حکومت افغانستان می گوید هنوز قادر نشده است تا شفاخانه های معیاری را حتا در پایتخت کشور فعال کند. نبود شفاخانه های مجهز سبب می شود تا سالانه هزاران افغان برای تداوی به کشورهای همسایه سفر کنند.

مقامات حکومتی می پذیرند که نبود شفاخانه های مجهز و معیاری یکی از مشکلات اساسی در شهرهای بزرگ افغانستان است. شفاخانه های دولتی خدمات بی کیفیت عرضه می کنند در حالی که مراکز صحی خصوصی بیشتر تجارت می کنند تا طبابت. نبود شفاخانه های معیاری، داکتران متخصص و دواهای بی کیفیت چالش های اصلی سکتور صحت در افغانستان است.

محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان روز سه شنبه در کنفرانس شورای صحی گفت که بیشتر داکتران با دواخانه ها قرارداد دارند و از سکتور صحت برای تقویت تجارت خودشان استفاده می کنند. او تاکید کرد که این قردادها باید شکسته شوند و خدمات صحی معیاری شود.

رئیس جمهور افغانستان گفت: «از نفر به نفر پاس داده می شود. مه کسی را سراغ دارم که ۲۰ هزار افغانی دوا تجویز شده ولی بجای این که این مریض تداوی شود، نزدیک بود که از بین برود. پس از دو روز زحمت در یک شفاخانه دیگر مریض بهبود یافت.»

رئیس جمهور افغانستان به وزارت های صحت و تحصیلات عالی دستور داد تا طرح جامعی را برای اصلاح سکتور صحت در این کشور تهیه کنند. آقای غنی افزود که امروز فقیرترین و محروم ترین افراد جامعه کمترین دسترسی را به خدمات صحی دارند و این وضعیت باید تغییر کند. او افزود که در بخش وقایویی بیشرفت هایی به دست آمده؛ اما در بخش معالجوی مشکلات زیادی وجود دارد.

خدمات بی کیفیت

بر اساس آمار وزارت صحت افغانستان، در حال حاضر ۳۵۸ شفاخانه دولتی و بیش از ۲۰۰۰ مرکز صحی در سراسر این کشور وجود دارد؛ اما رئیس جمهور غنی از مشکلات جدی موجود در شفاخانه ها یاد کرد و گفت که شفاخانه های ملکی پاسخگوی نیازمندی های شهروندان افغان نیست.

فیروزالدین فیروز، وزیر صحت افغانستان گفت، در حال حاضر ۴۰۰۰ داکتر در این وزارت ثبت است که در چوکات دولت مصروف فعالیت اند. وزیر صحت عامه کمبود کادر مسلکی در سکتور صحت را پذیرفت و افزود که در بسیاری ولایات داکتر زن وجود ندارد: «در نورستان هیچ داکتر نیست، در پکتیکا هیچ وجود ندارد، در زابل وجود ندارد، در ارزگان وجود ندارد. هر پکیج تشویقی را که ما معرفی کردیم تا پرسونل را تشویق کنیم که از ولایات دیگر بروند؛ هنوز هم این کار ما موفق نبوده است.»

این در حالیست که هنوز وزارت صحت عامه آمار دقیقی از شمار داکتران در افغانستان را نمی داند. آقای فیروز تاکید کرد که وزارت های صحت و تحصیلات عالی باید پلان ده ساله را جهت مشخص شدن نیاز کدر مسلکی در بخش صحت و آمار دقیق افرادی که در بخش طب تحصیل می کنند، روی دست بگیرند.

شکر از دو تا پنج برابر بیشتر از نشایسته در بدن چربی تولید می کند. به این مفهوم که ما با خوردن شکر دقیقاً حجره های چربی را تقویت می کنیم. علاوه بر آن، ماده قندی در جگر نیز وارد عملیه میتابولیزم شده و احتمال ایجاد چربی جگر را افزایش می دهد. در نهایت شکر باعث مقاومت انسولین و دیابت نوع ۲ خواهد شد.

آقای فیروز گفت یکی از چالش های عرصه صحت نبود تناسب در شمار داکتران و نرس ها است. براساس آماری که او ارایه کرد، در برابر هر داکتر باید یک نرس وجود داشته باشد اما چنین نیست: «به طور متوسط برای هر داکتر چهار نرس لازم است در حالی که در افغانستان بر عکس است. برای هر چهار داکتر یک نرس موجود است. نرس ها نقش مهمی در عرضه خدمات و بهبود مریض دارند.»

براساس آمار وزارت صحت عامه، در بیش از ۴۰ درصد مراکز صحی هیچ داکتر زن وجود ندارد.

ایجاد شورای طبی

حکومت افغانستان امروز رسما شورای طبی را افتتاح کرد. نسرین اوریاخیل، رئیس این شورا گفت که ایجاد شورای طبی افغانستان یکی از آرزوهای دیرین داکتران افغان بود و امروز توانستند که صاحب خانه، دیدگاه و هدف مشترک در راستای بهبود و معیاری ساختن عرضه خدمات صحی شوند.

به گفته خانم اوریاخیل، شوراهای طبی در اکثر مطلق کشورهای جهان وجود دارد که هدف اساسی آن، مصونیت بیماران است. او افزود: «در طرح ایجاد شورای طبی افغانستان، تجارب کشورهای متعددی به خصوص کشورهای منطقه و توصیه های سازمان صحی جهان، با درنظرداشت نیازهای کشور به کار گرفته شده است.»

این شورا وظیفه دارد تا مصونیت بیماران را از طریق بهبود و ارتقای کیفیت خدمات صحی داکتران طب و برنامه های آموزشی طبی، یقینی سازد.

به نوشته دویچه وله، صدور جواز به داکتران، ترویج اخلاق طبابت، رسیدگی به شکایات و تخلفات طبی قبل از سپردن آن به نهادهای عدلی و قضایی، بلندبردن سطح دانش مسلکی داکتران از طریق تقویت و نظارت معیارهای آموزشی طبی و اطمینان از تداوم تعلیمات طبی از دیگر صلاحیت ها و وظایف این شورا گفته شده است.