اکثر نظامیان خارجی در افغانستان از مشکلات روانی رنج می‎برند و آرزوی برگشت به زندگی عادی را دارند در حالی که افزایش این مشکلات در برخی دیگر از این نظامیان، منجر به خودکشی و یا قتل عام دیگران شده است.

به گزارش انصار به نقل از منابع؛ شمار زیادی از نظامیان خارجی در زمان مأموریت در افغانستان و یا پس از بازگشت به کشورشان از مشکلات شدید روحی و روانی رنج می‎برند در نتیجه بازگشت به زندگی عادی برای این نظامیان تبدیل به آرزو شده است.

این در حالی است که عدم سلامت روانی در بین نظامیان خارجی مستقر در افغانستان تاحدودی به یک امر عادی تبدیل شده و بسیاری از این نظامیان را چنان آزار می‎دهد که توان ادامه زندگی را ندارند و در نهایت به خودکشی دست می زنند.

عوامل مشکلات روانی نظامیان خارجی

مشکلات روانی نظامیان خارجی در افغانستان عوامل مختلفی دارد که تأثیرات مخرب انفجارها، کشتار غیرنظامیان افغان و عدم اطمینان از زنده ماندن‎شان جزء مهمترین این عوامل است.

برای انجام هر کاری، داشتن هدف عالی انگیزه بیشتری به کننده کار می‎دهد این در حالی است که نظامیان خارجی می‎دانند که حضور طولانی مدت آنان در افغانستان کمکی به بهبود وضعیت این کشور نمی‎کند و باعث کشته شدن بیشتر غیرنظامیان بی‎گناه افغانستان نیز می‎شود.

حال انجام کاری که خلاف اصول حقوق بشری است و هر ذهن سلیمی آن را تقبیح می‎کند چه انگیزه‎ای برای ادامه جنگ به نظامیان خارجی در افغانستان خواهد داد؟

جنگ امریکا در افغانستان به طولانی‎ترین جنگ تاریخ این کشور تبدیل شده اما به باور مردم افغانستان دستاوردی چندانی جز ادامه کشتار غیرنظامیان نداشته است.

لانه‎های تروریسم همچنان باقیست و تروریست ها نیز به فعالیت‎های تخریبی‎شان ادامه می‎دهند، پس دستاورد نظامیان خارجی بویژه امریکا با توجه به حضور 12 ساله در افغانستان، چه بوده است؟

یکی دیگر از عوامل مهم بوجود آورنده مشکلات روانی در بین نظامیان خارجی، انفجارهای بسیار وحشتناک در افغانستان است.

همه روزه نظامیان خارجی برای مبارزه با مخالفان دولت افغانستان در صحنه‎های مختلف جنگ حضور می‎یابند و با انفجارهایی که تأثیر بسزایی در روان انسان دارد، مواجه می‎شوند که در نتیجه باعث افزایش مشکلات روانی نظامیان خارجی در افغانستان می‎شود.

یک شهروند افغانستان که در زمان وقوع یک انفجار در محل حضور داشته، چنین می‎گوید: شدت انفجار بگونه‎ای بود که تا نیم ساعت در حالت بیهوشی قرار داشتم و برگشت به حالت نسبتاً عادی از لحاظ روانی تا چند روز برایم ممکن نبود.

این اظهارات فردی است که به صحنه انفجار زیاد نزدیک نبوده اما از وارد آمدن شوک بزرگی به اعصابش خبر می دهد در حالی که نظامیان خارجی همه روزه با چنین انفجارهایی روبرو می‎شوند پس چه انتظاری از وضعیت روانی‎ این نظامیان می توان داشت.

(زمان رجبی) روانشناس کشورمان و فارغ‎التحصیل از یکی دانشگاه های امریکا معتقد است که دور بودن از منزل، ترس از هر لحظه کشته شدن و انفجارها، تاثیر بسیار بدی بر روان نظامیان خارجی در افغانستان گذاشته و باعث مشکلات روانی این نظامیان شده است.

در تازه‎ترین موارد از نتیجه مشکلات روانی، بی‎بی‎سی از خود کشی چهار نظامی کانادایی پس از بازگشت به کشورشان خبر داد.

به باور (وبستر گریفین تارپلی) نویسنده امریکایی، نظامیان خارجی برای مدت زیادی در جنگ هستند و به طرق مختلف از نظر روانی آسیب می‎بینند، روحیه شان تضعیف می‎شود و این تضعیف روحیه، همان چیزی است که به عنوان آسیب‎های اجتماعی در آن‎ها ظهور می‎کند.

