ولادیمیر پوتین؛ رییس جمهور روسیه، سند هسته ای جدیدی را امضا کرده که براساس آن، این کشور در صورتی که هدف حمله موشکی با حمایت یک کشور هسته ای قرار گیرد، می تواند استفاده از سلاح اتمی را بررسی کند.

 براساس این سند، حمله به روسیه از سوی هر کشور عضو یک ائتلاف نظامی، به عنوان حمله از سوی کل آن ائتلاف در نظر گرفته می شود.

 همچنین «تجاوز به روسیه یا متحدانش توسط یک کشور غیرهسته ای با حمایت یک کشور هسته ای به عنوان یک حمله ای مشترک تلقی خواهد شد.»

 روسیه همچنین حق استفاده از سلاح های هسته ای را در پاسخ به استفاده از سلاح های کشتار جمعی علیه خود یا متحدانش برای خود محفوظ می دارد.

 مفاد تغییرات تازه در دُکتورین اتمی روسیه کاملاً واضح است: هرگونه حمله موشکی از سوی اوکراین به خاک روسیه با استفاده از تسلیحات کشورهای دارای قدرت هسته ای حمله از سوی خود آن کشورها تلقی خواهد شد. از سوی دیگر، روسیه به خود حق می دهد که برای واکنش در برابر حمله یکی از اعضای یک ائتلاف نظامی مانند ناتو آن را حمله ای از سوی همه اعضا ارزیابی کرده و در واکنش به آن هر یک از اعضای در دسترس ناتو را هدف حمله متقابل قرار دهد.

 مسکو همچنین بر اساس این دُکتورین تازه می تواند به حمله اتمی یا موشکی خارجی به یکی از کشورهای هم پیمان خود مانند بلاروس نیز واکنشی مشابه نشان دهد و به سادگی به تسلیحات اتمی متوسل شود.

 تغییرات ایجادشده در دُکتورین هسته ای روسیه به اندازه واضح است که به سادگی می توان به جای استفاده از تعبیرات و استعارات کلی و مبهم، نام طرف هایی مانند اوکراین، امریکا، ناتو و کشورهای اروپایی را جایگزین کرد و نتیجه گرفت که این دُکتورین دقیقاً به منظور اعلام آمادگی روسیه برای ورود به یک جنگ هسته ای تمام عیار با ناتو امریکا و اروپا در خاک اوکراین یا حتی فراتر از آن تدوین شده است.

 شاید بسیاری از صاحب نظران، ولادیمیر پوتین؛ رئیس جمهوری روسیه را به توسل بی پروا و حتی غیر ضروری به تهدیدات هسته ای متهم کنند و به این ترتیب، درباره خطر وقوع یک جنگ اتمی در آینده قابل پیش بینی هشدار دهند.

 این ارزیابی به نوبه خود می تواند درست باشد؛ اما نباید فراموش کرد که چه کسی ولادیمیر پوتین را به سمت توسل به تهدیدات نظامی با طعم هسته ای سوق می دهد.

 یک هزار روز از حمله روسیه به اوکراین می گذرد. نیروهای روس، متحمل تلفات سهمگینی شده اند؛ اما در عین حال به پیشرفت های بزرگی نیز دست یافته اند. با این حال هنوز هیچ چشم انداز روشنی از پایان جنگ وجود ندارد؛ زیرا امریکا و کشورهای اروپایی به تزریق سلاح به اوکراین ادامه می دهند، بر آتش جنگ می دمند و کی یف را از گفتگوهای صلح بازمی دارند تا روسیه را تضعیف کنند حتی به بهای نابودی اوکراین.

 به بیان ساده تر، اگر مداخلات و تحریک های ناتو و امریکا نبود جنگ اوکراین نه تنها یک هزار روز طول نمی کشید؛ بلکه حتی ممکن بود هرگز رخ ندهد؛ زیرا روسیه و اوکراین طی سالیان متمادی در کنار یکدیگر همزیستی مسالمت آمیز را تجربه کرده بودند؛ اما این رویکرد ناتو به سمت شرق و گسترش آن به حیاط خلوت و حوزه نفوذ روسیه بود که مسکو را به اتخاذ تدابیر و تمهیدات پیشگیرانه وادار کرد.

 در حال حاضر نیز دُکتورین هسته ای روسیه به دنبال صدور مجوز استفاده از تسلیحات غربی برای حمله به عمق خاک روسیه توسط اوکراین مورد بازبینی قرار گرفته و به این ترتیب، جهان امروز در آستانه یک جنگ تمام عیار اتمی واقع شده است.

 عامل اصلی تحریک روسیه به تهدید هسته ای ولادیمیر پوتین نه؛ بلکه جو بایدن است.

 تحلیلگران می گویند که بخشی قابل توجه از اقدامات اخیر جو بایدن؛ رئیس جمهور امریکا سخت تر کردن کار دونالد ترامپ؛ رئیس جمهور منتخب ایالات متحده است که با شعار پایان دادن به جنگ های جاری در تمام نقاط جهان به قدرت بازمی گردد.

 تحلیلگران تندروتر حتی جو بایدن را به کودتای خاموش علیه دونالد ترامپ متهم می کنند و معتقد اند که در دامن زدن به جنگ های جاری و تشدید بی پروای آن با تزریق تسلیحات و تحریک طرف ها به برافروختن درگیری های تازه، هدف واقعی بایدن به منظور ناکام گذاشتن طرح های ترامپ برای پایان دادن به جنگ هاست.

 این برداشت زمانی تقویت می شود که در نظر بگیریم که پیش از انتخابات ریاست جمهوری امریکا دولت جو بایدن به منظور فرونشاندن خشم و اعتراض امریکایی ها و جلب نظر اعراب و مسلمانان و جنبش های ضد جنگ، تلاش هایی هرچند صوری، نمادین و دروغین را برای کاهش تنش در خاورمیانه راه اندازی کرده بود؛ اما پس از مشخص شدن نتایج انتخابات و پیروزی دونالد ترامپ به یکباره رویکرد جو بایدن به سمت حمایت بی محابا از ادامه جنگ و مقاومت در برابر تلاش ها برای توقف درگیری ها تغییر کرد؛ به گونه ای که نماینده امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحد یک بار دیگر در برابر ۱۴ عضو دیگر این شورا ایستاد و به تنهایی قطعنامه آتش بس فوری در غزه را وتو کرد.

 تنها چند روز پیش از وتوی آخرین قطعنامه آتش بس در غزه، بایدن و متحدان اروپایی او مجوز استفاده اوکراین از تسلیحات غربی برای هدف قرار دادن عمق خاک روسیه را صادر کرده بودند.

 همه این ها نشان می دهد که دولتمردان کنونی امریکا در پی دامن زدن به جنگ های جاری در سراسر جهان هستند تا طرح ترامپ برای پایان سریع این جنگ ها را با بن بست روبرو کرده و رئیس جمهور آینده ایالات متحده را به انتخاب های ناگزیر برای دخالت و مشارکت در جنگ هایی که به طور خطرناکی به سمت جهانی شدن حرکت می کنند، وادار سازند.

 به این ترتیب، به همان میزان که تهدید ولادیمیر پوتین به استفاده از تسلیحات هسته ای برای مقابله با غرب در اوکراین، جدی، خطرناک و فاجعه بار است، کودتای جو بایدن علیه دونالد ترامپ و پیامدهای آن برای صلح و امنیت جهانی نیز مخوف و هولناک خواهد بود.  محمدرضا امینی