شهید سردار قاسم سلیمانی و در کُل، انقلاب اسلامی ایران همواره در ۴۰ سال اخیر از گروه های مجاهد افغانستان اعم از شیعه و سُنی در برابر نیروهای شوروی و طالبان حمایت کرده است.

افغانستان دارای فراز و نشیب های زیادی در تاریخ ساختار قدرت خود بوده است. از سال ۱۳۵۷ و همزمان با نزدیک شدن انقلاب اسلامی به پیروزی، جنگ قدرت میان داود خان، نخستین رئیس جمهور افغانستان و جناح مارکسیست «خلق و پرچم» به وجود آمد. بعد از این نزاع مارکسیست ها در ۲۶ آپریل ۱۹۷۸(ثور ۱۳۵۷) به رهبری «نورمحمد تره کی» از جناح خلق کودتا کردند و نظام وابسته به شوروی روی کارآمد.

گفتنی است که همواره مردم افغانستان طرفدار اسلام بوده و هم اکنون نیز هستند. در این کشور اقوام مختلف از مذاهب مختلف اسلامی در کنار هم زندگی می کنند اما بعد از کودتای سرخ در افغانستان کمونیست ها سعی کردند، دستاوردهای اسلامی کشورمان را زیر پا بگذارند.

در سنبله سال ۱۳۵۷، حفیظ الله امین، رهبر گروه خلق جناح مارکسیست افغانستان که روابط خوبی با شوروی نداشت در کودتا علیه نورمحمد تره کی قدرت را در دست گرفت. ارتش سرخ شوروی هم به همین علت به افغانستان لشکرکشی کرد، نخست وزیر این کشور را به قتل رساند و جنگ خونین داخلی در افغانستان آغاز شد.

ایران انقلابی در این زمان به شدت از مردم افغانستان حمایت کرد و امام خمینی(ره) هم در نطقی مهم و معروف اعلام کردند: «آمریکا از انگلیس بدتر، انگلیس از آمریکا بدتر و شوروی از این دو خبیث تر است». ایران برای حمایت از مردم مظلوم افغانستان و نیروهای مجاهدین در این کشور واحدی را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل داد. انقلاب اسلامی در ۹ سال جنگ مردم افغانستان با نیروهای کمونیستی شوروی حمایت های زیادی از ملت ما به عمل آورد.

پاسداران جهاد اسلامی افغانستان

مردم هزاره بر اثر حمله شوروی به کشورشان دست به قیام زدند. در بهار سال ۱۳۵۸ قیامی عمومی در مناطق هزاره نشین مرکزی شکل گرفت که به آزاد شدن این مناطق از دست دولت جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان انجامید. این گروه مانند حزب الله لبنان، ولایت فقیه را به عنوان ایده رهایی بخش و امام خمینی(ره) را به عنوان رهبر خود اعلام کرد. پاسداران جهاد اسلامی با مذاکرات بعد از پیروزی مجاهدین بر شوروی در حزب وحدت اسلامی افغانستان تجمیع ولی حول شخصیت های مانند صادقی نیلی و محمد اکبری همواره فعالیت داشت. سازمان نصر، حراست اسلامی افغانستان و شورای اتفاق انقلاب اسلامی افغانستان نیز در همین گروه فعالیت داشتند.

حزب حرکت اسلامی افغانستان

قدمت این حزب به ماه های منتهی به انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ بازمی گردد. رهبری حزب حرکت اسلامی افغانستان برعهده «شیخ آصف محسنی» یکی از علمای برجسته شیعه این کشور بود. بعد از حمله شوروی به افغانستان و سپس سقوط کابل به دست طالبان مقر اصلی این حزب در مشهد مقدس قرار داشت. ایران در دوران جهاد مردم افغانستان علیه شوروی به این گروه برای صلح و امنیت کمک های زیادی کرد.

حزب وحدت اسلامی افغانستان

مهم ترین حزب و جریانی که ایران در جنگ ۹ ساله مجاهدان افغانستان علیه شوروی به آنها کمک کرد، حزب وحدت اسلامی به رهبری «شهید عبدالعلی مزاری» بود. وی از مبارزان برجسته شیعه در افغانستان بود.  عبدالعلی مزاری تا زمان فروپاشی دولت تحت حمایت شوروی سابق در افغانستان در سال ۱۳۷۱ به عنوان یکی از رهبران مقاومت علیه حضور بیگانگان و دولت کمونیستی افغانستان به نبرد ادامه داد. وی در اواخر سال ۱۳۷۳ با حیله و ناجوانمردی طالبان در کابل به صورت مظلومانه ای به شهادت رسید. بعدها رئیس جمهور فعلی افغانستان لقب «شهید ملی» را به وی داد. شهید علی اکبر مصباح مزاری هم از شهدای به نام مجاهد افغانستانی است.

