آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل متحد در سفر روز چهارشنبه اش در کابل، از بیجا شدگان داخلی در حومه شهر دیدار کرد. او عالی ترین مقام سیاسی جهان است که تاکنون از بیجا شده های داخلی افغانستان، در خیمه های شان بازدید میکند.

بازدید او از بیجا شدگان اما به دلایلی بیسابقه بود. او در جریان ورود به خیمه های بیجا شدگان، بوت هایش را از پا درآورد و با بیجا شده ها با خودمانی ترین شکل ممکن برخورد نمود.

آقای گوترش در بازدید از خیمه نشینان داخلی گفت: “امروز من با کسانی یکجا شدم که روزه داشتند، به منظور همبستگی با تمام مسلمانان جهان، من همه را برای صلح و شکیبایی فرامیخوانم”.

گوترش گفت که او به افغانستان سفر کرده تا همبستگی سازمان ملل متحد را با مردم افغانستان به نمایش بگذارد. حمایت از روند صلح به رهبری افغانها و خانواده های که بیشتر از جنگ آسیب دیده اند، از دیگر اهداف سفر او به افغانستان خوانده شد.

آقای گوترش ۶۶ سال دارد. او هفت سال سِمت نخست وزیری پرتگال را نیز بدوش داشت. اما آنچه این سیاستمدار پرتگالی را در امور پناهندگان متمایز ساخته، چیز دیگری است.

او ده سال کمیشنر ارشد عالی سازمان ملل در امور پناهندگان بود. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ از خود کارنامه های عالی در این سِمت برجای گذاشته است.

آقای گوترش در این مدت بارها از کشورهای غربی خواست که میزان کمک های خود را برای رسیدگی به امور پناهندگان و مهاجران افزایش دهند. این سیاست مدار پرتگالی، از اول جنوری ۲۰۱۷ دبیر کلی سازمان ملل متحد را بدوش گرفت. مسئولیتی که تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ به مدت پنج سال طول خواهد کشید.

آنتونیو گوترش، در شش ماهی که از وظیفه اش در مقام دبیر کلی سازمان ملل متحد میگذرد، از یک اردوگاه آواره گان سوری در اردن نیز دیدن کرده است. او همچنین در این مدت، خواستار افزایش کمک های بین المللی و همبستگی بیشتر جامعه جهانی با آوارگان شهر موصل شده است.

احترام به حریم خصوصی افغانها

احترام به حریم خصوصی خانواده های افغانستان، سیلی محکمی بود که آقای گوترش به صورت رهبران افغانستان زد.

رهبرانی که در خانه های مردم خیر، در مساجد نیز بوت های شیک شان را از پا بیرون نمی کنند. بیاعتنایی به حریم خصوصی افراد که درد آن هرگز برای خانواده های داغ دیده فراموش شدنی نیست.

پای برهنه دبیر کل سازمان ملل متحد در میان خیمه نشینان، در کشور ما گویای واقعیت تلخ دیگری نیز است. اینجا در افغانستان، اخلاق سیاسی، به مقام های دولتی و سیاسی اجازه نمی دهد تا در برخورد با افراد عادی جامعه، تواضع نشان دهند.

رفتارهای زمامداران در افغانستان حتا در دید و بازدیدهای به گفته خودشان “تکریمیه” نیز بزرگ منشانه است.

شهروندان افغانستان بارها مواردی را شاهد بوده اند که رییس جمهور و رییس اجرایی در دیدار با خانواده های شهدا بوت های شان را از پا نکشیده اند.

این اخلاق پایین سیاسی تنها به رییس جمهور و رییس اجرایی خلاصه نمی شود. مسئولان دیگر نیز بارها عکس های شان خبر ساز شده اند که در داخل مسجد و یاخانه شهدا با بوت و کفش قدم گذاشته اند. از جمله عبدالروف ابراهیمی رییس مجلس نمایندگان و یا برخی از وزرا.

آقای گوترش در حالی از بیجا شدگان داخلی در خیمه های شان دیدار کرد، که وزیر مهاجرین افغانستان که مسوولیت درجه یک او رسیدگی به این گونه موارد است، تا هنوز هیچ نمی داند خیمه های بیجاشدگان در کجا است و چگونه زندگی در این جا جریان دارد.

منبع: هشدار