عدالت گوهر گمشده ی همه ی انسان ها و در همه ی اعصار و قرون تاریخ حیات بشری بوده و زاده انسان، همواره در انتظار عدالت، چشم امید به دور دستها دوخته است. 

آفریدگار انسان به عنوان تأمین كننده نیازهای مادی و معنوی انسان ها به نیاز و حس عدالت جویی و عدالت خواهی انسان ها نیز بی توجه نبوده، و در متون ادیان الهی، وعده ها و پیشگویی های زیادی مبنی بر برقراری عدالت بوسیله ی فردی از سلاله ی پاكان و پیامبران، به چشم می خورد كه روز معینی ظهور خواهد كرد و جهان غرق در تاریكی ستم و بیداد را، با نور علم، معرفت و عدالت، روشن خواهد ساخت.

در ادیان آسمانی ای مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام كه سه دین بزرگ و پرطرفدار عصر كنونی به شمار می روند، سخن از آمدن منجی موعود بسیار رفته است و در عبارت های فراوانی از متون دینی آنان، پیامبران و پیشگامان هر سه دین جهانی، پیشگویی های صریح و روشنی مبنی بر ظهور منجی موعود در آخر الزمان به چشم میخورد و جالب توجه اینكه حتی در ادیان غیر الهی نیزبه ضرورت منجیِ انسان و جهان توجه و تأكید گردیده است و متون دینی آنان نیزكس یا كسانی را به عنوان منجیان موعود به پیروان شان معرفی می كنند! كه این موضوع نیز خود گواه دیگری بر عدالت خواهی فطری انسان ها اعم از موحد و غیر موحد آنان می باشد. 

در ادیان الهی اگر چه بر اصل وجود منجیِ موعود و ظهور او در آخرالزمان، توافق وجود دارد، اما نسبت به مصداق منجی موعود و نجات دهنده انسان و جهان كه چه كسی خواهد بود، در میان پیروان ادیان الهی اختلاف وجود دارد؛ چنانچه مسیحیان، حضرت عیسی مسیح را مصداق منجی موعود دانسته كه روزی از آسمان اجلال نزول خواهد كرد و جهان غرق در تاریكی ظلم و ستم را نجات خواهد بخشید. 

یهودیان به عیسی ناصری به دیده منجی موعود می نگرند كه همان عیسی ابن مریم پاك بوده و مسلمانان باورمندند كه منجی موعود كسی نخواهد بود جز یكی از ائمه ی دوازده گانه كه از فرزندان با واسطه ی پیامبر اسلام بوده و در آخرالزمان به داد انسان رنجور عصر رسیده و حكومت ضعیف شدگان و ستم دیدگان را بنا نهاده و نظام عدل و برابری انسان ها را در سرتاسر كره زمین برقرار خواهد كرد.

اوصاف و ویژگی هایی كه برای منجی موعود در اسلام بیان گردیده است بسیار شفاف، روشن و واضح تر از خصوصیاتی است كه در متون دینی دو آئین مسیحیت و یهودیت نسبت به منجی موعود، دیده می شود و این ادعا با مطالعه متون دینی هر سه دین بزرگ می تواند دلیلمند گردد كه این قلم ابدا قصد بی انصافی و اجحاف نسبت به ادیان غیر اسلامی را ندارد و مطالعه كننده ی هوشمند و منصف، خود به این حقیقت دست خواهد یازید. در اسلام، جزئیات بسیاری نسبت به منجی موعود، اوصاف و ویژگی های او، تعداد یاران او، مركز حكومت و دولت او، مدت حكومت او، دوستان و طرفداران او، دشمنان او و تمامی مسایل ریز و درشت زندگی با قداست آن بزرگوار وجود دارد. 

