سودان از آذرماه سال پیش صحنه ی تظاهرات خیابانی معترضانی است که از دیکتاتوری سی ساله ی عمر البشیر به تنگ آمده اند و واژه ی «الثورة» به معنی انقلاب، ترجیع بند سرودها و شعارهای معترضان است. در میان معترضان زن و مرد که سال هاست اعتراض خود را آشکار و نهان بیان می کنند، دختری جوان به نماد انقلاب سودان بدل شده است.

آلاء صالح، دختر بیست ودوساله ی سودانی که دانشجوی رشته ی معماری دانشگاه خارطوم است می گوید اولین بار در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ (۲۸ آذر ۹۷) بعد از تصمیم دولت برای سه برابر کردن قیمت نان در تظاهرات شرکت کرد. اما او بسرعت مشهور و محبوب شد تا جایی که حالا در میان انقلابیان سودان لقب «کنداکه» گرفته که در اصطلاح باستانی این کشور به معنی ملکه یا شاهزاده است.

او به سمبل اعتراضاتی بدل شده که به گفته ی خودش در فرهنگ این کشور شاکله ای زنانه داشته است؛ همچنان که در اعتراضات اخیر سودان هم زنان نقش پررنگی دارند و بخش بزرگی از تظاهرکنندگانی که در خیابان ها و در مقابل پادگان های ارتش تجمع کرده بودند را تشکیل می دهند.

اما آنچه این دختر را به نماد انقلاب و آزادی بدل کرد و باعث شد در یکی دو روز به چهره ای جهانی تبدیل شود و مهم ترین رسانه های دنیا برای گفت وگو دربه در دنبالش بگردند، بدون شک پدیده ای به نام تلفن همراه بود! معترضانی که هنگام سرود خواندن او دورش حلقه زده بودند، هرکدام با یک موبایل تصویری از او برداشتند و در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشتند. عکس و ویدئوی او بسرعت دست به دست شد و توجه بسیاری از افراد و رسانه ها را به خود جلب کرد.

تصویر زنی پوشیده در ردای سنتی سفید و بلند که بر سکویی بالاتر از جمعیتی که گرد او حلقه زده اند ایستاده و انگشت اشاره اش را رو به آسمان گرفته؛ تصویر نمادینی که توسط کاربران سودانی و عرب زبان در شبکه های اجتماعی با تصاویر رهبران سیاسی بزرگ مقایسه شد. این ویژگی های نمادین در زمانه ای که هر محتوایی به اشاره ی یک انگشت امکان دیده شدن در سطح جهان را دارد، کار خود را کرد و آلاء صالح را به «ملکه»ی هموطنانش تبدیل کرد.

صالح بعد از پربازدید شدن این ویدئو در گفت وگو با ای .اف.پی می گوید: «در چنین جنبشی زنان بطور گسترده ای مشارکت می کنند؛ نه فقط بخاطر حقوق خودشان بلکه حقوق تمام جامعه؛ تفاوتی بین حقوق زنان و حقوق جامعه نیست» و اضافه می کند: «زنان سودان همیشه جوانان خود را به مبارزه تشویق می کنند. این بخشی از تاریخ «کنداکه» است».

مادر صالح طراح لباس است که معمولاً روی لباس های زنانه ی سنتی سودان موسوم به «توب» کار می کند. همان لباس سفیدرنگ بلندی که او در زمان شرکت در تظاهرات و خواندن سرود در ویدئوی مشهورش به تن دارد؛ لباسی سنتی که به گفته ی او در اذهان مردم کشورش یادآور «کنداکه» است.

او درباره ی جهانی شدن تصویرش به گاردین گفته بابت دیده شدن تصویرش در این سطح خوشحال است زیرا این عکس «به مردم سراسر جهان این امکان را داده که از این طریق از انقلاب سودان باخبر شوند». او می گوید: «روزی که آن عکس گرفته شد، من به ۱۰ تجمع مختلف رفتم و سرود انقلاب را برای مردم خواندم. بار اول به میان پنج شش زن رفتم و شروع به خواندن کردم؛ آنها هم شروع به همخوانی کردند و بعد تجمع بزرگی شکل گرفت».

او درباره ی مشارکت زنان در این راهپیمایی های اعتراضی می گوید: «زنان سودانی همواره در انقلاب های این کشور مشارکت داشته اند؛ اگر تاریخ سوران را نگاه کنید، ملکه ها دولت ها را هدایت می کردند و این بخشی از میراث ماست». یک کاربر سودانی هم در توئیتر نوشت «سودان پر است از این ملکه ها و آلاء صالح فقط یکی از آنهاست». صالح می گوید به اینکه در این انقلاب نقش دارد افتخار می کند و امیدوار است که انقلاب سودان به اهداف خود برسد.

سرود «الثورة» به معنی انقلاب، سروده ی شاعر سودانی به نام ازهری محمدعلی است. بندی در این سرود هست که می گوید «گلوله نمی کشد؛ آنچه می کشد، سکوت مردم است».

عمر البشیر درست سه دهه پیش در سال ۱۹۸۹ یک سرهنگ ارتش سودان بود که بعد از کودتا علیه نخست وزیر منتخب کشورش، حکومت سودان را در دست گرفت. اما ۲۲ فروردین، خود او هم با یک کودتای نظامی دیگر از مسند قدرت کنار زده شد. مردم سودان ماه ها بود که علیه دولت بشیر دست به تظاهرات اعتراضی زده بودند و ارتش سودان با حمایت تظاهرکنندگانی که خواهان سرنگونی بشیر بودند او را از قدرت کنار زد.

وزیر دفاع سودان در اعلامیه ای تلویزیونی ضمن اعلام وضعیت اضطراری سه ماهه گفت یک شورای نظامی دوساله برای نظارت بر روند انتقال قدرت در سودان تشکیل خواهد شد. فعالان سیاسی و مدنی سودان از نظامیان خواسته اند هرچه سریع تر قدرت را به دولتی غیرنظامی انتقال دهند.