سید سکندر حسینی شاعر اهل افغانستان در محفل شعرخوانی شب گذشته در محضر مرجع عالی شیعیان جهان، شعری با مضمون مسائل سیاسی اجتماعی قرائت کرد.

سید سکندر حسینی (بامداد) شاعر مهاجر کشورمان در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس به شعرخوانی در حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران اشاره کرد و گفت: شب گذشته در جمع شعرا در محضر ایشان یک مثنوی با مضمون اوضاع سیاسی اجتماعی افغانستان خواندم.

وی افزود: پس از اتمام شعرخوانی من، رهبر معظم انقلاب فرمودند با شعر شما احساس می شود که یک حرکت قدرتمند در ادبیات افغانستان اتفاق می افتد.

متن شعر آقای حسینی اینگونه است:

این قصه از سواحل آمو شروع شد
با کوچ  دسته های پرستو شروع شد

ناگاه در مسیر قریب الوقوع مرگ
تنها گذشته ثانیه ای از شروع مرگ

وقتی که ریخت قطره ی خون در میان خاک
دیدی که رخنه کرده جنون در میان خاک

این است شهر خسته و دنیای مرده گان
با من خوش آمدی به تماشای مردگان

غیر از کلاغ پیر نمانده است یک نشان
شهرمن است خلوت متروکه ی جهان

ما وارثان مرده ی غزنین و کابلیم
ما لاشه ای شدیم و غذای درندگان

بودای زخم خورده ی عصر تفنگ و مرگ
چشم تو هست راوی تاریخ باستان

وقتی کتاب کهنه ی تاریخ زنده شد
سرگیجه میرود همه ی شهر ناگهان

فصل مذاکرات سیاسی شروع شد
گویا علاج واقعه قبل از وقوع شد

از درد ما تمام جهان گریه میکند
بلخ غریب با هیجان گریه میکند

در رقص مرگ وگریه ی 40 دختران بلخ
خوابیده صد روایت و صد داستان تلخ

چون غصه، راه خانه ی ما را بلد شده است
بلخ بزرگ شهر مزار و جسد شده است

مرگ هزار رابعه حالا به جرم عشق
غمنامه های تازه ای از باربد شده است

این ناله های پیهم وممتد شنیدنی است
تاریخ تلخ فیض محمد شنیدنی است

خورشید روی مبدا نصف النهار بود
راوی زخم های پیاپی غبار بود

دربین قصه جمله ی شاهان شهر ما
در دست شان جلیقه ای از انتحار بود

خورشید ناپدید شد و رنگ شب گرفت
تاریخ از حکایت این قصه تب گرفت 

دیگر مجال شعر و تغزل نمانده است
شهری به نام غزنی و کابل نمانده است

کابل مدام بر سر خود تخت و تاج داشت
جایی که عشق مثل همیشه رواج داشت

حالا فقط مزارع خشخاش مانده است
جای سلام نفرت و پرخاش مانده است

این شعر تا سواحل آمو ادامه یافت
با کوچ دسته های پرستو ادامه یافت

انتهای مطلب