به نظر می رسد پروژه عظیم تونل ۱۳ هزار کیلومتری خط آهن زیر آبی اعلام شده در سال ۲۰۱۴ بین چین و آمریکا، هنوز در دست بررسی است.

به نقل از آی ای، هفت سال پیش گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه چین در حال بحث در مورد ساخت تونل یک خط ریلی سریع السیر است که از شمال شرقی پکن به طول ۱۳ هزار کیلومتر می رود تا به سیبری برسد و سپس ۲۰۰ کیلومتر دیگر را این بار از زیر آب طی می کند تا از تنگه برینگ به آلاسکای آمریکا برسد.

این طرح بلند پروازانه که زمان خود توسط خبرگزاری های زیادی مطرح شد، شبکه راه آهن سریع السیر چشمگیر چین را تقویت می کند و تجارت بین چین، روسیه، کانادا و ایالات متحده را تقویت و تسهیل می کند.

اما سر و صدای این پروژه مانند قطاری که از دور می گذرد، خیلی زود از بین رفت و از آن زمان تاکنون کمتر چیزی در مورد این طرح شنیده شده است.

در حال حاضر به نظر می رسد هیچ برنامه فوری برای پیشبرد این پروژه ریلی وجود ندارد، پروژه ای که می تواند از آلاسکا نیز فراتر رود و قبل از رسیدن به ایالات متحده از کانادا نیز بگذرد. این پروژه در زمان معرفی، چین-روسیه-کانادا-آمریکا لقب گرفت.

گزارش های اخیر ممکن است نشانه ای از دلیل توقف این پروژه را ارائه دهد. طبق اعلام پایگاه خبری South China Morning Post، این برنامه به دلیل بودجه پیشنهادی اولیه ۲۰۰ میلیارد دلاری مورد انتقاد شدید قرار گرفته است.

منتقدان خاطرنشان کرده اند که استفاده از هواپیماها و کشتی های باری گزینه ارزان تری برای تجارت هستند و زیرساخت های آنها از قبل فراهم شده است.

در مرحله بعد، جنبه مهندسی و تدارکات این پروژه وجود دارد، چرا که این تونل یک کار مهندسی بی سابقه است و تقریباً چهار برابر بزرگترین تونل های زیر دریایی امروزی نظیر تونلی که انگلیس و فرانسه را به هم متصل می کند و تونل سیکان که هوکایدو و هونشو را در ژاپن به یکدیگر وصل می کند و هر دو تقریباً ۵۰ کیلومتر طول دارند، طول خواهد داشت.

اما هنوز نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد این پروژه می تواند ادامه یابد و سرانجام بگیرد، اگرچه روابط بین ایالات متحده و چین قبل از آن باید بهبود یابد.

گزارش اصلی در سال ۲۰۱۴ ادعا می کرد که چین از قبل در مذاکرات با روسیه برای شروع این پروژه پیشرفت داشته است و مهندسان هر دو کشور اطمینان داشتند که تحقق این پروژه با استفاده از فناوری های فعلی امکان پذیر است.

چین اولین قطار سریع السیر زیر آب جهان را در سال ۲۰۱۸ تایید کرد و نشان داد که استفاده از فناوری راه آهن سریع السیر در زیر دریا امکان پذیر است. این پروژه موسوم به قطار گلوله ای خط آهنی به طول ۷۷ کیلومتر خواهد داشت که نینگبو یک شهر بندری در نزدیکی شانگهای را به مجمع الجزایر ژوسان در سواحل شرقی چین متصل خواهد کرد و ۱۶ کیلومتر از آن در زیر آب خواهد بود.

اگرچه خط ریلی نینگبو به ژوسان بسیار کوتاه تر از تونل مذکور است، اما این یک پروژه آزمایشی اگر موفقیت آمیز باشد، چین احتمالاً به سمت پروژه ای بزرگتر مانند خط آهن چین-روسیه-کانادا-آمریکا خواهد رفت.

برنامه ها برای توسعه زیرساخت های سبزتر و پاک ممکن است پروژه خط آهن چین-روسیه-کانادا-آمریکا را زیرمجموعه خود قرار دهد، زیرا دولت ها از جمله دولت های چین و ایالات متحده به سرمایه گذاری زیاد روی خط آهن در سال های آینده ادامه خواهند داد، چرا که به عنوان مثال در ایالات متحده با وجود اینکه تقریباً ۴۰ درصد از حجم حمل و نقل در این کشور توسط راه آهن انجام می شود، اما تنها ۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به این بخش می شود.

اگرچه به نظر می رسد که خط آهن چین-روسیه-کانادا-آمریکا در حال حاضر در بن بست قرار دارد، اما به احتمال زیاد روزی شاهد افتتاح آن خواهیم بود. زیرا تونل های فعلی نیز حتی سابقه تاخیر و به تعویق افتادن صد ساله دارند.

البته در سال های اخیر هیچ اظهار نظر رسمی درباره این پروژه نشده است، به این معنی که ممکن است هنوز در دست بررسی و یا شاید حتی در دست اجرا باشد.