گروهی از نوجوانان با اجرای موسیقی به شیوۀ خراسانی در تلاش حیات دوبارۀ این سبک موسیقی خراسانی در سراسر کشور استند.

این گروه که بیشتر آنان دانش آموزآن دختر استند، شعرهای عارفانه و تصوفی را از مولانا جلال الدین بلخی و حکیم ناصرخسرو با سازهای دف و رباب می سرایند.

این نوجوانان نام گروۀ شان را «بزم وحدت» گذاشته اند. آنان می گویند که اکنون این سبک موسیقی تنها در پامیر بدخشان، تاجیکستان و شمال پاکستان بیشتر در بزم های عارفانه و تصوفی اجرا می شود.

ارمغان رووفی که آوازخوان و رباب نواز است، عضو این گروه است: «ما این گروه را پنج سال پیش ایجاد کردیم. من به موسیقی علاقه داشتم و خواستم عضو این گروه باشم و نواختن رباب را نیز در دو سال آموختم.»

عنبرین صمدی، عضو دیگر این گروه نیز بیان داشت: «دراین سبک ما شعرهای تصوفی را می خوانیم شعرهای از شاعران چون مولانا جلال الدین بلخی و حکیم ناصر خسرو را بر می گزینیم.»

آمنه افغان، عضو دیگر گروۀ بزم وحدت می گوید که به مناسبت های رسمی و ویژه این سبک موسیقی را اجرا می کنند: «در این گروه من دف می نوازم. دف و رباب دو ابزار موسیقی استند که در این گروه با این سبک نواخته می شوند.»

حبیب الرحمان روفی، بنیادگذار گروۀ بزم وحدت نیز بیان داشت: «سبک موسیقی خراسانی نزدیک به هزار سال قدمت دارد و در افغانستان در پامیر بدخشان هنوز زنده است و شنیده می شود.»

اکنون این موسیقی خراسانی تنها در حوزۀ پامیربدخشان، تاجیکستان و شمال پاکستان شنونده گان خودش را دارد - سبکی که در افغانستان گذشته بسیار دیرینه داشته است اما اکنون در بسیاری بخش های کشور فراموش شده است.