به گزارش رسانه ها، نیروهای امریکایی روز سه شنبه اوراق تبلیغاتی را از هوا در بخش های از ولسوالی بگرام پروان پرتاب کرده که در آن، تصویر شیرى که به دنبال سگ سفید که کلمه طیبه روى آن دیده مى شود، روان می باشد.

احمد جاوید حنفی رییس شورای علمای پروان این کار نیروهای خارجی را دشمنی با مسلمانان و توهین آشکار در برابر دین مبین اسلام دانسته و از حکومت می خواهد تا این موضوع را به گونه جدی بررسی کند.

اما مأموریت حمایت قاطع می گوید: آن محتویات به صورت ناآگاهانه درج آن اوراق تبلیغاتی شده است که بار دیگر تکرار نخواهد شد.

جنرال جمس لندر، فرمانده عملیات های خاص نیروهای خارجی در افغانستان در اعلامیه ای، از وقوع این حادثه، به گفتۀ خودش صادقانه معذرت خواسته و تأکید کرده است: آنها به دین اسلام و شرکای مسلمانان شان در سراسر جهان احترام قایل هستند.

او گفته است: چنین اشتباه قابل قبول نمی باشد. من در حال بررسی روش های مان برای دریافت علت این حادثه هستم و مسؤولین این قضیه را مسؤول خواهم شمرد. ماموریت حمایت قاطع به آینده افغانستان متعهد بوده و من یک بار دیگر از وقوع این اشتباه پوزش می طلبم.

۱۷ سال می شود که افغانستان به وسیله حضور چهل و چند قدرت غربی محاصره شده و اسم این محاصره رندانه نیز کمک به دولت و ملت افغانستان گذاشته شده است.

در طول این ۱۷ سال، بر رغم ادعاهای رنگارنگ دولت های غربی به رهبری ایالات متحده امریکا، انواع و اقسام فشارها و اهانت و تحقیرها از سوی نیروهای نظامی غربی متوجه مردم افغانستان شده است؛ کشتار مردم بی گناه بوسیله نیروهای نظامی امریکایی در ولایات مختلف این کشور، از فرط تکرار دیگر به یک حادثه عادی و معمولی تبدیل شده؛ چنانچه در اوایل ارتکاب این عمل غیر انسانی، از سوی جنرال های امریکایی لااقل یک عذرخواهی خشک و خالی صورت می گرفت؛ اما در اثر تکرار بمباران خانه و کاشانه افراد بی گناه ملکی و کشته و زخمی شدن دهها و بلکه صدها تن، دیگر ابهت و قباحت این عمل غیر انسانی در چشم امریکایی ها کمرنگ و بی اهمیت شد؛ چنانکه در شرائط کنونی به راحتی و آسانی آب خوردن، مناطق مسکونی را بمباران می کنند و تعدادی از هموطنان بی گناه ما را به خاک و خون می کشند و هیچ گونه عذرخواهی هم از کسی نمی کنند.

نیروهای خارجی به خصوص امریکایی، اخیرا نیز پا را از حد و حدود خویش فراتر گذاشته و در کنار کشتار و ترور افراد بی گناه در افغانستان، به ترور و کشتار شخصیت و باورها و اعتقادات مردم این کشور اسلامی نیز همت گماشته اند و دلیل بر این ادعا نیز عملکرد وقیحانه و بی شرمانه این نیروها در برخی از ولسوالی ها در ولایت پروان است که در خبر بالا بازتاب داده شده است.

به نظر می رسد در جرئت یافتن و وقیح شدن نیروهای امریکایی نسبت به مقدسات مسلمانان افغان، دو عامل بیشتر از همه تاثیرگذار تر است؛ یک اینکه امریکایی ها افغانستان را ملک طلق خویش فرض کرده اند و خیال می کنند هر گونه که بخواهند می توانند با این کشور و مردم آن برخورد داشته باشند؛ برای همین هم راحت مناطق مسکونی را بمباران می کنند و زن و کودک و پیر و جوان افغانها را می کشند و خانه های گلی آنان را با خاک یکسان می کنند.

عامل دوم که در واقع بازگشت به علت نخست دارد، انفعال و ضعف مفرط دولت به خصوص حکومت افغانستان در برابر امریکایی ها و عملکردهای غیر مسئولانه آنها در برابر افغانستان و دولت و مردم آن است.

امریکایی ها با شگرد و چالاکی خاصی سیستمی را در افغانستان به وجود آورده اند که طبق آن سیستم به هر عملکردی در این کشور مجازند و کسی نیست تا آنها را نسبت به عملکرد شان بازخواست و مواخذه کند. در این سیستم به میزان غیر قابل توجهی و صد البته در راستای منافع استعماری ایالات متحده امریکا، به دولت و مردم افغانستان کمک می شود؛ مثلاً جاده ای قیرریزی می شود و پل و پلچکی ساخته می شود و یا یک مقدار پول نقد به دولت افغانستان اهدا می گردد؛ اما در عوض دولت افغانستان مقامات امریکایی را در رسیدن به اهداف استعماری شان در منطقه کمک کنند؛ نسبت به عملکرد نیروهای امریکایی در ترور و کشتار مردمش، یا سکوت کند و یا اینکه موضع زیاد تندی اتخاذ نکند.

نسبت به غارت و چپاول معادن غنی این کشور به خصوص یورانیم با کیفیت افغانستان توسط نیروهای امریکایی، واکنش لازمی از خود نشان ندهد و از همه بدتر در برابر تجهیز و تقویت داعش به وسیله جنرال های امریکایی در چهار گوشه افغانستان، سکوت محض کند و از بزرگنمایی فعالیت های ضد بشری داعش در افغانستان، شدیداً بپرهیزد.

اما از همه این گزینه ها بدتر و اسفناک تر، این توقع مقامات امریکایی از دولتمردان افغان است که به توهین و هتک حرمت هایی که هر از گاهی از سوی نیروهای نظامی آن کشور علیه باورها و مقدسات دینی مسلمانان در افغانستان صورت می گیرد، حساسیت خاص و لازمی از خود بروز ندهند و بگذارند تا سازمانهای مخوف سیا کار خود شان را بکنند و به اهداف تعریف شده نسبت به مردم افغانستان دست پیدا کنند.

با تاسف به نظر می رسد امریکایی ها در توقع شان از دولتمردان ما تا کنون موفق بوده اند؛ و گر نه در طول ۱۷ سال تمام مردم افغانستان، شاهد این همه جولان دهی و میدان داری نیروهای امریکایی در ستم کردن نسبت به افغانها و پایمال کردن حقوق انسانی آنان نمی بود.

نویسنده: سیدفاضل محجوب/ خبرگزاری آوا