقاومت است. اذعان به اشغال فلسطین و تلقی قدس به مثابه میراث فلسطینیان آب سردی بر پیکر نیمه جان رژیم صهیونیستی در منطقه می باشد. خروج آمریکا نیز نه یک کنش بلکه واکنشی در برابر مقاومت فلسطینیان است و این واکنش نه بر مبنای عقلانیت سیاسی بلکه برمبنای استیصال و عصبانیت ناشی از شکست می باشد.