وزارت خارجه حکومت طالبان روز دوشنبه میزبان نشست ابتکار همکاری های منطقه ای بود که طبق ادعای این وزارت، در این نشست نمایندگان ویژه ی ۱۱ کشور شرکت کرده بودند. نشست همکاری های منطقه ای در حالی برگزار شده که ناامنی ها در منطقه افزایش یافته و حکومت طالبان نیز در راستای کسب مشروعیت بین المللی هیچ پیشرفتی نداشته است.

به گزارش انصار، نمایندگان ویژه ی کشورهای چین، روسیه، ایران، پاکستان و هند در نشست «ابتکار همکاری های منطقه ای» شرکت کرده بودند. امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه حکومت طالبان در نخستین بخش از سخنرانی اش به موضوعات عدم دخالت کشورهای خارجی به امور داخلی افغانستان و اقدام سازمان ملل برای تعیین نماینده جدید اشاره کرد.

طبق تاکید او، کشورهای جهان نباید برای افغانستان و طالبان دستور العمل ارایه کنند چون این اقدام فرقی با دخالت مستقیم در امور داخلی ندارد و قابل قبول نیست. مقامات امارت اسلامی پیش از این نیز به عمده ی واکنش های بین المللی بخاطر نقض شدید حقوق زنان با این توجیه پاسخ داده بودند که ممنوعیت آموزش و کار زنان موضوعات داخلی است و ربطی به کشورهای دیگر ندارد.

در حالی که سازمان ملل برای سازماندهی نشست فرامنطقه ای برای رایزنی در مورد تعیین نماینده جدید آماده می شود، سرپرست وزارت خارجه حکومت طالبان گفته است که علی رغم حضور یوناما در افغانستان، نیازی به نماینده ي جدید نیست.

طبق قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل که در ماه گذشته تصویب شد، سازمان ملل باید نماینده ي جدید برای افغانستان تعیین کند تا طرح دبیرکل این سازمان برای بیرون رفت از بحران کنونی افغانستان را دنبال نماید.

امیرخان متقی همچنان به نگرانی مشترک کشورهای منطقه مبنی بر افزایش ناامنی های اخیر پاسخ داده که از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری استفاده نخواهد شد و نیز افزوده که حکومت طالبان خواهان تعامل سالم با کشورهای منطقه است که صلح، امنیت و ثبات را تضمین می کند.

اما به نظر می رسد که حکومت طالبان به سایر نگرانی های کشورهای منطقه مبنی بر توقف نقض حقوق بشر، ایجاد حکومت فراگیر و مبارزه ی پیگیر با تروریزم پاسخ نداده و هیچ طرحی نیز در خصوص رفع این نگرانی ها ارایه نکرده است.

پژوهشگران امور سیاسی و بین المللی معتقدند که هرچند این نشست برای حکومت طالبان که می خواهد پیام خود را به نشست احتمالی سازمان ملل منتقل کنند مهم است اما به گفته ی آنان، چون حکومت طالبان هیچ برنامه ای برای اطمینان بخشیدن به نگرانی کشورهای منطقه مبنی بر نقض گسترده ی حقوق بشر و تداوم حکومت تک قومی ارایه نکرده اند از اهمیت این نشست برای حکومت طالبان می کاهد.

ملک ستیز، پژوهشگر امور بین المللی نوشته است که «یک واقعیت مهم دیگر موضع غرب به ویژه امریکا و اروپا ست. آنان هیچ تغییری در طالبان به ویژه در باب حقوق بشر، حقوق زنان، مشروعیت و فراگیری حکومت نمی بینند که به صورت قطع هر نوع لابی گری طالبانی را در نشست دوحه تضعیف خواهد کرد. از سوی دیگر، گزارشات تکان دهنده از وضعیت امنیتی، اختطاف زنان از خیابان ها، فقر گسترده، سرکوب مدافعان حقوق بشر و تک منشی قومی، زبانی و مذهبی طالبان جایگاه طالبان و حتا لابی گران منطقه ای آن ها را در سطح سیاست های جهان خنثا می کند.»

برخی از آگاهان امور سیاسی هم چنان معتقدند که موضع بسیاری از کشورهای منطقه در مواجه با «طالبان» در کنار اینکه منافع خود را دنبال می کنند در مغایرت با موضع کشورهای جهان به ویژه کشورهای اروپایی و امریکا قرار ندارد.

به گفته ی آنان، موضوعاتی چون رعایت حقوق زنان و دختران، توقف بازداشت های خودسرانه، ایجاد حکومت فراگیر و پایبندی به تعهدات بین المللی سبب شده که بخش عمده ی کشورهای جهان در مواجهه ی خود با طالبان موضع واحد داشته باشند و اگر حکومت طالبان می خواهد که از طریق نشست های منطقه ای جایگاه خود در مجامع بین المللی را تضمین کند باید طرح قابل ارایه به منظور رفع این نگرانی ها داشته باشد.