سعید سبحانی

خروج نیروهای انگلیسی از کمپ باستیون پس از 12 سال حضور در حالی صورت گرفت که حتی تا آخرین لحظات خروج نیروهای انگلیسی، آنها به شدت نگران حملات طالبان و آسیب پذیری در برابر این حملات بودند. بدون شک کسی از نیروهای انگلیسی حاضر در کمپ باستیون در افغانستان به عنوان یک قهرمان یاد نخواهد کرد. حضوری که ماحصل حضور 12 ساله آنها در افغانستان چیزی جز تشدید جنگ و ویرانی نبوده است. از سوی دیگر، حضور نیروهای انگلیسی در کمپ باستیون در سایه مخالفت افکار عمومی این کشور با جنگ افغانستان صورت گرفته است.

در این میان از دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس تا مقامات ارتش این کشور جملگی شکست خوردگان میدان افغانستان محسوب میشوند. نخست وزیر انگلستان از خروج تدریجی نیروهای انگلیسی از افغانستان سخن گفته است. این در حالی است كه كامرون مانند براون و تونی بلر قبلا از جنگ افغانستان دفاع كرده و خواستار حضور طولانی مدت نیروهای خود در كشور شده بود. بنابر این موافقت براون با كاهش تعداد نیروهای انگلیسی در افغانستان در حالی صورت گرفته است كه احزاب محافظه كار و كارگر چنین راهبردی را در دستور كار خود نداشته اند. این احزاب در برابر افكار عمومی انگلستان تسلیم گردیده و كاهش نیروهای نظامی انگلیسی را در دستور كار خود قرار داده اند. از این رو خروج نیروهای انگلیسی از کمپ باستیون در افغانستان مصداق نوعی فرار محسوب میشود. هزینه های ایالات متحده آمریكا و ناتو در افغانستان به صورت تصاعدی افزایش پیدا میكند. این هزینه ها دارای دو بعد روانی و مادی است. تشدید مخالفت افكار عمومی دنیا با حضور خارجیان در افغانستان به طور كامل محسوس است. در این میان دولتهای غربی حامی حضور نظامی مستقیم در افغانستان بیشتر توسط شهروندان اروپایی و آمریكایی به چالش كشیده شده اند. این سخت ترین وضعیت ایالات متحده و همراهانش در افغانستان محسوب میشود. ناتو به شدت در افغانستان با چالش روبه رو گردیده و هر لحظه بر وخامت حال نیروهای خارجی افزوده میشود.

هم اکنون افکار عمومی انگلیس نسبت به حضور نیروهای نظامی خود در افغانستان و صرف هزینه های جنگ در این کشور ناراضی هستند. این نارضایتی به سران دو حزب محافظه کار و کارگر منتقل شده است. اساس نتایج یك نظرسنجی 73 درصد مردم انگلیس بر این باور هستند كه جنگ افغانستان غیرقابل پیروزی است، در همین حال 55 درصد از انگلیسی ها خواستار بازگشت نیروهای كشورشان از افغانستان هستند. در نظرسنجی ماه جون سال گذشته 48 درصد- البته نارضایتی ها از ادامه جنگ در افغانستان صرفا به انگلیسی ها منحصر نمی شود بلكه با گذشت زمان و افزایش تلفات نیروهای خارجی در افغانستان، كل افكار عمومی غرب خواستار پایان این جنگ هستند. - اعلام كرده بودند كه ترجیح میدهند، نیروهای انگلیس از افغانستان خارج شوند. نتایج نظرسنجی كه توسط موسسه نظرسنجی (كومرس) انجام شد، نشان میدهد نزدیك به نیمی از پرسش شوندگان هیچ عقیده ای در مورد علت مداخله نظامی لندن در افغانستان ندارند و نمی دانند چرا سربازان انگلیسی در افغانستان در حال جنگ هستند.

فرار نیروهای انگلیسی از کمپ باستیون و ترک این محل پس از 12 سال بازتاب گسترده ای در رسانه های مختلف دنیا داشته است. در حالی که حدود 2 هفته از خروج نظامیان انگلیس از بزرگ ترین پایگاه نظامی این نیروها در افغانستان (کمپ باستیون) می گذرد، هنوز رسانه های داخلی در افغانستان و سایر رسانه های جهان پیرامون این موضوع مطالبی را منتشر می کنند.

در این میان مروری بر گزارش اخیر فیگارو در خصوص شرایط نیروهای انگلیسی هنگام ترک کمپ باستیون خود بیانگر واقعیاتی است که در این محل رخ داده و میدهد. در بخشی از این گزارش آمده است:

اتحادیه جک در کمپ باستیون که پایگاه عمده نیروهای نظامی انگلیس در افغانستان بود، برای آخرین بار روز یک شنبه، 26 اکتبر تخلیه شد. به همین مناسبت، یک جشن مختصر و بدون سروصدا تحت تدابیر شدید امنیتی با گشت زنی بالگردها برگزار شد؛ اما هراس از حمله طالبان هر لحظه وجود داشت. آخرین سربازان انگلیسی پرچم کشورشان را در یک بالگرد (شینوک) به هم پیچاندند و به سوی قندهار حرکت نمودند. همچنین آن ها پلاکارتی را که در آن نوشته شده بود، (453 سرباز در افغانستان کشته شدند) نیز با خود حمل می کردند. پس از آن بیرق افغانستان در مقر نیروهای ائتلاف برافراشته شد. پس از خروج این نیروها، در محل پایگاه آن ها که در یک دشت در ولایت هلمند ایجاد شده بود، سکوت و آرامش حکم فرما شد. این جشن مختصر، به مأموریت جنگی 12 ساله نیروهای انگلیسی در افغانستان، پایان داد. پس از جنگ جهانی دوم، مأموریت یکی از طولانی ترین مأموریت های خارجی برای نیروهای انگلیس می باشد. اما با آن هم، تعدادی از نیروهای انگلیسی برای آموزش نیروهای امنیتی افغانستان در این کشور باقی می مانند که دیگر مأموریت جنگی نخواهند داشت.

چنانچه از گزارش فیگارو بر میآید، وضعیت نیروهای انگلیسی هنگام فرار از کمپ باستیون آشفته بوده است. حتی جشن ظاهری که در این خصوص ترتیب داده شده بود، جشنی کاملا صوری بوده است. بدیهی است که در آینده ای نزدیک، در خصوص وضعیت آشفته ای که نیروهای انگلیسی در طول 12 سال اخیر با آن در افغانستان مواجه بوده اند گزارشهای مفصل دیگری منتشر خواهد شد. گزارش هایی که نشان دهنده اوج ناتوانی لندن در مواجهه با بحران خودساخته اش در افغانستان بوده است.