اقلیم شناسان رابطه بین آب و هوا و عفونت ها را نمی بینند: ویروس با شروع گرما تبخیر نمی شود. آلودگی محیط زیست نیز عامل تشدید کننده نیست.

مارییا سوربی (Maria Sorbi) در مطلب منتشره در نشریه Il Giornale (ایتالیا) می نویسد، نباید خود را گمراه ساخت. هیچ کس نمی گوید که ویروس با فرارسیدن آب و هوای خوب تضعیف می شود. سخنان ویروس شناس روبرتو بوریونی (Roberto Burioni)، دقیقاً، درست است: « با شروع گرما، تمام بیماری های تنفسی کمتر انتقال می یابد».

همچنین این هم درست است که ذرات لعاب دهن که در هوا پراگنده می شوند، با گرم شدن سریعتر تبخیر می گردند. اما در مورد بقیه شایعات باید گفت که هیچ ارتباطی بین افزایش دما و تضعیف Covid-19 وجود ندارد. اگر اپیدمی در عرض چند ماه فروکش کند، ارتباطی با آب و هوا نخواهد داشت، بلکه منحصراً با اقدامات محدودکننده ای که انجام می دهیم و با استفاده از داروها مربوط خواهد بود.

محققان هنوز نمی دانند که Covid-19 با شروع گرما چگونه تغییر خواهد کرد. تنها چیزی که آنها می دانند این است که ویروس ها معمولاً سرما و رطوبت را ترجیح می دهند. ولی آنها همچنین دریافتند که مالیکول این کرونا ویروس رفتار غیر طبیعی دارد و هنوز اکتشافات غیر منتظره زیادی در پیشرو قرار دارند.

هنوز هیچ مطالعه علمی در مورد این پدیده انجام نشده است. اما حتی از اولین مشاهدات اقلیم شناسان، روشن شده که افزایش دما لزوماً به وسیله تبدیل نمی شود که بتوانیم از آن به نفع خودمان استفاده کنیم.

مطالعات دانشگاه میلان بیکوکا، روم -3 ، چیتی پیسکارا، که در آن معلومات آب و هوای ووهان و همچنین معلومات لومباردی و ونتو (ایتالیا) را از 20 فبروری تا 18 مارچ مورد تجزیه و تحلیل قرار داده، ما را از امید انتقام تابستانی محروم می سازد. نتایج جمع آوری شده توسط ده ایستگاه در هر سه کانون اصلی شیوع ویروس ( Codogn، Nembro و Vo uganeo ) و در مناطق دیگر لومباردی (برگامو، Brescia ، Cremona ،Pavia ) با تعداد قابل توجهی مبتلایان در نظر گرفته شد. هیچ ارتباطی بین تعداد ابتلا به بیماری و شرایط آب و هوا مشاهده نشده است.

این تصور غلط همراه با این امید که Covid مانند SARS (یا سندرم حاد تنفسی) رفتار خواهد کرد، وجود دارد، این بیماری همه گیر در اواخر سال 2002 آغاز شد و در جولای سال 2003 خاتمه یافت. اما این احتمالاً اشتباه است. اگر در هوای آزاد قرار داشته باشیم، در مقایسه با دوره زمستان، زمانی که افراد وقت زیادی را در خانه می گذرانند، با دیگران تماس کمتری خواهیم داشت.

از تجزیه و تحلیل معلومات ووهان، چنین نتیجه می گیرد که دمای ماه فبروری که با اوج واکنش های مثبت تست ها همراه بود، پایین بود اما در عین حال از شاخص های متوسط ​​(9.2 درجه در مقایسه با 5.8 طی مدت 30 سال از 1971 تا 2000) از سردی متوسط هوا بالاتر بود. و حتی اکنون که اپیدمی تقریباً از بین رفته، هیچ تغییر اقلیمی در منطقه هوبئی مشاهده نمی شود که نشان دهد که شروع گرما ویروس را کشته است.

نتایج این مطالعات شباهت کامل به حقیقت دارد، به ویژه اگر حوادث چند هفته گذشته را مدنظر گیریم. در ایران که البته درجه حرارت را نمی توان کم نامید، تعداد قربانیان این بیماری همه گیر 1685 نفر و تعداد مبتلایان - 22 هزار نفر است.

یک مورد مجهول دیگر رابطه بین دود ( smog) و coronavirus است. این فرضیه در ساعات اخیر موجی از بحث و گفتگو را در جامعه علمی برانگیخته است.

مطالعات که توسط انجمن طبی محیط زیست ایتالیا، به همراه پوهنتون های بولونیا و باری انجام شده است، ارتباط بین میزان بالای آلودگی و شیوع Covid-19 در دشت Padan را نشان داد. دانشمند فدریکو فیرلی (Federico Fierli)، توضیح می دهد: « پیوند بین آلودگی و سلامتی یک واقعیت علمی است، واقعاً، ارتباط در بیشترین مناطق آلوده تر به حد فوق العاده رسیده است. اما تعامل متقابل و میکانیزم های که اپیدیمیولوژی و گسترش ویروس را تنظیم میکنند، بسیار پیچیده اند، تا ارتباط مستقیم را براساس داده های بسیار محدود برقرار کنیم».

ولی انتونییتا گاتی (Antonietta Gatti)، فیزیکدان که یکی از بزرگترین متخصصان در مورد سمی بودن نانوذرات به سطح بین المللی است، عقیده ای کاملا مخالف دارد. به گفته این کارشناس، بسیار محتمل به نظر میرسد که لمباردی به مرکز این وضعیت بهداشتی اضطراری، از جمله به دلیل آلودگی بیشتر هوا نسبت به سایر مناطق کشور، مبدل شده است.

گاتی می گوید: گزارش شده است که بسیاری از افراد، عمدتا مردم سالخورده (​​سن متوسط 80 سالگی)، از بیماری کرونا ویروس نه مردند، اما ویروس در مرگ آنها نقش ایفا نموده است. ، مردم ضعیف شده، یعنی داشتن تعدادی بیماری ها، از جمله موارد مرتبط با آلودگی محیط زیست، سیستم ایمنی کافی نداشتند. - بگذارید یادآوری کنم که در حال حاضر، هیچ طبیب قادر به تشخیص بیماری نیست که به اثر گرد و غبار رخ می دهد. به عنوان بخشی از پروژه اروپا در زمینه نانوتوکسیولوژی، ما قبلاً ثابت کرده ایم که سلولهای آسیب دیده توسط نانوذرات سیستم دفاع واکنش خود را از دست می دهند.