مرکز تحقیقی پیک با نشر گزارشی مدعی شده است که به اسنادی دست یافته است که نشان می دهد که در سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ خورشیدی میلیون ها دالر در وزارت معارف کشور حیف ومیل شده است.

مرکز خبرنگاری تحقیقی «پیک» ادعا می کند که به گزارش ی دست یافته که نشان می دهد در این سال ها میلیون ها دالر خرج پرداخت حقوق بیش از ۴۰ هزار معلم، ساخت بیش از ۱۰۰۰ مکتب و اجرای حدود ۴۰۰ طرح ساختمانی غیرواقعی شده است.

چندی پیش اسد الله حنیف بلخی وزیر معارف دولت فعلی گفته بود: پیش از این فساد گسترده در وزارت معارف وجود داشت.

به گفته او، به نام مکاتب که اصلاً وجود ندارند و یا این که بنابر نا امنی ها مسدود اند هزینه های هنگفتی به مصرف رسیده است.

پیش از این اداره بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان، سیگار، اعلام کرده بود که از ماه می سال ۲۰۱۵ تا ماه جون همان سال ۷۶۹ میلیون دالر در بخش معارف افغانستان برای معلمان و شاگردان خیالی مصرف شده است.

از آغاز حضور غربی ها در کشور میلیاردها دالر برای بازسازی و تقویت معارف وارد کشور شد که حیف ومیل مقداری زیادی ازاین پول ها کمک کرد تا نام افغانستان در صدر فهرست فاسد ترین کشور جهان بالا برود.

فساد در معارف کشور تنها بخشی از مواردی است که اسناد آن به رسانه ها درز کرده است، دامنه فساد در دولت پیشین و فعلی همچنان پهن و گسترده است و هیچ نهاد رسانه ای و تحقیقی ی موفق به تخمین حیف ومیل های که صورت گرفته نشده است.

آنچه دل هر معلم ومتعلم و شهروند این کشور را بدرد می آورد این است که دزدی از معارف چرا؟

رئیس جمهور و فاروق وردک وزیر معارف وقت، هر دو به این نکته آگاه بودند که تمام آنچه روزگار مردمان این دیار را تیره و مکدر کرده است نشات گرفته از عدم سواد نسل های است که در این کشور زیسته اند.

افشای موارد این چنینی در بازار مافیای افغانستان تازه و بکر نیست، مکاتب و معلمان خیالی در سال های گذشته نیز در ولایات چون: هرات و پکتیا به ثبت رسیده بود.

آنچه راه مبارزه با فساد در کشور را دور و دشوار می کند این است که کسانی که در دولت پیشین با پرونده های قطور و تکان دهنده فساد را در کارنامه خود دارند اکنون در دولت آقای غنی در مقام های کار می کنند که باز هم دست شان به منابع و مراکزی وصل است که امکان فساد و بالا کشیدن پول های بیت المال را دارند.

درگذشته نیز بارها رسانه ها از فاروق وردک به عنوان وزیر مفسد دولت حامد کرزی نام برده اند ولی رئیس جمهور غنی علی رغم این سرو صداها وردک را به عنوان مشاور خود در امور ولایات گماشته است.

این به این معنی که سران حکومت فعلی، تمایل و انگیزه ی برای مبارزه و محو فساد در کشور ندارند.

آن چه که از مبارزه با فساد به خورد جامعه جهانی و مردم کشور داده می شود همه دورغ های است که رنگ و لعاب گرفته با سیاست های مافیایی افغانستانی است.

گماشتن افراد فاسد در حکومت فعلی که از قلم و کتاب کودکان این سرزمین برای خودشان زراندوزی کرده اند جفای نا بخشدونی است که در حق معارف و رشد فرهنگ همگانی کشور شده است.

اکنون این حدس و گمان ها به واقعیت تبدیل شده است که وزارت معارف در زمان کار آقای وردک از تاثیرگذارترین وزارت خانه های است که نام افغانستان را تا مقام نخست فساد در سطح جهانی بالا کشیده است.

دزدی از بودجه معارف کشوری که در فقر فرهنگی و دانش امروزی بر مدار صفر درجه قرار دارد سخت نابخشدونی است ولی موارد این چنینی برای کسانی چون فاروق وردک، خلل و رخنه ی در این که او را عذاب دهد و وجدان ایشان را ناراحت کند بوجود نخواهد آورد.