مردم افغانستان قربانی مشکلات روانی نظامیان خارجی

عملیات‎های نظامیان خارجی در افغانستان نشان می‎دهد که برای نابودسازی تروریست ها باید در برخی روستاهای افغانستان نیز عملیات انجام شود، در حالی که انجام عملیات نظامی از سوی نظامیانی که سلامت روانی ندارند باعث تلفات غیرنظامیان بی گناه می شود.

در نتیجه صدها و یا هزاران غیر نظامی افغان بر اثر جنگ نظامیان خارجی فاقد سلامت کامل روانی، کشته شده اند و همه روزه بر شمار این قربانیان افزوده می‎شود.

در عین حال سال‎های گذشته مواردی دید شد که یک نظامی خارجی ده‎ها غیر نظامی افغان را هدف قرار داده است.

(رابرت بیلز) نمونه عینی این گونه موارد

بیلز یکی از نظامیان امریکا است که گفته می شود پس از حضور در جنگ افغانستان به مشکل روانی مبتلا شده است.

وی 2 سال پیش در منطقه (پنجوایی)، ولایت قندهار، 16 غیرنظامی افغان را که بیشتر آن ها را زنان و کودکان تشکیل می دادند دسته جمعی به قتل رساند.

بیلز به جرم خود اعتراف کرد و در ماه جون از حکم اعدام گریخت با این حال وی به انجام 30 مورد جرائم مختلفی مانند قتل عمدی 16 عیرنظامی افغان در ولسوالی پنجوایی ولایت قندهار، اعتراف کرده است.

افسردگی و نگرانی

گروه وکلای مدافع رابرت بیلز گفتند موکل شان پس از 3 بار حضور در جنگ عراق و یک بار در جنگ افغانستان از ضربات مغزی، نگرانی و مشکلات روانی پس از جنگ رنج می‎برد.

خودکشی، گسترش بیماری‎های روانی و رفتاری در بین سربازان امریکایی، موضوع جدیدی نیست و جدی‎ترین اخبار در این زمینه به موج بزرگ خودکشی سربازان امریکایی بازگشته از جنگ ویتنام در دهه 70 میلادی بر می گردد.

وزارت امور سربازان بازنشسته امریکا در رابطه با این موضوع اعلام کرد که 30 درصد از سربازان بازنشسته جنگ ویتنام 10 درصد نیروهای جنگ خلیج فارس و بیش از 20 درصد نیروهای امریکایی در افغانستان و عراق از اختلالات روانی رنج می برند.

تبعات و تاثیرات آشکار و نهان جنگ های امریکا

بدیهی است که جنگ های امریکا اثرات آشکار و پنهان فراوانی بر مردم این کشور داشته که خسارات مالی فراوان یکی از جنبه های آشکار این جنگ شمرده می شود و امروز دامنگیر خود امریکا نیز شده است.

افول اخیر اقتصادی امریکا و رشد سریع فقر از نتایج هزینه های گزاف جنگ های این کشور در خاورمیانه در 2 دهه گذشته ارزیابی می شود.

مالیات دهندگان امریکایی در حدود 5.1 تریلیون دالر صرف جنگ های بی ثمری کرده اند که حتی از هزینه های کلان بودجه فدرال نیز بیشتر بوده است.

از سوی دیگر، تاثیر پنهان جنگ های امریکا، موجب بروز مشکلات اجتماعی و روانی در جامعه این کشور شده که بر سربازان اعزامی به جنگ و خانواده های آن ها تاثیرات قابل توجهی گذاشته است.

بالا بودن نرخ طلاق، خودکشی، اعتیاد به الکل و بیماری های روانی در خانواده های قربانیان و سربازان نیز ر ه آورد جنگ های بی حاصل امریکا در دهه های اخیر بوده است.

تنش های بوجود آمده پس از بازگشت از جنگ در خانواده و خود این نظامیان، جزء مشخص ترین انواع استرس هاست، از سویی سربازان باید به نوعی با آنچه که دیده اند و تجربه کرده اند کنار بیایند؛ گاهی آن ها حتی از گفت وگو در مورد منطقه جنگی و تجربیات اسفناک خود نیز منع می شوند و این کار را برای تخلیه روانی آن ها، سخت تر می کند.

