«باربادوس» جزیره کوچکی در شمال شرقی آمریکای جنوبی و تازه ترین قطعه از امپراطوری بریتانیاست که از تحت الحمایگی این کشور جدا شده و اعلام استقلال کرده است؛ شاید آخرین تکه از این امپراطوری که ملکه ۹۳ ساله اجازه می دهد از زیر پرچم سه رنگ پادشاهی اش خارج شود.

باربادوس چند روز قبل وفاداری به ملکه الیزابت دوم را متوقف کرد، بقایای گذشته استعماری خود را رها کرد و برای اولین بار در تاریخ به جمهوری تبدیل شد.

چندین رهبر، شخصیت ها و هنرمندان، از جمله ولی عهد الیزابت دوم شاهزاده چارلز و ریحانا ستاره پاپ مشهور آمریکایی، در مراسمی که به این منظور در میدانی مردمی برگزار شد، شرکت کردند؛ میدانی که سال گذشته در بحبوحه اعتراض ها علیه استعمار و ظلم نژادپرستانه به مردم کشورهای تحت الحمایه از وجود مجسمه یک لرد مشهور بریتانیایی پاک شده بود.

در نیمه شب، زمانی که باربادوس رسماً به جمهوری تبدیل شد، هزاران فشفشه به آسمان رفت و در سراسر جزیره پرده های نمایشی برپا شد تا مردم بتوانند مراسمی را تماشا کنند که ارکستری با بیش از ۱۰۰ نوازنده، خواننده، شاعر و رقصندگان متعدد در آن حضور داشتند. مراسم البته به صورت آنلاین هم پخش شد و پیام های هیجان انگیزی را از مردم ساکن در ایالات متحده، کانادا و باقی جاهای دنیا در پی داشت که «استقلال» باربادوس را تبریک می گفتند.

تلاش باربادوس برای تبدیل شدن به جمهوری بیش از دو دهه پیش آغاز شد. بعد از انتخابات اخیر پارلمان جزیره در ماه گذشته این پارلمان با اکثریت دو سوم آرا کشور را تبدیل به جمهوری کرد و باربادوس اولین رئیس جمهوری تاریخ خود را انتخاب کرد. ژنرال ساندرا میسون، فرماندار باربادوس، پیش از سپیده دم روز سه شنبه در حالی که این جزیره پنجاه و پنجمین سالگرد استقلال خود از بریتانیا را جشن می گرفت، سوگند یاد کرد.

او گفت: «همانطور که اولین نخست وزیر ما هشدار داد ... دیگر نباید در مکان های استعماری پرسه بزنیم. ما باید به دنبال بازتعریف خود از خود، دولت و نام باربادوس در دنیای پیچیده تر، متکثرتر و آشفته تر باشیم ... کشور و مردم ما باید رویاهای بزرگی داشته باشند و برای تحقق آنها بجنگند.»

خانم میسون، ۷۲ ساله، سابقه وکالت و قضاوت دارد. او پیش از این به عنوان سفیر در ونزوئلا، کلمبیا، شیلی و برزیل نیز خدمت کرده است. او به نخست وزیر میا موتلی کمک خواهد کرد تا جزیره ثروتمند باربادوس در دریای کارائیب با بیش از ۳۰۰ هزار نفر جمعیت را رهبری کند که اقتصاد آن به گردشگری، تولید و امور مالی وابسته است.

باربادوس برای جمهوری شدن نیازی به مجوز از بریتانیا نداشت و بعد از اعلام جمهوری هم همچنان عضو قلمرو مشترک المنافع خواهد بود. پیش از باربادوس، گویان، دومینیکا و ترینیداد و توباگو در دهه ۷۰ میلادی به جمهوری تبدیل شدند؛ روندی که برای پنجاه سال گذشته متوقف شده بود و حالا به نظر می رسد با اعلام جمهوری باربادوس دوباره آغاز شده باشد.

باربادوس در نوامبر ۱۹۶۶، بیش از سه قرن پس از ورود مهاجران انگلیسی و تبدیل این جزیره به یک مستعمره ثروتمند بر اساس کار صدها هزار برده آفریقایی، از بریتانیا مستقل شد. در دهه های اخیر، این جزیره شروع به فاصله گرفتن از گذشته استعماری خود کرد. در سال ۲۰۰۵، باربادوس شورای خصوصی مستقر در لندن را کنار گذاشت و دادگاه دادگستری کارائیب مستقر در ترینیداد را به عنوان دادگاه تجدیدنظر نهایی خود انتخاب کرد. سپس در سال ۲۰۰۸، پیشنهاد رفراندوم در مورد مسئله جمهوری شدن را داد؛ پیشنهادی که تا همین سال گذشته میلادی مسکوت مانده بود. سال گذشته، باربادوس اعلام کرد که قصد دارد از سلطنت مشروطه خودداری کند و مجسمه نایب دریاسالار بریتانیایی هوراسیو نلسون را از میدان قهرمانان ملی، محل برگزاری مراسم جشن جمهوری، برداشت.

