«۲۸ اسد» در کشور به عنوان سالروز استقلال افغانستان از انگلیس شناخته می شود اما وابستگی های کنونی این کشور به آمریکا و ناکامی های دولت برای تأمین امنیت، سبب شده تا تجلیل دولت از این روز نیز هر ساله با انتقادهایی همراه باشد.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از تسنیم، در ساعات اولیه صبح امروز ارگ نشینان افغانستان مراسم و تدابیرلازم برای برگزاری هرچه باشکوه تر این مراسم را آغاز کردند.

این مراسم ها در حالی برگزار می شود که هفته گذشته، شهر غزنی در جنوب افغانستان تحت حمله شدید و گسترده طالبان قرار داشت و دولت مرکزی افغانستان پس از چهار روز کمک های نظامی و غیرنظامی خود برای نجات شهروندان این شهر اعزام کرد.

 همچنین پس از آن نیز حمله انتحاری در یک مرکز آموزشی، منجر به قتل عام تعداد زیادی از دانش آموزان شیعه در غرب شهر کابل شد.

استقلال افغانستان و برچیده شدن استعمار انگلیس

افغانستان در سال 1919 پس از سه جنگ توانست استقلال خود از انگلیس را اعلام کند.

در این روز مردم مسلمان افغانستان توانستند برای سومین بار نیروهای متجاوز انگلیس را شکست دهند و این واقعه سرآغازی برای شکست این کشور استعمارگر در منطقه بود که منجر به برچیده شدن عصر استعمار انگلیس گردید.

پیمان «راولپندی» به منظور پایان بخشیدن به جنگ های شاهان افغانستان و انگلیس در زمان «امان الله خان» از شاهان وقت افغانستان منعقد شد. انگلیس در سند پیوست این پیمان در تاریخ 28 مرداد یا 19 اگوست 1919، استقلال را پذیرفت و تاریخ 28 مرداد به عنوان روز استقلال افغانستان تعیین شد.

مقامات افغانستان طی سالهای اخیر به منظور گرامیداشت از این روز، از آرامگاه امان الله خان دیدن می کنند و مراسم هایی را در ارگ ریاست جمهوری برگزار می کنند.

همزمان با برگزاری این مراسم ها بسیاری از آگاهان امور در افغانستان از وضعیت وابستگی های این کشور و همچنین ناتوانی دولت در تأمین امنیت انتقاد می کنند و این وضعیت را در تناقض با تجلیل از سالروز استقلال این کشور می دانند.

وضعیت امنیتی افغانستان در نود و نهمین سالروز استقلال

سالروز استرداد استقلال افغانستان از انگلیس در حالی تجلیل می شود که هفته گذشته، شهر غزنی زیر حملات گسترده طالبان قرار داشت و دولت مرکزی باوجود تلاش رسانه ها و شبکه های اجتماعی، پس از چهار روز کمک های نظامی و مالی خود به این شهر را ارسال کرد.

پس از پایان جنگ چند روزه جنگ غزنی اعلام شد که در این جنگ 60 نظامی و 145 غیرنظامی کشته شده اند.

چهارشنبه هفته گذشته همچنین زمانی که مردم غزنی در شوک حاصل از این حمله بودند، غرب کابل شاهد یک حمله انتحاری از سوی گروه تروریستی داعش در یک مرکز آموزشی بود. در این حمله خونبار، بیش از 50 دانش آموز دبیرستانی شیعه شهید و دستکم 100 نفر زخمی شدند.

حملات پراکنده در برخی از شهرستان های افغانستان که تا مرز سقوط پیش می رود طی 17 سال اخیر و بنیانگذاری نظام پس از کنفرانس بن، مبدل به یک روند گریزناپذیر شده است.

وابستگی شدید اقتصادی و سیاسی

کشوری که بیش از 80 درصد مصارف نظامی و غیرنظامی آن را جامعه جهانی و در رأس آن آمریکا تأمین می کند، قطعا به لحاظ وابستگی سیاسی نیز به کشورهای کمک کننده متکی است.

یکی از انتقادهای جدی آگاهان امور در افغانستان به روسای جمهور این کشور این است که این افراد مستقیما با دخالت و تصمیم کاخ سفید در این مقام مستقر شده اند.

«حامد کرزی» کسی بود که در سال 2001 در کنفرانس بن آلمان به پیشنهاد آمریکا و با حمایت این کشور به ریاست جمهوری دولت موقت رسید و همچنین در دو انتخابات ریاست جمهوری پس از آن نیز حمایت آمریکا نقش جدی برای پیروزی انتخاباتی کرزی داشت.

بن بست سیاسی انتخابات پیشین ریاست جمهوری افغانستان که بر اثر اختلافات شدید میان دو تیم به رهبری «اشرف غنی» و «عبدالله عبدالله» شکل گرفت نیز با شاه کلید «جان کری» وزیر خارجه آمریکا حل شد.

آمریکا با داشتن پیمان استراتژیک امنیتی با افغانستان، پایگاه های نظامی متعددی در افغانستان دارد و تقریبا تمامی سیاست های سیاسی و نظامی این کشور و کوچکترین مسایل در ارگ ریاست جمهوری را تحت کنترول دارد.

استفاده ابزاری از سالروز استقلال سرپوشی  بر ناکامی های دولت

اگر به این واقعیت ها نگاه شود، به نظر می رسد که تجلیل از سالروز استقلال افغانستان از سوی روسای جمهور این کشور بیشتر نوعی ابزار سیاسی برای سرپوش گذاشتن روی وابستگی های بزرگ و ناکامی های حکومتداری است.

ارگ ریاست جمهوری هم تاکنون مشی مشخصی در نوع تجلیل از این روز نداشته است. به طور مثال اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان در 28 مرداد سال گذشته به دلیل اختلافات داخلی بین مقامات حکومت وحدت ملی و کشمکش حکومت با جریان های سیاسی که سمت و سوی قومی یافته بود، صرفا به گذاشتن یک دسته گل پای نهاد استقلال در وزارت دفاع اکتفا کرد.

اما در مراسم امسال تلاش صورت گرفت تا این مراسم به طور گسترده و با حضور مقامات بلندرتبه دولت به شمول رئیس جمهور و رئیس اجرایی در محوطه ارگ ریاست جمهوری تجلیل شود.

اشرف غنی در صحبت های خود بارها ابراز کرده است که او می خواهد فصل ناتمام شاه امان الله خان را به اتمام برساند.

او طی اقدامات نمادین، پشت میز کار امان الله خان می نشیند و هزینه زیادی را نیز برای مرمت و بازسازی قصر دارالامان که طی جنگ های دهه هفتاد کابل به ویرانه ای مبدل شده، اختصاص داده است.

آگاهان بر این باورند که اگرچه امان الله خان توانست افغانستان را از زیر یوغ استعمار نجات دهد و نگاه نو به سیاست سنتی و قومی افغانستان داشت، اما طی این سالها مردم افغانستان هیچگاه طعم شیرین استقلال را نچشیده اند.

افغانستان در مقاطع مختلف زمانی و بخصوص پس از نظام جدید سیاسی، همواره عرصه تاخت و تاز قدرت های بزرگ و سود بردن از موقعیت استراتژیک منطقه ای این کشور بوده است اما حاکمان افغانستان تاکنون نتوانسته اند نگاه ملی و غیروابسته داشته باشند و استقلال را به معنای واقعی آن جشن بگیرند.