افتتاح دفتر طالبان در قطر با چراغ سبز امریکا و مذاکرات احتمالی امریکایی ها با طالبان علل اصلی تعلل دولت افغانستان در امضای پیمان امنیتی با امریکا میباشد.

به گزارش انصار به نقل از نیویورک تایمز، در شرایطی که قرار است نیروهای ناتو در پایان سال 2014 افغانستان را ترک نمایند و امنیت کشور به نیروهای داخلی واگذار شود، دولت امریکا در سال گذشته توانست موافقت اولیه دولت افغانستان برای انعقاد یک پیمان امنیتی دوجانبه را کسب نماید ولی در روزهای اخیر دولت افغانستان اعلام کرده است عجله ای برای امضای نهایی این پیمان ندارد.

دولت امریکا به همراهی نیروهای ائتلاف ناتو موسوم به ایساف در سال 2001 با شعار مبارزه با تروریسم به افغانستان حمله نمود و از آن زمان تاکنون نیروهای خود را در کشور مستقر کرده است. با این حال، به دلیل انتقادات داخلی امریکا از این حضور و هزینه های آن و همچنین درخواست های دولت افغانستان طبق توافقات انجام شده قرار است نیروهای امریکا و متحدانش در پایان سال آینده میلادی کشور را ترک کنند.

در این راستا دولت امریکا که با وجود بیش از یک دهه حضور در افغانستان و تقبل هزینه های زیاد دستاورد مورد انتظار را نداشته است تلاش کرده است با اقناع دولت افغانستان موافقت آن را برای انعقاد یک پیمان امنیتی دوجانبه که به موجب آن اجازه حضور نیروهای امریکایی در افغانستان داده شود کسب نماید. در این راستا طی مذاکرات دوجانبه در نهایت در سال گذشته امریکا موفق شد توافق اولیه افغانستان را برای انعقاد یک پیمان امنیتی کسب نماید تا بتواند ضمن حفظ پایگاه های نظامی خود در کشور حضور خود را در منطقه نیز تقویت نماید.

اما مجموعه ای از تحولات و دلایل باعث شده تا زمان کنونی دولت حامد کرزی از امضای نهایی پیمان امنیتی دوجانبه با امریکا خودداری نماید. علت اصلی این امر را باید در موافقت و چراغ سبز امریکا با افتتاح دفتر طالبان در قطر جستجو کرد. در همین رابطه مذاکرات احتمالی امریکا با رهبران القاعده و طالبان در امور افغانستان نیز باعث نارضایتی دولت افغانستان از سیاست های امریکا و متعاقب آن امتناع از امضای سریع پیمان امنیتی شده است.

در واقع دولت معتقد است در حالی که دولت امریکا با هدف مبارزه با تروریسم و نبرد با طالبان به افغانستان آمده اند و در زمان کنونی باید از دولت قانونی این کشور در مقابل طالبان حمایت نماید، به دلیل منافع خود و ناتوانی از شکست کامل طالبان و همچنین رفع تهدیدات امنیتی از سوی طالبان علیه منافع خود در دیگر مشورهای منطقه، حاضر به مذاکره و سازش با طالبان شده است که در آینده میتواند تهدیدات جدی را برای افغانستان ایجاد نماید و ثبات سیاسی شکننده کشور را دچار بحران نماید.

در این رابطه حامد کرزی در واکنش به این اقدامات امریکا و با اعلام نارضایتی از سیاست های دوپهلوی امریکا اعلام نموده است عجله ای برای امضای نهایی پیمان امنیتی دوجانبه با امریکا ندارد و حتی ممکن است امضای آن را به بعد از انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان موکول نماید؛ امری که امریکا به شدت از آن نگران است. در واقع امریکا برای جلوگیری از تجربه خودداری دولت عراق در سال 2011 برای انعقاد قرارداد امنیتی با امریکا، در تلاش است تا ماه اکتبر سال جاری میلادی پیمان امنیتی خود با افغانستان را به منظور حفظ پایگاه های نظامی خود در کشور نهایی نماید که البته با توجه به مخالفت ملت مجاهد افغانستان و شرایط دولت در رابطه با موفقیت آن باید با دیده تردید نگریست.