اوضاع نابسامان دولت های میزبان، عدم حضور جمعیت های بین المللی حمایت از آوارگان و سنگینی تامین هزینه های معیشتی تعدادی از زنان آواره سوری را به سمت صنعت فحشا کشانده است.

به گزارش خبرگزاری انصار، پدیده سوء استفاده جنسی از آوارگان سوری در اردوگاه های کشورهای همجوار با ادامه بحران امنیتی در این کشور همچنان ادامه دارد. اوضاع نابسامان دولت های میزبان و عدم حضور سازمانها و جمعیت های بین المللی حمایت از آوارگان و غیر ممکن بودن حمایت آوارگان از خود در برابر هزینه های معیشتی در بازار آزاد کنونی باعث شده تا تعدادی از آنها مجبور شوند برای تامین هزینه های زندگی خود و خانواده اقدام به تن فروشی کنند.

سختی، خفت، فرار از مرگ یا ذلت یا هر نام تلخ دیگری که میخواهید برای این پدیده انتخاب کنید، اما واقعیت این است که این موضوع به پدیده زشت اجتماعی تبدیل شده که در میان آوارگان سوری در حال رشد است. آفتی که در برخی کشورهای عربی همسایه از جمله در لبنان، ترکیه، اردن و دیگر رژیم های عربی حاشیه خلیج فارس قابل مشاهده است و زنان و دختران سوری خود را وارد بازار تن فروشی کرده اند، آنهم فقط به این علت که آواره هستند.

شاید بتوان برای توجیه خود این جمله کوتاه را آورد که جنگ قوانین خاص خود را دارد، اما باید توجه داشت که این پدیده دیگر یک پدیده فردی نیست، بلکه معضلی اجتماعی شده که حتی وارد سایت های اجتماعی نیز شده است. سایت هایی که مطالباتی از جمله در زمینه ازدواج یا تجارت جنسی مخفی با آوارگان را در قبال پرداخت مبالغ مالی مطرح میکنند. مبالغ اندکی که گاها به 5 تا 10 دلار میرسد و در بیشترین حالت ها 100 دلار است که البته بیشتر این مبلغ به حساب کارفرمایان ریخته میشود و همان مبلغ اندک از هر فعالیت جنسی نصیب قربانیان می شود!

هفته نامه اسبوع العربی در این راستا مینویسد: سلمی دختر 16 ساله سوری است که به یکی از روستاهای شمال لبنان رفته تا خود و خانواده اش را از مرگ با موشک باران و جنایت های تروریست های سوری نجات دهد. داستان زندگی وی از سوی یکی از مراکز تخصصی روانشناسی در یک جمعیت خیریه می تواند این مطلب را به صورت چکیده از شرایط آوارگان نشان دهد که تنها دو گزینه پیش روی آنها قراردارد، یا باید تن فروشی کنند یا از شدت گرسنگی جان بدهند.

البته تحلیلگران اعتقاد دارند که این پدیده چند شکل دارد که یکی از آن ها تن فروشی به سبک عادی و علنی است، موارد دیگری نیز وجود دارد که شامل ازدواج های ثبت نشده در قبال مبالغ مالی یا به ازدواج در آوردن اجباری دختران نوجوان از ترس ورود در مهلکه تن فروشی های علنی است.

سلمی که از یک سال پیش وارد این کار شده است، میگوید که در ابتدا در دفتر فردی به نام ابراهیم کار میکرده است، اما بعدها ابراهیم که خود یک تاجر اقدامات جنسی است، وی را قانع کرده که در ازای ارائه خدمات جنسی به پول بیشتری دست پیدا کند.

وی میگوید در ابتدا ابراهیم وعده 20 دلار در قبال ارائه هر خدمت جنسی را به من داد، اما بعدها وی بیشتر از ده دلار به من نمی داد. وی که از تعداد بالای مشتریان تعجب می کرد، میگوید: که در برخی روزها این تعداد به 20 نفر در روز می رسید و برخی از آنها وحشیانه برخورد می کردند، اما من برای تامین هزینه زندگی خانواده و خرج تحصیل خواهرم این کار را میکردم. البته برخی روزها نیز هیچ مشتری نبود و من بدون پول به خانه بر میگشتم که باید شب را گرسنه بخوابیم.

این داستان تعداد زیادی از دختران سوری است که به تدریج در باشگاه های شبانه وارد این حرفه زشت شده اند.

متخصص روانشناسی که سلمی به وی پناه برده، میگوید با وجودیکه که سلمی با این اقدامات زندگی خوبی برای خود درست کرده بود، اما حالت های روانی فروپاشیده ای داشت. وی گاهی از سوی مشتری ها هدف حمله و خشونت قرار میگرفت و  گاهی نیز بنا به درخواست مشتریان مجبور به استفاده از مواد مخدر می شد. وی که دیگر نمی خواهد به این کار ادامه دهد، از اینکه از سوی ابراهیم یا یکی از مشتریانش هدف حمله قرار گیرد، میترسد. از سوی دیگر ابراهیم گذرنامه وی را نزد خود نگه داشته و او نمی تواند از لبنان خارج شود.

