مهندسان شرکت گوگل اعلام کرده اند با این که مرورگرهای این شرکت، بخش اعظم داده های کاربران را در سراسر دنیا تامین می کنند، این مرورگرها خواب هم می بینند.

شبکه های عصبی مصنوعی (ANNs) گوگل، لایه های متشکل از نورون های مصنوعی (متکی به کمپیوتر) هستند که تصاویر گوگل را پردازش می کنند.

دانشمندان به منظور درک این نکته که کمپیوترها چگونه خواب می بینند، باید ابتدا چگونگی یادگیری آن ها را درک می کردند. برنامه ریزان گوگل به یک ANN یاد می دهند چنگال چیست و این کار را با نشان دادن میلیون ها تصویر چنگال و همچنین نمایش این نکته که هر یک از این چنگال ها چگونه به نظر می رسند، انجام می دهند.

هر یک از 10 تا 30 لایه این شبکه، اطلاعات پیچیده تری را از این تصویر از لبه ها تا شکل آن و در نهایت ایده یک چنگال استخراج می کنند. در نهایت، شبکه عصبی درک می کند که یک چنگال دارای یک دسته و دو تا چهار شاخه است و چنانچه اشتباهی در این درک رخ دهد، دانشمندان خوانش اشتباه کمپیوتر را تصحیح کرده و آن را مجاب می کنند برای درک چنگال دوباره تلاش کند.

تیم گوگل پی برد که همین فرآیند برای شناسایی تصاویر را می توان برای تولید تصاویر نیز به کار برد. منطق این قضیه بدین شرح است: چنانچه می دانی یک چنگال چه شکلی است، می توانی آن را بکشی.

مطالعات نشان داد حتی زمانی که به کمپیوتر، میلیون ها تصویر نشان داده شد، نتوانست شکل کاملی از آن شیء را بکشد. به طور مثال، زمانی که از کمپیوتر خواسته می شد یک دمبل را طراحی کند، اشیای بازودار درازی را توصیف می کرد که از اشکال دمبل مشتق شده بودند. دمبل ها اغلب دارای بازوهایی بودند و رایانه تصور می کرد که گاهی اوقات دمبل ها بازو دارند. این موضوع به پالایش کردن توانایی های پردازش تصویری کمپیوتر کمک می کرد اما تیم گوگل پا را اندکی فراتر از این موضوع نهاد.

گوگل از ANN برای تقویت الگوهایی استفاده کرد که در تصاویر می دید. هر لایه عصبی مصنوعی با استفاده از لایه متفاوتی از انتزاع کار می کند و این بدین معناست که تعدادی از این لایه ها لبه ها را مبتنی بر سطوح ریز درک می کنند در حالی که لایه های دیگر اشکال و رنگ ها را شکار می کردند.

دانشمندان از این فرآیند برای برجسته کردن شکل و رنگ استفاده و شبکه را مجاب کردند هر چیزی را که تشخیص می دهد، برجسته کند. بنابراین اگر برای شبکه یک ابر شبیه پرنده است، شبکه، ایده خود از یک پرنده را بارها و بارها اعمال می کند.

تیم علمی گوگل الگوهایی را در خواب ها و رویاهای کمپیوتر یافت که در آن ها سنگ و درختان اغلب ساختمان می شدند و برگ ها هم اغلب پرنده و حشره بودند.

محققان تصویری را که شبکه تولید می کرد به عنوان تصویر جدید برای پردازش قرار می دادند و فرآیندی تکراری را در هر بار با زوم کوچک خلق می کردند و شبکه شروع به خلق جریانی بی پایان از حس های مختلف می کرد. این شبکه زمانی که با نویز سفید کار می کرد، تصاویری منحصر به فرد را خلق می کرد.

دانشمندان این تصاویر را خواب های شبکه عصبی خوانده اند که نشانگرهای اصیلی از ذهن یک کمپیوتر هستند و از اشیای دنیای واقعی مشتق شده اند.

گوگل از این تکنیک برای یافتن این موضوع بهره می گیرد که شبکه های عصبی مصنوعی چه یاد می گیرند و حتی به دنبال درک ریشه های فرآیند خلاقانه در حالت کلی است.

رایانه های خواب می بینند

تقویت الگوهای نویز سفید

تقویت الگوهای نویز سفید

تصاویر اشیای مختلف در خواب رایانه ها

دمبل در خواب رایانه