فارس:

کشورهای منطقه و همسایه افغانستان از جمله پاکستان می توانند با همکاری بیشتر در امر مبارزه با تروریسم نقش مؤثرتری در برقراری صلح و ثبات در این کشور داشته باشند و از این رهگذر اوضاع امنیتی خود را نیز بهبود ببخشند.

در این که تحولات، رویدادها و حوادث کشورهای همسایه بر هم تأثیرگذار است شکی نیست.

در همین زمینه دو کشور افغانستان و پاکستان از این منظر به یکدیگر وابستگی بسیاری دارند، امنیت در افغانستان و خروج نیروهای امریکایی از کشور تأثیر به سزایی بر صلح در پاکستان دارد.

این مسئله همکاری بیشتر پاکستان برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان را می طلبد و این کشور باید در بحث همکاری در مبارزه با تروریسم دولت کابل را تنها نگذارد.

با اینکه ارتش افغانستان توپ خانه مجهز خود را به کار انداخته و هر چند دقیقه یک بار مواضع طالبان را هدف قرار می دهد اما چند کیلومتر آن طرف تر یعنی ولایت (غزنی) هنوز هم نا آرام است.

غزنی در جنوب غرب کابل واقع شده و با یک جاده از یک طرف به کابل و از سوی دیگر به قندهار وصل می شود.

غزنی به خاطر موقعیت استراتژیک خود به مرکز تجمع شورشیان تبدیل شده و ناتو مانند سایر نقاط افغانستان عملیات خود را در این ولایت نیز متوقف کرده و همه چیز را به نیروهای افغان سپرده است.

ناتو از چند سال پیش پی برد که نمی تواند برای همیشه در افغانستان باشد و باید قبل از اینکه ضربه بیشتر بخورد زمینه خروج خود را از این کشور فراهم کند.

وضعیت غزنی بسیار بحرانی است شبه نظامیان روزی 2 الی 3 مرتبه به کاروان نظامیان خارجی حمله می کنند و کار به جایی می رسد که شبه نظامیان بر بزرگراه مسلط شده و هر خودرویی را که خواسته باشند مصادره می نمایند.

طبق گزارش منابع آگاه، پاکستان از شبه نظامیان خارجی و طالبان که در غزنی مستقر هستند پشتیبانی می کند و بیشتر کاروان های ناتو هدف حمله این شبه نظامیان قرار می گیرند.

با توقف عملیات های ناتو در غزنی از خشونت در این ولایت کاسته شده است. (استیفن مایکل) جنرال ارتش امریکا معتقد است که مردم غزنی و سایر نقاط افغانستان به نیروهای خارجی به چشم استعمارگر می نگرند به همین علت با طالبان همکاری می کنند.

اما اگر نیروهای افغان بتوانند امنیت را برقرار کنند دیگر استعمارگر محسوب نمی شوند و طالبان هم نمی توانند ادعا کنند در حال جنگیدن با کفار هستند.

این در حالی است که تعداد قربانیان نیروهای افغان ظرف یک سال گذشته افزایش یافته است که این موضوع نشان می دهد آنان تمام تلاش خود را برای ایفای نقش در اوضاع افغانستان به کار گرفته اند اما به علت ضعف هایی که دارند مجبور هستند این مرگ و میرها را بپذیرند.

نیروهای خارجی بر این باورند که ارتش افغانستان می تواند امنیت این کشور را تأمین کند و این موضوع از عملیات های 6 ماه گذشته این نیروها به خوبی روشن است.

فراموش کردن نیروهای افغان اشتباهی بزرگ خواهد بود زیرا آنان هیچ مشکلی در جنگیدن با شبه نظامیان ندارند و اگر موقعیت مناسبی برای آموزش این نیروها فراهم شود، بهتر می توانند عمل کنند.

با وجود همه نکات مثبتی که در نیروهای نظامی کشور دیده می شود آنان با کمبود نیرو مواجه هستند، ارتش تلاش کرده بخش هایی از غزنی را تصرف کند اما به علت کمبود نیرو مجبور شد از پولیس کمک بگیرد و در نهایت کنترل خود را بر این بخش ها از دست بدهد.

با اینکه پس از سال 2014 نقش نیروهای داخلی پررنگ‌تر می شود اما این موضوع راه حل قطعی برای مشکل افغانستان نیست زیرا هنوز صلح با طالبان از هیچ مجرایی به نتیجه نرسیده است.

به اعتقاد کارشناسان، ثبات در منطقه همکاری بیشتر اسلام آباد در مبارزه با تروریسم و روند صلح افغانستان را می طلبد و تنها راه حل برای ایجاد صلح و ثبات در افغانستان مذاکرات بین الافغانی است که در آن گروه های مخالف و دولت به تفاهم کلی و اساسی دست یابند.