غاده جبور مسئول بخش مبارزه با تجارت و سوء استفاده از زنان در جمعیت موسوم به کِفی می گوید که این داستان منحصر به مرزهای لبنان نیست، بلکه بویژه در اردن و ترکیه و کشورهای دیگر خلیج فارس نیز رواج دارد. وی تاکید میکند که پدیده فحشا به علت رواج بیبند و باری نیست، بلکه ناشی از فقر و بیچارگی است.

وی انواع سوء استفاده های جنسی از جمله فاحشگی های پنهان و تحت پرده ازدواج های ثبت نشده و ازدواج اجباری نوجوانان را  نیز ابعاد دیگری از سوء استفاده های جنسی و خشونت های جسمی و روانی می داند که بر ضد آوارگان اعمال می شود.

جبور پدیده فاحشگی آوارگان سوری را نیز بخشی از چارچوب خشونت علیه زنان معرفی کرده و میگوید که هیچ کس از این افراد نمی خواهد وارد این سبک زندگی شود، اما تا زمانی که کشورهای میزبان همسایه، محیط زندگی مقبولی را برای آوارگان ایجاد نکنند، نمی توان فرصت هایی برای تامین هزینه های زندگی برای آوارگان متصور بود. حتی سازمانهای بین الملل نیز نمی توانند گزینه ای برای ادامه زندگی آنها ارائه دهند. درست است که این زنان با اراده خود این راه را انتخاب میکنند، اما ابزارهای اقناع این افراد و شرایط بد زندگی آنها نقش زیادی در کشیده شدن آنها به این سبک زندگی دارد.

عراق و سارایوو و کوزوو نیز بهتر از این کشور نبودند، اما در لبنان اوضاع خطرناک تر است، عبلة قاضی متخصص جامعه شناسی تاکید میکند که پدیده روسپی گری در لبنان آشکار نیست، با بسته شدن مراکز فساد و فحشا در لبنان در طول جنگ این باشگاه ها به مغازه ها و ساختمان ها و واحدهای مسکونی و حتی هتل ها منتقل شده است، امروز نمی توان گفت که آوارگان سوری عامل اصلی بروز روسپی گری در لبنان هستند، بلکه این بی اخلاقی ها و هرج و مرج مستمر در کشور ناشی از خلأ ریاست جمهوری و تعلیق فعالیت های سازمانها و موسسات قانونی است که باعث این روند شده است، این در حالی است که جامعه لبنان نیز از قوانین و ساختارهای نظم اجتماعی و اخلاقی فرار می کند و تمام این عوامل در بروز و انتشار پدیده فحشای آوارگان سوری در لبنان سهیم است.

وی معتقد است که فحشا مانند ویروس یا وبا نیست، بلکه حالتی است که در هر جامعه ای ممکن است وجود داشته باشد، اما هرج و مرج و ناآرامی میتواند جامعه را از تمامی معیارهای اخلاقی و انسانی خارج کند.

در سال 2009 دولت قانون مبارزه با جنایت تجارت انسان را تصویب کرد، اما چیزی عوض نشد، بیشتر عوامل موجود در صنعت فحشا که نسبت زیادی از سوری ها در میان آنها وجود دارد، از کافه های شبانه به منازل منتقل شدند و به کار خود ادامه دادند. عملیات فرهنگی از سوی برخی سازمان های غیر دولتی نیز نتوانست در این راستا تاثیری داشته باشد.

اگر در قرن گذشته کارکنان صنعت فحشا در لبنان از کشورهای آسیایی و اروپای شرقی وارد لبنان می شدند، الان دیگر موضوع ساده تر است، چرا که این افراد در میان شهروندان قرار دارند و در معرض انواع خشونت ها و سوء استفاده ها هستند. تحقیقات نیروهای امنیتی لبنان از یک شبکه فحشا که در منطقه وادی الزینه و شبکه دیگری که در منطقه کفر عبیدا توقیف شد، نشان داد که بیشتر دختران این شبکه ها نوجوانان سوری هستند. آنها در خشن ترین شرایط تحت سوء استفاده جنسی قرار دارند و اوراق هویت و گذرنامه های آنها از سوی تاجران و کارفرمایانشان گرفته شده است.

البته الان دیگر زمان برای بررسی عوامل تشدید این پدیده گذشته است،  باید فکری برای متوقف کردن این روند داشت، روندی که باعث شده دختران سوری به این فکر کنند که برای فرار از مرگ به لبنان نیامده اند که زیر سایه خفت و خواری زندگی کنند.

منبع:مشرق