جمعیت اسلامی افغانستان

این حزب در سال ۱۳۴۸ و با رهبری برهان الدین ربانی و حمایت های حوزه علمیه قم تشکیل شد. جمعیت اسلامی افغانستان از برادران اهل سنت افغانی بود ولی همواره به حفظ وحدت در جهان اسلام تأکید خاصی داشت. ایران در زمان مبارزه مردم افغانستان علیه شوروی از رهبران این حزب مانند برهان الدین ربانی و احمدشاه مسعود حمایت های مادی و معنوی زیادی به عمل آورد. اصولاً در زمان تسخیر افغانستان توسط شوروی و بعد طالبان، ایران مأمن گروه های اسلام گرای شیعه و سُنی افغانستانی بود.

افزون بر این، امام خمینی(ره) همواره حامی مردم افغانستان بود. ایشان در سال ۱۳۶۱، مهاجران افغان را مهمان ایرانی ها اعلام کردند و فرمود: «ما مسلمانیم، آن ها هم مسلمانند، ما باید از آن ها پذیرایی کنیم، خدمت کنیم به آن ها. ما بار دیگر پشتیبانی بی دریغ خود را از برادران مسلمان و مظلوم افغانی اعلام می داریم و اشغالگران را شدیداً محکوم می کنیم. ما مسلمانیم و شرق و غرب برای مان مطرح نیست. ما از مظلوم دفاع می کنیم و بر ظالم می تازیم، این یک وظیفه اسلامی است».

این حمایت های رهبران انقلاب ایران از افغانستان به وفور دیده می شود. امام خمینی(ره) در نامه تاریخ خود به «میخائیل گورباچف» رهبر شوروی سابق در سال ۱۳۶۷ نوشتند: «جناب آقای گورباچف، اکنون بعد از ذکر این مسائل و مقدمات، از شما می خواهم درباره اسلام به صورت جدی تحقیق و تفحص کنید. این نه به خاطر نیاز اسلام و مسلمین به شما که به جهت ارزش های والا و جهان شمول اسلام است که می تواند وسیله راحتی و نجات همه ملت ها باشد و گره مشکلات اساسی بشریت را باز کند».

ایشان ادامه دادند: «نگرش جدی به اسلام ممکن است شما را برای همیشه از مسئله افغانستان و مسائلی از این قبیل در جهان نجات دهد. ما مسلمانان جهان را مانند مسلمانان کشور خود دانسته و همیشه خود را در سرنوشت آنان شریک می دانیم. با آزادی نسبی مراسم مذهبی در بعضی از جمهوری های شوروی نشان دادید که دیگر این گونه فکر نمی کنید که مذهب مخدر جامعه است».

ایران همچنین در دوران طالبان هیچ وقت این رژیم را به رسمیت نشناخت و از مجاهدان افغانستانی شیعه و سنی در مقابل این گروه افراطی حمایت کرد. بعد از حمله نظامی امریکا به افغانستان نیز در مذاکرات صلح این کشور از حق رأی و دموکراسی واقعی و امنیت مردم افغانستان حمایت و در طول جنگ های داخلی این کشور از ۳ میلیون مهاجر افغانستانی میزبانی کرد.

خلاصه اینکه رهبران ایران در حمایت از ملت و گروهای جهادی افغانستان بابت مذهب، تفاوتی قائل نبوده اند و حتی گروهای اهل تسنن را بیشتر از شیعیان حمایت کرده اند. لذا نتیجه می گیریم که برای امثال شهید سلیمانی و دیگر رهبران ایران، فرقی برای تشیع و تسنن نبود و وحدت و برادری دینی در عملکرد آنان در افغانستان حرف اول را میزد. برای همین است که امروزه شهید سلیمانی نه تنها در نزد مجاهدین افغانستانی، بلکه در قلب تمامی ملت افغانستان جاد دارد، هر چند عده ای ممکن است بر اساس روابط و شهروندی شان برای غرب، حرفی به زبان نیاورند، اما در محافل خصوصی، بارها محبت شان را نسبت به سردار بزرگ اسلام ابراز داشته اند.