حمیدرضا صدر به سقوط 2-1 منچستریونایتد در لیگ قهرمانان برابر سویا پرداخته؛ به پرواز مونته لا مقابل چشمان مورینیو...

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از ورزش سه، وقتی از میلان اخراج شد، خیلی ها تصور می کردند رسیده به پایان خط؛ ولی سی و یک روز بعد سر از اسپانیا درآورد و روی نیمکت سویا نشست! ویچنزو مونته لا در 27 نوامبر 2017 از میلان اخراج شد و در 28 دسامبر جای ادواردو بریتزو آرژانتینی را در سویا گرفت. زمانی که مدیران سویا پس از  دسامبر سیاه - تساوی با ماریبار در لیگ قهرمانان و شکست سنگین از رئال و سوسیداد در لیگ - به بن بست رسیده بودند. ورود مونته لا هم آرامش را به سویا برنگرداند و قهرمان لیگ اروپا 2014 و 2015 که فصل را ناموزون آغاز کرده بود، در همان مسیر گاهی بالا رفت و گاهی پایین.

سویا پس از تساوی بدون گل با یونایتد در خانه هرچند مالاگا و بیلبائو را شکست داد؛ ولی در رامون سانچز پیسخوان برابر آتلتیکو مادرید و والنسیا 5-2 و 2-0 سقوط کرد. دریافت هفت گل در خانه تناسبی با بسته نگاه داشتن دروازه برابر یونایتد نداشت. وقتی اسپانیایی ها راهی اولدترافورد شدند، یونایتد همان تیمی بود که پس از آن تساوی به سه پیروزی پیاپی برابر چلسی، کریستال پالاس و لیورپول دست یافته بود. پیروزی سویا در اولدترافورد ماموریت غیرممکن به نظر می رسید. مردان مورینیو در این فصل فقط یک بار در خانه باخته بودند، در پاییز برابر منچسترسیتی، قهرمان زودهنگام لیگ، با حداقل فاصله: 2-1. آنها در هفده بازی از بیست بازی در اولدترافورد پیروز شده بودند.

با این وصف دیدارهای برگشت که بر اساس دیدار بدون گل دنبال شده اند، روی مرز باریکی پیش رفته اند: غیرقابل پیش بینی و مخاطره آمیز. تاریخ علیه یونایتد بود. آنها برابر حریفان اسپانیایی در لیگ قهرمانان طی دیدارهای رفت و برگشت هفت بار شکست خورده و شش بار پیروز شده بودند. شکست آلکس فرگوسن برابر بیلبائو با بیلسا را فراموش نکرده بودیم؛ همین طور سقوط فرگوسن و یونایتد برابر بارسا و گواردیولا را، ولی این سقوط غیرمنتظره تر بود.

مورینیو در مقایسه با دیدار برابر لیورپول به دو تغییر روی آورده بود و خوان ماتا و اسکات مک تامینی روی نیمکت نشسته بودند و لینگارد و فلینی در ترکیب قرار داشتند. یونایتد در نیمه اول تیم برتر به نظر می رسید؛ ولی بدون زهر، بدون نیش. نیمه دوم در حال و هوای متعادلی جلو می رفت که ویسام بن یدر وارد شد و همه چیز را زیر و رو کرد. احتمالا خیلی ها نام این فرانسوی بیست و هفت ساله را نشنیده بودند؛ ولی انگلیسی ها او را خوب می شناختند. بن یدر همان بازیکنی بود که  دروازه لیورپول را سه بار در دو دیدار مرحله گروهی این فصل لیگ قهرمانان باز کرده بود. همان بازیکنی که در این فصل نوزده گل برای سویا زده، فقط دو گل کمتر از هموطنش آنتوان گریزمان... بن یدر بود که طی چهار دقیقه سرگیجه آور اولدترافورد را فتح کرد. در دقیقه 74 توپ را پیش از واکنش بیلی در گوشه دروازه دگیا جای داد؛ سپس با سر توپ را آن سوی خط دروازه فرستاد. او می توانست در دقایق پایانی سه گله شود که برابر دگیا مغلوب شد.

لوکاکو شش دقیقه به پایان فاصله را به یک گل کاهش داد؛ ولی زدن سه گل ماموریت غیرممکن بود و سوت پایان را که زدند، فریاد اعتراض، اولدترافورد را فرا گرفت. طرفداران یونایتد پیش از آن قرعه سویا را شیرین قلمداد کرده بودند؛ ولی رویکرد موریینو گیج شان کرده بود. به میدان فرستادن پل پوگبا ناآماده را نمی فهمیدند؛ همین طور نمایش بی روح ستاره هایی مثل آلکسی سانچز و فلینی را که هر چه بازی جلو رفت، نزول کردند. اور بنگا در سویا طی نیمه اول 49 پاس از 52 پاس خود را به مقصد رسانده بود؛ حداقل 21 بار بیشتر از هر بازیکن یونایتد. سرخپوش ها طی دو دیدار - صد و هشتاد دقیقه - فقط چهار بار توپ را روانه قاب دروازه سویا کرده بودند و مدافعان کناری حتی یک بار هم سانتری درخور اشاره روی دروازه حریف روان نساختند تا بدترین بازی یونایتد در این فصل همه را حیرت زده کند.

ری ویلکینز - ملی پوش دهه هشتاد انگلیس و مرد میانی یونایتد در آن دوران - پیش از بازی گفته بود که سویا اگر در لیگ برتر انگلیس بازی می کرد در صف شش تیم قعر جدول هم جای نمی گرفت؛ ولی حالا سویا به عنوان تیم پنجم لالیگا، میلیونرهای منچستری، رتبه دومی انگلیس را از لیگ قهرمانان بیرون انداخته؛ همان سویا که شاید فصل را در رتبه نهم لالیگا به پایان ببرد؛ همان سویا که پنج گل از اسپارتاک خورده، پنج تا از ایبار، پنج تا از بتیس و پنج تا از آتلتیکو. همان سویا که بهترین سویا این سال ها نبوده، با پشت سر گذاشتن یونایتد تاریخ باشگاه را ورق زده و با مونته لا پس از 1958 - پس از شصت سال - راهی مرحله یک چهارم نهایی جام باشگاه های اروپا / لیگ قهرمانان شده... ویچنزو چهارده مارچ 2018 را فراموش نخواهد کرد؛ هرگز، هیچ وقت؛ همین طور مورینیو و ویلکی.