پس از رویداد قول اردوی 209 شاهین، مقام های ارشد حکومتی وزیر دفاع و رییس ستاد کل ارتش کشور از مقام های شان کنار رفتند، اما این مقام های (ناکام) درست چند روز بعد به عنوان نماینده گان سیاسی افغانستان به ترتیب در کشورهای اردن و قزاقستان معرفی شدند.

پرسش این جاست که چرا حکومت از مهره های ناکامش به عنوان نماینده گان سیاسی استفاده می کند؟

نماینده گان مجلس و اعضای شورای حراست و ثبات می گویند، تقریری عبدالله حبیبی وزیر دفاع پیشین و قدم شاه شهیم رییس ستاد ارتش به عنوان سفیران در کشورهای اردن و قزاقستان، غیرمسلکی و بر بنیاد زدوبندهای تیمی انجام شده است.

آنان می گویند، این گونه گزینش ها سبب کاهش روحیۀ کاری دیپلومات های افغانستان شده و دستگاه دیپلوماسی افغانستان را آسیب می زند.

در این حمله نزدیک به 140 سرباز کشته شدند و بیشتر از 160 تن دیگر زخمی

مسعود ترشتوال، سخنگوی شورای حراست و ثبات افغانستان به سلام وطندار گفته است، این چنین تقرری ها حس وفاداری کارمندان باتجربۀ وزارت خارجه و نماینده گان سیاسی افغانستان را نسبت به سیستم کاهش داده و مصونیت شغلی دیپلومات های کارکشته را با چالش مواجه می کند.

عارف رحمانی، نمایندۀ مجلس، تقرری های اخیر را بر بنیاد روابط شخصی و تیمی می داند و می گوید، افراد توانا و باتجربه باید نماینده گی از افغانستان را به عهده بگیرند. به گفتۀ آقای رحمانی، حکومت با عملکرد این چنینی فرهنگ ناپسندی را رایج می کند.

رحمانی می افزاید، ادامۀ چنین گزینش هایی به سود کشور نیست و سبب عقب‎مانی افغانستان در عرصه های گوناگون خواهد شد.

اما مجیب الرحمان رحیمی، سخنگوی ریاست اجرایی در یک نشست خبری در کابل می گوید، وزیر دفاع و رییس ستاد ارتش پیشین از توانایی مدیریت سفارت خانه ها برخوردارند.

این بار نخست نیست که حکومت اقدام به چنین کاری می کند. پیش از این نیز وزیرانی که در سمت های شان کارکرد درستی نداشته اند از سوی مجلس سلب صلاحیت شده و از سوی حکومت به عنوان سفیر در یکی از سفارت خانه های افغانستان مقرر شده اند.