چه ارتباطی بین پرونده هسته ای ایران، بحران سوریه، بی ثباتی عراق، نقطه جوش کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس، نابسامانی اقتصادی لبنان، درگیری فلسطینی – فلسطینی و خیزش غزه و فشارهای آمریکا بر ترکیه وجود دارد؟ آیا تمام این مشکلات به وجود آمده در خاورمیانه مربوط به معامله قرن می شود؟ بله، همه به این معامله مربوط هستند.

سایت النشره در تحلیلی به ریشه تمام بحران های منطقه خاورمیانه پرداخته و می آورد: معامله قرن تا به اینجا بسنده نمی کند بلکه مسائل دیگری نظیر رسیدگی به مرزهای جنوبی لبنان و روشن شدن وضعیت میادین گاز و نفت این منطقه طبق رای و نظر آمریکا و بررسی وضعیت مرزهای شمالی لبنان برای شعله ور کردن آتش اختلافات بین بیروت و دمشق و بستن پرونده آوارگان فلسطینی در لبنان و نابودی کامل حق بازگشت آنها به سرزمین شان را دربرمی گیرد. تمام اینها با نیات طراحان معامله قرن مرتبط هستند.

واشنگتن تصور می کرد راحت ترین گره در مسیر معامله قرن گره ترکیه است تا اینکه کاشف به عمل آمد ترکیه با استناد به رویکرد اسلامی خود به خصوص درباره بیت المقدس مخالف سرسخت معامله قرن است، در آن زمان بود که فشارهای اقتصادی و سیاسی بر این کشور افزایش یافت از طرفی موافقت بی دردسر آنکارا با این معامله احتمالا به سقوط دولت رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه که داعیه اسلامی داشته و بر ممنوعیت فروش قدس و تقسیم آن تاکید دارد، منجر می شود.

اما درباره کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس، واشنگتن یکی از این کشورها را برای برداشتن گام اولیه در طرح مورد نظر خود انتخاب کرده؛ گام اولیه آن مضمونی اقتصادی و تجاری تحت عنوان صلح برای شکوفایی دارد. منامه اواخر ماه میلادی آینده میزبان این کنفرانس اقتصادی با حضور وزیران دارایی کشورهای منطقه و تجار است. انتخاب بحرین برای برداشتن گام اولیه معامله قرن این را القا می کند که کشورهای عرب حوزه خلیج فارس با این طرح صد در صد موافقند و تنها منتظر اعلام آن نشسته اند.

اما ایران، واشنگتن از ایران نیز می خواهد در مسیر اجرای معامله قرن مانع تراشی نکند و دست از حمایت از گروه های مقاومت فلسطین و لبنان بردارد از این رو فشارهای گسترده ای را متحمل این کشور کرده است که از خروج آمریکا از برجام شروع شد و به تحریم های اقتصادی و مالی و حتی تهدید نظامی رسیده است. البته تهران مقابل هیچ یک تسلیم نشده و حتی اعلام کرده برای دو روند یعنی مذاکره از یک سو و مقابله از سوی دیگر آماده است. البته دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا جنگ را نمی خواهد این را به صراحت گفته است، او فقط می خواهد ایران در اثر پیامدهای تحریم اقتصادی وارد مذاکره شود.

اما درباره عراق، نباید از خاک این کشور برای تسویه حساب ها بین محور مقاومت و واشنگتن و تل آویو استفاده شود خصوصا در سایه ادعاهای صهیونیستی  مبنی بر اینکه غرب عراق مکانی برای شلیک موشک هایی به سمت شهرها و شهرک های اسرائیلی خواهد بود. این موضوعی است که پامپئو، وزیر خارجه آمریکا در جریان سفر اخیرش به عراق این را به عراقی ها گوشزد کرد.

در مورد سوریه نیز که عملا در محور مقاومت قرار دارد آمریکایی ها از دو مسیر روی آن حساب باز کرده اند یکی اینکه روس ها از آنها در طرح معامله قرن حمایت کنند و دوم فشارها و تحریم های اقتصادی و نظامی بر سوریه جهت واداشتن دمشق به تسلیم شدن. برخی ناظران معتقدند حل و فصل اختلافات بین ایران و آمریکا تضمن کننده مواضع لبنانی ها، سوری ها، فلسطینی ها برای به هم نریختن طرح معامله قرن است.

درخصوص ارتباط لبنانی ها با معامله قرن برخی معتقدند، نقش لبنان در حاشیه است اما معلوم شد لبنانی ها در صورتیکه در مخالفت با تبعات معامله قرن منسجم شوند می توانند طرح را از بین ببرند یا دست کم از میزان به ثمر نشستن آن بکاهند با این دیدگاه که لبنان بیشتر از کشورهای دیگر متضرر خواهد شد و لبنانی ها بیشترین بها را پرداخت خواهند کرد خصوصا درباره نابودی حق بازگشت آوارگان فلسطینی از اردوگاه های فلسطینی ها موجود در لبنان به سرزمین شان چراکه ممکن است آنها در لبنان برای همیشه اقامت کنند و توازن طایفه ای این کشور که همواره بحران ساز بوده را دوباره به هم بریزند.

درست است که صهیونیست ها از مقاومت کارآمد و مجرب لبنان در مراحل مختلف نگرانی هایی داشته اند اما مطمئن هستند که مشغول بودن لبنانی ها به مشکلات اقتصادی و سیستم طایفه ای شان و درگیری های سیاسی نامحدود آنها این کشور را از هرگونه اقدام در جهت ممانعت از اقامت دائمی آوارگان فلسطینی در لبنان بازمی دارد. طبق تصورات طراحان این معامله بین المللی کافی است غرب به لبنانی ها اشاره ای درباره تسهیل امور اقتصادی شان داشته باشد تا اقتصاد این کشور فرونپاشد. طرح و نقشه های آمریکایی که رو شده تلاش دیگری را هم دربردارد که آن تقلاهای دیوید ساترفیلد، فرستاده آمریکا در ترسیم مرزهای دریایی و زمینی لبنان و سرزمین های اشغالی و دغدغه پرونده نفت و گاز از منظر آمریکا برای بی اثر کردن مخالفت های لبنان با معامله قرن است اما موضوع درباره لبنان به پذیرش حق لبنان در سرمایه گذاری در میادین گازی جنوبی ختم نمی شود بلکه مساله اقامت دائمی فلسطینی ها در لبنان به عنوان شرط اساسی اسرائیل برای تکمیل معامله قرن مطرح خواهد شد.

به هر حال لبنان باید با اقامت دائمی فلسطینی ها در این کشور چگونه تعامل کند؟ لبنان بعضا وعده های اقتصادی اروپایی ها به خصوص از سوی انگلیس و فرانسه را در ازای آنچه طرح اقامت دائمی ۱۰۰ هزار فلسطینی در خاک این کشور و کوچ کردن بقیه آوارگان به کشورهای اروپایی است، می شنود. این در حالی است که هیچ کس فعلا در لبنان به این موضوع توجه ندارد مثلا مسیحیان که می توانند از طریق واتیکان برای ممانعت از به هم خوردن توازن مسیحی - اسلامی لبنان در نتیجه اقامت دائمی فلسطینی ها فشار بیاورند توجهی به این موضوع ندارند در حالیکه غرب نیز متوجه نقش آنها در لبنان نیست. طبق تمام این شاخص ها، آنچه در آینده رخ می دهد بسیار دردناک خواهد بود و همه نگاه ها به ملت فلسطین دوخته شده که ببینند با هرگونه معامله ای درباره موجودیت و سرنوشت شان مقابله می کنند یا با آن کنار می آیند.