در اسلام تقریبا تمامی مواردی كه به منجی موعود و معرفی او برای بشریت لازم است، اشاره شده و به تنها چیزی كه ابدا بدان پرداخته نشده و آگاهی بر آن را مخصوص دانش خداوند متعال دانسته اند، زمان دقیق ظهور آن فرخنده پی می باشد كه طبق احادیث نبوی و روایات منقول از ائمه ی یازده گانه ی شیعه، از بیان دقیق زمان ظهور منجی موعود شدیدا نهی شده است. 

چرا كه طبق باورمندی های دینی مذهبی شیعیان، دانستن دقیق زمان ظهور مهدی موعود(ع) تنها و تنها در انحصار آگاهی و دانش خداوندی است واحدی غیر از خداوند متعال بر زمان ظهور آن بزرگوار اطلاع و آگاهی ندارد و بالاتر اینكه حتی شخص منجی موعود نیز از وقت و زمان دقیق ظهور خویش اطلاع ندارد و فقط منتظر فرمان الهی است كه چه زمانی فرمانده كل خداوند قهار فرمان خروج و ظهور او را صادر می كند! و این از دیدگاه عقلانی نیز پذیرفته است؛ چرا كه صلاح كار جهان و انسان را چه كسی بهتر از آفریدگار انسان و جهان می داند كه صلاح مملكت خویش خسروان دانند! و آنچه به ما بندگان بی نوا مربوط می شود آن است كه از خداوند متعال، عاجر اند و خاضعانه بخواهیم تا بر ابناء بشر،منت نهاده و بیش از این به ستم كاران و جفا پیشگان، مهلت ندهد و با اذن خروج به عبد صالح و حجت بالغه خودش به كار انسان و جهان سامان بخشد.

با توجه به مطالب گفته شده، اگر چه نمی توان زمان مشخص ظهور منجی موعود اسلامی را پیش بینی کرد؛ اما با توجه به آثار و نشانه هایی که در آیات قرآن حکیم و سخنان پیامبر اسلام و امامان شیعه در باره آخرالزمان و ظهور آن حضرت گفته شده است، میشود حدس و گمانهایی را و البته به صورت امکان و احتمالاتی مبنی بر نزدیک بودن زمان ظهور، اظهار و ابراز کرد. 

از مجموع آیات، احادیث و روایات وارد شده در زمینه آخرالزمان و نزدیکی زمان ظهور، چنین برمی آید که در آن دوره، انسانها در هر گوشه وکنار جهان به طغیان و سرکشی روی میآورند. جنگ و خونریزی در میان انسانها بسیار میشود؛ فساد همه جانبه اخلاقی و اجتماعی دامنگیر بشر میشود؛ ظلم و ستم در همه جا حاکم میگردد؛ انسانهای موحد و مومن خوار و ذلیل شده و منافقان عزیز و مود احترام قرار میگیرند؛ در ازدحام و هجوم فساد و فحشای همه جانبه حتی در کشورهای اسلامی، حفظ و نگهداری ایمان بینهایت مشکل میشود و بلاخره جنگها و نبردهای عظیم و پر خسارت جانی و مالی ای که به راه خواهد افتاد و مرکز بیشتر آن جنگها کشورهای اسلامی در خاور میانه خواهد بود.

با نگاهی ولو گذرا به اوضاع و شرایط کنونی حاکم در سرزمینهای اسلامی و دخالتهای آشکار دشمنان اسلام در امورات کشورهای اسلامی، لااقل این ادعا را میتوان داشت که بشر امروز، در آخرالزمان و در آستانه ظهور منجی عالم انسانیت قرار دارد. به خصوص با توجه به این برداشت، که آخرالزمان از بدوِ در غیبت قرار گرفتن مهدی موعود اسلامی، آغاز شده و تا زمان ظهور فرخنده آن بزرگوار ادامه خواهد داشت. 

پس با عطف نظر به تفسیر بالا از آخرالزمان، بر موحدان و مومنان و مستضعفان از هر دین و آئین است که تسلیم فشارها و سختی های پیش از ظهور نشده و خویشتن را برای استقبال از امام پاکی ها و برپایی دولت عدالت محور و جهانی او (ع) مهیا و آماده کنند.