یک مقام دولتی از معامله پنهانی افغانستان و امریکا در خصوص استخراج معدن مس عینک که پیش از این امتیاز استخراج آن در اختیار یک شرکت چینی بود، خبر داد.

به گزارش انصار به نقل از خبرگزاری فارس، با گذشت پنج سال از امضای قرارداد استخراج معدن مس عینک در ولایت (لوگر) با شرکت (ام سی سی) چینی، هنوز هم کار عملی این پروژه در هاله ای از ابهام قرار دارد.

(عبدالولی احمدزی) رئیس شورای ولایتی لوگر به تلویزیون یک گفت: کمیته ای که برای بررسی وضعیت قرارداد استخراج مس عینک ایجاد شده، تاکنون کار خود را به صورت عملی آغاز نکرده است.

احمدزی با بیان این که شرکت ام سی سی چینی برای استخراج معدن مس عینک آماده گذشت و ایثار نیست، تصریح کرد: متأسفانه دولت افغانستان با شتاب و عجله قرارداد استخراج مس را با این شرکت چینی امضا کرد.

وی در عین حال هشدار داد که اگر روند اجرایی شدن قرارداد استخراج مس عینک به همین شکل پیش برود، احتمال دارد که این قرارداد لغو شود.

این مقام کشور از معاملات پنهانی دولت افغانستان با امریکا درباره استخراج معدن مس عینک نیز خبر داد و گفت: امکان دارد که قرارداد استخراج معدن مس عینک با شرکت چینی لغو و با امریکا منعقد شود.

در همین حال برخی از تحلیلگران اقتصادی کشور با نگرانی از تصمیم دولت افغانستان درباره لغو امتیاز استخراج معدن مس عینک با شرکت ام سی سی، می گویند که این امر می تواند بر روابط سیاسی کابل- پکن نیز تأثیر منفی بگذارد.

به گفته این تحلیلگران، عملکرد اقتصادی امریکا طی 12 سال گذشته در افغانستان نشان داد که واشنگتن خواستار تقویت اقتصاد افغانستان نیست، لذا امضای استخراج معدن مس عینک با امریکا روی کاغذ باقی خواهد ماند.

تحلیلگران معتقدند که روابط اقتصادی و سیاسی چین با افغانستان عمیق تر از روابط سیاسی و اقتصادی امریکا با افغانستان است. بنابر این حفظ روابط اقتصادی کابل- پکن بهتر از تعهد نیم بند اقتصادی امریکا به افغانستان است.

آنان همچنین عقیده دارند که امریکا دولت افغانستان را تحریک می کند تا قرارداد استخراج معدن مس عینک با شرکت ام سی سی چینی را لغو کند.

روابط دیپلماتیک بین پکن و کابل در سال 1955 برقرار شد، در آن زمان افغانستان یکی از اولین کشورهای بود که رژیم کمونیستی وقت (ماوسوتونگ) جانشین دولت ملی گرا در این کشور را به رسمیت شناخت.

پس از به میان آمدن نظام کمونیستی در افغانستان، روابط چین کمونیستی که از نگاه ایدئولوژی با دولت وقت افغانستان و شوروی سابق اختلاف داشت، نه تنها به سردی گرایید بلکه به خصومت نیز منتهی شد.

پکن در زمان دولت مجاهدین روابط نیم بندی را با کابل برقرار کرد اما هیچگاه این روابط در سطح همکاری های اقتصادی و سیاسی نبود.

چین در دوره حاکمیت طالبان، روابط منفعالانه را در قبال افغانستان به پیش گرفت که تا قطع رابطه نیز پیش رفت.

پایان حاکمیت طالبان در افغانستان و شکست این گروه در این کشور برای چین یک رخداد مهم بود زیرا چین همانگونه که از تولید مواد مخدر در افغانستان نگران بود، از آشوب گروه هایی در ایالت (سین کیانگ) که گرایش طالبانی داشتند، نیز رنج می برد.

بنابر این دولت چین در 12 سال گذشته همیشه تلاش کرده است که روابط نزدیکی با افغانستان داشته و همکاری اقتصادی و سیاسی خود را با این کشور افزایش دهد.

از نظر اقتصادی افغانستان نیز سعی می کند که در بخش تجارت و سرمایه گذاری و استخراج معادن از ظرفیت های بالای چین استفاده کند.

در حال حاضر چین پروژه های بزرگی چون احداث راه آهن و استخراج معدن مس در افغانستان را روی دست دارد که میلیاردها دالر در آن سرمایه گذاری کرده است.

چین در سال های اخیر یک سرمایه گذار مهم در افغانستان بوده است. در سال 2007، شرکت ام سی سی وابسته به ذوب آهن چین امتیاز مزایده  3 میلیارد دالری برای استخراج معدن مس عینک را به دست آورد.

سال گذشته هم شرکت ملی نفت چین امتیاز حفاری و استخراج نفت و گاز طبیعی در ولایت های (سرپل) و (فاریاب) را کسب کرد.

این سرمایه گذاری ها امیدواری زیادی را در مورد چشم انداز روابط اقتصادی میان چین و افغانستان به میان آورده است.

بنابراین تردیدی نیست که این 2 کشور همسایه می توانند در آینده نه چندان دور، منافع مشترک زیادی را برای هم تعریف کنند. البته به شرط آن که امریکا در خصوص روابط اقتصادی- سیاسی کشور مداخله نکند.