شاهزاده چارلز که به عنوان عالی ترین مقام سلطنتی در مراسم اعلام جمهوری در باربادوس حاضر بود از مقامات باربادوس برای دعوت از خود تشکر کرد و گفت: از سیاه ترین روزهای گذشته ما و قساوت وحشتناک، برده داری است که تاریخ ما را برای همیشه لکه دار می کند. مردم این جزیره با صلابت فوق العاده مسیر خود را ادامه دادند. آنچه را که به دست آورده اند تحسین کردند. آزادی، عدالت و تعیین سرنوشت راهنمای شما بوده است.

در طول مراسم، نخست وزیر به ریحانا، ستاره پاپ، افتخار قهرمان ملی باربادوس را اعطا کرد و به او گفت: امیدواریم همچنان مثل الماس بدرخشی.

پرچم، نشان و سرود ملی باربادوس در پی اعلام جمهوری در این کشور تغییر نخواهد کرد اما برخی از ارجاعات تغییر خواهند کرد. عبارت «سلطنتی» و «تاج» دیگر در نظام اداری این کشور به کار نخواهد رفت، نیروی پلیس سلطنتی باربادوس به خدمات پلیس باربادوس و «زمین تاج» به «زمین دولتی» تبدیل می شود.

میا موتلی، نخست وزیر باربادوس می گوید اعلام جمهوری «لحظه ای مهم» است که باعث می شود کشور سیصد هزار نفری باربادوس گذشته استعماری خود را پشت سر بگذارد. میسون شهریور سال گذشته زمانی که دولت برای اولین بار اعلام کرد قصد خود را مبنی بر توقف سلطنت مشروطه اعلام کرده است نیز گفته بود: «باربادوسی ها خواهان یک رئیس دولت باربادوسی هستند.»

یک روز بعد از اعلام جمهوری در باربادوس ملکه الیزابت دوم گفت که «بسیار خوشحال» است که پسرش برای بزرگداشت این مناسبت تاریخی در باربادوس حضور داشته است. او گفت: «مردم باربادوس جایگاه ویژه ای در قلب من دارند. این کشوری است که به حق به فرهنگ پر جنب و جوش، قدرت ورزشی و زیبایی طبیعی خود افتخار می کند و بازدیدکنندگان را از سراسر جهان به خود جذب می کند.»

البته اوضاع به قشنگی این لبخندها و تبریک گفتن ها نیست. واشنگتن پست می گوید که باربادوس احتمالا به دلیل گذشته استعماری خود طلب غرامت خواهد کرد: «در بحبوحه جنبش «زندگی سیاه پوستان مهم است» در ایالات متحده، تقاضاهای فزاینده برای غرامت برده داری در جزیره، شتاب بیشتری گرفته است».

فعالان مدنی قصد داشتند در سه شنبه شب همزمان با سخنرانی شاهزاده چارلز به مناسبت اعلام جمهوری در باربادوس در مورد لزوم پرداخت غرامت بابت برده داری در این سرزمین شعار بدهند اما دولت باربادوس برای این اعتراض به آنها مجوز نداد. مارسیا ویکس، یکی از سازمان دهنده های این اعتراض به ایندیپندنت گفته است: «بسیاری از ما نمی دانیم چرا شاهزاده اینجاست اگر واقعاً از قدرت استعماری دور می شویم. چرا علیرغم اینکه نخست وزیر کاملا مختار است چارلز باید اینجا باشد و هیچ حرفی هم از پرداخت غرامت به میان نیاید؟»

با توجه به تاریخ باربادوس، جای تعجب نیست که این جزیره در مرکز بحث درباره غرامت قرار داشته است. باربادوسی های سفید حدود ۲.۵ درصد از جمعیت سیصد هزار نفری این سرزمین را تشکیل می دهند اما آنها مالک بیشتر زمین های تولیدی جزیره اند.

در کنار مطالبات غرامت، برخی از مبارزان از خانواده سلطنتی خواسته اند که به خاطر نقش اجداد خود در تجارت برده عذرخواهی کنند؛ اظهارات چارلز در مورد «وحشیگری وحشتناک برده داری» در دریای کارائیب پاسخ به درخواست عذرخواهی بریتانیا بابت برده داری در این منطقه بوده است اما بعید است یک عذرخواهی واقعی به حساب بیاید.

بعد از باربادوس احتمالا نوبت جامائیکاست که وفاداری به ملکه را متوقف کند. بحث طولانی مدتی در جامائیکا در مورد اینکه آیا این کشور نیز باید از سلطنت دور شود، وجود داشته است و اندرو هولنس، نخست وزیر جامائیکا اعلام کرده که قانون اساسی این جزیره در سال آینده مورد بازنگری اساسی قرار خواهد گرفت. هر دو حزب سیاسی اصلی جامائیکا از قطع کامل روابط با سلطنت حمایت می کنند. جامائیکا در حال حاضر تنها سرزمین بزرگ در کارائیب است که هنوز اعلام جمهوری نکرده.

در خارج از دریای کارائیب هم جنبشی برای کنار گذاشتن ملکه به عنوان رئیس دولت در استرالیا در حال رشد است. ممکن است بعد از جامائیکا نوبت استرالیا باشد. ۴۵ درصد از مردم استرالیا در تازه ترین نظرسنجی ها در ۲۰۱۹ گفته اند که مایلند کشورشان به صورت جمهوری اداره شود هرچند هنوز ۵۵ درصد مخالف این ایده اند.

انتهای پیام