شیوع بیماری کرونا امری بود که کمتر کسی میتوانست آن را پیش بینی کند. اما این بیماری با شیوع گسترده خود در جهان، امروز بیش از 1 میلیون نفر را در خود درگیر کرده است. شیوع بیماری کرونا همچنین تاثیر دردناکی برروی اقتصاد جهانی داشته است. به بیان کارشناسان بحران اقتصادی پیش رو حتی از بحران جهانی پیشین وخیم تر است.

شیوع بیماری کرونا امری بود که کمتر کسی میتوانست آن را پیش بینی کند. اما این بیماری با شیوع گسترده خود در جهان، امروز بیش از 1 میلیون نفر را در خود درگیر کرده است. شیوع بیماری کرونا همچنین تاثیر دردناکی برروی اقتصاد جهانی داشته است. به بیان کارشناسان بحران اقتصادی پیش رو حتی از بحران جهانی پیشین وخیم تر است.

براین اساس تازمانی که وضعیت صحی جهان به حالت طبیعی خود بازنگردد اقتصادها نیز نمیتوانند عملکرد طبیعی داشته باشند. اما نکته اساسی این است که وضعیت منفی در اقتصاد جهانی حتی میتواند تا سالهای پس از بازگشت وضعیت صحی به حالت طبیعی اثرات خود را حفظ کند. میلیون ها نفر در سرتاسر جهان بیکار شده و از دولت ها و بیمه ها درخواست حمایت کرده اند. امری که موجب کاهش ظرفیت اقتصادی دولت ها در بلند مدت و کوتاه مدت خواهد شد.

تحت این شرایط وضعیت افغانستان به عنوان کشوری که برای تامین پیسه خود نیازمند حمایت بین المللی است بسیار دشوارتر از سایر کشورها خواهد بود. افول اقتصاد جهانی میتواند افغانستان را در معرض کاهش کمک های بین المللی قرار بدهد. همچنان که هم اکنون نیز امریکا 1 میلیارد دالر از کمک خود به افغانستان را کاهش داده و تهدید به کاهش بیشتر کمک های بین المللی از سوی خود و سایر بازیگران کرده است.

این شرایط میتواند فشارها را بر کلیه ابعاد سیاسی، امنیتی و اجتماعی در افغانستان افزایش دهد. کاهش کمک های بین المللی به معنی کاهش توانایی دولت افغانستان در برابر توزیع خدمات عمومی از جمله تامین نیازهای مردم و امنیت است. با این حال به نظر میرسد که سخت ترین فشار در این زمینه معطوف بر وضعیت نیروهای امنیتی باشد. نیروهای امنیتی تاکنون نسبت به معاش خود نگرانی بسیاری داشته اند و بسیاری از آنها معتقدند که حقوق در نظر گرفته شده برای آنها پاسخ گوی نیازهای زندگیشان نیست.

کاهش حمایت های بین المللی می تواند وضعیت نیروهای نظامی را در تمام جنبه ها از پرداخت معاش پرسنل تا تامین سوخت برای لجستیک نیروهای امنیتی با دشواری رو به رو سازد. این فشار در حالی برروی نیروهای امنیتی افزایش میابد که در سوی دیگر طالبان در حال افزایش توانایی خود در میدان نظامی و عرصه سیاست است. همچنین کاهش توانایی عمومی دولت در تامین خواسته های مردم به افزایش نارضایتی ها و زمینه سازی برای بهره گیری گروههای مخالف نظام سیاسی افغانستان تبدیل خواهد شد.

بحران اقتصادی پیش رو فارغ از تاثیر برروی توانایی کمک کنندگان بین المللی، برروی رشد اقتصادی افغانستان نیز تاثیر منفی خواهد گذاشت و میتواند توانایی اقتصادی دولت و بازیگران خصوصی فعال در افغانستان را بیش از پیش تحت تاثیر منفی خود قرار دهد. شواهد نشان میدهد که افغانستان تنها یک گام کوچک با شکست ساختار سیاسی و اجتماعی خود فاصله دارد. شکستی که نتیجه عدم پیشرفت در زیرساختهای حیاتی افغانستان در طی 2 دهه گذشته میباشد.

منبع: مطالعات افغانستان