بازگشت به زندگی عادی برای این سربازان بدون کمک خانواده هایشان غیر ممکن است و از همین جا، تنش های پس از جنگ برای خانواده نیز آغاز می شود؛ خانواده با افرادی پرخاشگر و گاهی دچار ترس های بی مورد آن ها روبرو می شوند، کابوس های شبانه اضطراب ها، خشم ها و بی حوصلگی های طولانی مدت، شرایطی است که خانواده های امریکایی در سربازان از جنگ بازگشته، مشاهده می کنند.

نگاهی آماری به خودکشی سربازان آمریکایی/شمار خود کشی بیشتر از تلفات جنگ

با وجود تلاش ها برای کاستن از میزان خودکشی سربازان امریکایی، این پدیده بدلیل مواجهه نظامیان با دورنمای جنگی که هرگز پایانی نخواهد داشت، همچنان روبه افزایش است.

سالانه حدود 35000 امریکایی خودکشی می‎کنند و شمار نظامیانی که با خودکشی به زندگی خود پایان می‎دهند، بیشتر از شمار تلفات در میدان‎های جنگ است.

شمار سربازانی که خودکشی می کنند به آمار تکان دهنده ای رسیده و به عبارت دیگر می توان گفت: این احتمال که یک امریکایی به زندگی خود پایان دهد 2059 برابر بیشتر از آن است که به دست یک تروریست کشته شود.

آمار خودکشی سربازان امریکایی در سال 2012 بالاتر از تعداد آن دسته سربازان امریکایی است که سال 2012 در افغانستان و در جریان جنگ تحت فرماندهی امریکا در این کشور کشته شده اند.

312 نظامی امریکایی درسال 2011 در افغانستان کشته شدند، در صورتی که حدود 325 نظامی این کشور در سال 2012 خودکشی کرده اند.

به گزارش مرکز مدافعان حقوق بشر و بر اساس یک گزارش جدید، ثبت 161 مورد خودکشی بالقوه در سال 2013، در واقع به معنی یک مورد خودکشی در هر 18 ساعت بین نظامیان ارتش امریکا، نظامیان ذخیره و اعضای گارد ملی این کشور است.

خلاصه عوامل خودکشی نظامیان امریکایی

1- بیتوجهی جامعه و مسئولان امریکایی به نظامیان این کشور.

2- برخی از سربازان بازگشته از جنگ عراق و افغانستان علت اصلی خودکشی خود را نقش داشتن در جنایات علیه بشریت عنوان کرده اند.

3- استفاده مجدد ارتش از سربازانی که به تشخیص پزشکان دچار اختلال روانی و فشار عصبی ناشی از صدمات روحی-روانی هستند.

4- مشکلات روانی و استرس هایی که پس از جراحت به آنها دست داده است (بین 8 تا 20 درصد نظامیان مستقر در عراق و افغانستان از آسیب های روحی و روانی رنج میبرند).

5- آسیب های مغزی و اختلالات روانی به دلیل تعداد زیاد انفجارها در عراق و افغانستان

6- بی پناهی و عدم حمایت دولت از این سربازان.

بسیاری از سربازان امریکایی با آینده نامشخصی پس از پایان جنگ عراق و خروج از افغانستان روبرو هستند. داده‎های موجود از سازمان سربازان پیشین امریکا در ماه سپتامبر 2012 نشان می‎دهند که 26 هزار کهنه سرباز امریکایی بی‎‎خانمان شده‎اند که احتمالا تعداد این افراد تاکنون ۲ برابر شده‎ است و 10 هزار و 500 کهنه سرباز در خیابان‎ها و یا در خانه های موقت زندگی می کنند.

رجبی روانشناس افغان بر این باور است که کشته شدن غیر نظامیان عمل ضدبشری است و دیدن آن برای هر انسانی دلخراش است، در نتیجه کشته شدن غیرنظامیان افغان بر اثر عملیات نظامیان خارجی نیز از عوامل بوجود آورنده مشکلات روانی برای آن هاست.

این در حالی است که اگر حضور نظامیان در افغانستان ادامه داشته باشد در نتیجه بر تلفات غیرنظامیان افزوده خواهد شد و در عین حال مشکلات روانی نظامیان خارجی مستقر در افغانستان نیز با طولانی‎تر شدن حضورشان در افغانستان بد و بدتر خواهد شد و در نتیجه آسیب شدیدی به این نظامیان وارد خواهد شد.