جلال شیرزاد، نویسنده‌ای ۳۰ ساله از مزارشریف، هر سال شاهد برگزاری بزرگ‌ترین جشن نوروز در افغانستان بود. هزاران نفر از نقاط مختلف کشور به این شهر می‌آمدند تا در مراسم نوروزی شرکت کنند. اما حالا با قدرت گرفتن طالبان این رسم دیگر رونق ندارد.

 این جشن که با برافراشتن عَلَم در زیارتگاه معروف مزارشریف آغاز می‌شد شامل گردهمایی‌های خانوادگی، موسیقی، رقص، بازی‌های سنتی و تفریح در طبیعت بود.

اما شیرزاد می‌گوید که اکنون با روی کار آمدن طالبان نوروز برای بسیاری از افغان‌ها به یک روز عادی تبدیل شده است. او و چندین شهروند دیگر افغانستان که تأکید می‌کنند که به دلیل مشکلات اقتصادی و محدودیت‌های شدید حکومت طالبان، امکان برگزاری جشن نوروز برایشان وجود ندارد.

به گفتهٔ شیرزاد، دیگر هیچ تفاوتی بین نوروز و روزهای عادی نیست. مردم مجبورند به کارهای روزمره‌شان بپردازند و نوروز حتی از فهرست تعطیلات رسمی نیز حذف شده است.

حکومت طالبان که در ماه اسد ۱۴۰۰ بار دیگر قدرت را در کابل به دست گرفت، نوروز را به عنوان یک مناسبت رسمی به رسمیت نمی‌شناسد، اما اعلام کرده است که مردم در صورت تمایل می‌توانند آن را به‌طور خصوصی جشن بگیرند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، پیش‌تر به رادیو آزادی گفته بود که دولت این کشور هیچ مراسمی برای نوروز برگزار نخواهد کرد، اما محدودیتی برای مردم در نظر گرفته نشده است. با این حال، در دوران حکومت پیشین طالبان در دههٔ ١٣٧٠ نیز آنها نوروز را به‌عنوان جشنی «غیراسلامی» ممنوع کرده بود.

نوروز که آغاز بهار و نخستین روز سال خورشیدی را نشان می‌دهد، بیش از سه هزار سال است که در منطقه جشن گرفته می‌شود. با این حال، محدودیت‌های طالبان، از جمله ممنوعیت موسیقی و محدودیت حضور زنان در اماکن عمومی، باعث شده است که افغان‌ها امکان برگزاری این جشن را نداشته باشند.

مُرسل، یکی از ساکنان کابل، می‌گوید که از زمان به قدرت رسیدن حکومت طالبان، دیگر نوروز را جشن نگرفته است. او اضافه می‌کند که خانواده‌اش هر سال برای تفریح بیرون می‌رفتند و در کنار دوستان و اقوام وقت می‌گذراندند، اما اکنون زنان اجازه چنین کارهایی را ندارند.

محمد طاهر، دیگر شهروند کابل، نیز می‌گوید که بیشتر افغان‌ها برای تأمین نیازهای اولیه زندگی دچار مشکل هستند و خرید خوراکی‌های ویژهٔ نوروز برایشان غیرممکن شده است. او نوروز را تنها یک خاطره توصیف می‌کند که دیگر نشانی از آن باقی نمانده است.