سازمان (گزارشگران بدون مرز) روز سه شنبه مرکزی را برای حمایت از زنان خبرنگار در افغانستان تاسیس کرد که بعد از سوریه، دومین کشور خطرناک برای خبرنگاران است. سال گذشته دست کم ۱۳ دست اندرکار رسانه ای در افغانستان کشته شدند.

سازمان (گزارشگران بدون مرز) روز سه شنبه مرکزی را برای حمایت از زنان خبرنگار در افغانستان تاسیس کرد که بعد از سوریه، دومین کشور خطرناک برای خبرنگاران است. سال گذشته دست کم ۱۳ دست اندرکار رسانه ای در افغانستان کشته شدند.

این مرکز در تلاش تشویق حکومت افغانستان به بهبودسازی شرایط و حقوق زنان خبرنگار است. این مرکز همچنین برای تغییر این دیدگاه که ژورنالیسم را برای زنان مناسب نمی داند، با خانواد ه ها وارد صحبت می شود.

فریده نیکزاد، رئیس این مرکز گفت: (ما می خواهیم از ژورنالیست های زن هم در محلات جنگی و هم در داخل سازمان های رسانه ای در تلاش شان هم برای دفاع از حقوق شان و هم برای مصونیت فزیکی شان حمایت کنیم.)

خانم نیکزاد گفت که بزرگ ترین چالش فراروی زنان خبرنگار در افغانستان از یک طرف ناامنی و از سوی دیگر آزارهای جنسی در محیط کاری است.

کریستوف دلویر، دبیرکل سازمان (گزارشگران بدون مرز) گفت: (ما با حمایت از زنان خبرنگار، از آزادی مطبوعات در افغانستان حمایت می کنیم.)

در افغانستان فعلاَ میان ۳۰۰ تا ۴۰۰ زن مصروف فعالیت های رسانه ای اند که اکثر آن ها در شهرهای بزرگ کار می کنند. این زنان میان شورشیان افراطی طالبان از یک طرف و دیدگاه های فامیل شان که خبرنگاری را برای زنان مناسب نمی دانند، گیر مانده اند.

گزارشگران بدون مرز گفته است که از سال ۲۰۰۲ به این سو که زمینه فعالیت بانوان در عرصه رسانه ای در افغانستان فراهم شد، چهار خبرنگار زن توسط بستگان شان به قتل رسیده اند.

همچنین (کمیته مصونیت خبرنگاران) اخیراَ در گزارشی گفت که سال ۲۰۱۶ خونبارترین سال برای خبرنگاران افغان بود که در آن ۱۳ خبرنگار کشته شدند و عامل قتل ۱۰ تن آن ها طالبان بودند.

در ماه جنوری هفت کارمند شبکه تلویزیونی طلوع در یک حمله انتحاری طالبان در کابل کشته شدند. طالبان دلیل حمله بر این کارمندان طلوع را (پخش تبلیغات) علیه این گروه عنوان کردند.

مرکز محافظت از خبرنگاران زن همچنین در تلاش است که مدیران رسانه ها را وادار کند که برای از بین بردن تبعیض علیه زنان دست به کار شوند.

شیلا بهیر، خبرنگار ۲۵ ساله در ولایت بلخ در شمال افغانستان گفت که به دلیل (بی احترامی همکاران) مجبور به ترک یک شبکه تلویزیونی شده است و حالا به عنوان یک خبرنگار آزاد رادیویی کار می کند.