براساس جدیدترین برآوردهای سازمان ملل از زمان آغاز دور جدید خشونت ها در میانمار، تاکنون نزدیک به 90 هزار مسلمان روهینجایی برای فرار از خشونت ها به بنگلادش رفته اند و این روند فزاینده باعث محدود شدن منابع آژانس های امدادرسانی که تا پیش از این به صدها هزار آواره برجای مانده از دورهای قبلی خشونت های میانمار کمک می کردند، شده است.

خشونت ها در میانمار در تاریخ 25 اوت و به دنبال حملات هماهنگ شبه نظامیان روهینجا به ده ها ایست بازرسی پلیس و یک پایگاه ارتش آغاز شد.

بعد از این اتفاق درگیری های شدید درگرفت و یک عملیات نظامی بزرگ از سوی میانمار علیه اقلیت روهینجا اجرا شد که تاکنون دست کم 400 کشته برجای گذاشته است.

نحوه تعامل با 1.1 میلیون مسلمان اقلیت روهینجا در میانمار تبدیل به بزرگترین چالش آنگ سان سوچی، رهبر دوفاکتوی این کشور شده است.

برآوردهای جدید حاکی از عبور بیش از 87 هزار تن از اعضای اقلیت روهینجا از مرز میانمار به بنگلادش است که از مجموع آوارگان این قوم که از خشونت های سطح پایین تر ماه اکتبر گذشته فرار کردند، بیشتر شده است.

همچنین جدیدترین برآوردهای امدادرسان های سازمان ملل در منطقه بازار کاکس واقع در مرز بنگلادش نشان می دهد که از ماه اکتبر تاکنون مجموعا 150 هزار تن از اعضای اقلیت روهینجا به بنگلادش فرار کرده اند.

محمد حسین 25 ساله که چهار روز پیش از خشونت های میانمار فرار کرده می گوید: ما تلاش می کنیم در اینجا برای خود خانه بسازیم اما فضای کافی وجود ندارد.

وی اظهار کرد: هیچ سازمان غیردولتی در اینجا وجود ندارد. ما هیچ غذایی نداریم و بعضی از زنان ما مجبورند در کنار خیابان فرزندانشان را به دنیا بیاورند. کودکان بیمار نیز در اینجا هیچ پزشکی برای معالجه ندارند.

کمپ غیررسمی آوارگان روهینجا که بعد از حملات اکتبر در منطقه بالوخالی ایجاد شد به شکل چشمگیری گسترش یافته است.

دولت میانمار اعلام کرده که بیش از 11 هزار و 700 تن از ساکنان قومی از ایالت راخین تخلیه شده اند که به غیرمسلمانان اشاره دارد.

قرار است امروز (دوشنبه) رتنو مارکسودی، وزیر امور خارجه اندونزی با آنگ سان سوچی، رهبر میانمار و دیگر مقامات این کشور دیدار کرده و از آنها بخواهد خشونت ها را متوقف کند.

این سفر بعد از آن رخ می دهد که سفارت میانمار در شهر جاکارتا طی روز یکشنبه با بمب آتش زا هدف حمله قرار گرفت.

از سوی دیگر روزنامه انگلیسی ایندیپندنت نوشت: براساس اظهارات شاهدان عینی، نیروهای نظامی و شبه نظامی در مواردی در میانمار سر کودکان روهینجا را بریده و تعدادی نیز به صورت زنده سوزانده شده اند.

عبدالرحمن ۴۱ ساله گفت: یک گروه از مردان روهینجا را در یک کلبه چوبی در روستای «چوت پیین» جمع کردند و سپس آتش زدند. برادرم در میان آنها بود و کشته شد. وی افزود: دیگر اعضای خانواده ام را در زمین های اطراف پیدا کردم. روی بدنشان جای گلوله و بریدگی بود. دوتا از برادر زاده هام بدون سر بودند.

سلطان احمد ۲۷ ساله نیز می گوید: بعضی از اجساد را بدون سر دیدم. ما در خانه پنهان شده بودیم و وقتی افراد مسلح روستای مجاور درحال بریدن سر مردم بودند ما از حیاط پشت فرار کردیم. بعضی از افراد دیگر نیز که از روستاهای دیگر زنده مانده اند، می گویند که شاهد بریده شدن سر بعضی ها بوده اند.

تصاویر ماهواره ای که دیده بان حقوق بشر منتشر کرده نشان میدهد که تنها در یک روستا ۷۰۰ خانه به آتش کشیده شده و به خاکستر تبدیل شده است.

به گزارش خبرگزاری آلمان پناهجویان به سازمان های حقوق بشری و نمایندگی های سازمان ملل متحد شرح داده اند که چگونه ماموران نیروهای مسلح میانمار به همراه بودایی های افراطی این کشور به سوی اعضای اقلیت روهینگیا شلیک می کنند، یا سر دستگیرشدگان این قوم را که در میان شان کودکانی نیز هستند، قطع می کنند.

شمار کشتگان گروه قومی روهینجا تنها در یک روستا ۲۰۰ نفر تخمین زده شده است. خانه های افراد این قوم به آتش کشیده می شوند. سازمان دیده بان حقوق بشر تصویرهای ماهواره ای را منتشر کرده که در آنها می توان دید که در دست کم ۱۷ مکان صدها خانه این گروه قومی آتش زده شده اند.

از سال ۲۰۱۲ تاکنون ساکنان ایالت راخین در غرب میانمار به طور مرتب هدف حملات نیروهای امنیتی و ارتش میانمار قرار دارند. در این ایالت حدود یک میلیون مسلمان روهینگیا زندگی می کنند.

دور جدید خشونت ها

میانمار حق اقلیت و دیگر حقوق مدنی برای مسلمانان روهینگیا قائل نیست. دور جدید خشونت ها از ۲۵ اوت، پس از آن آغاز شد که یک گروه مسلح به نام ارتش آزادیبخش آراکان روهینجیا، مسئولیت حمله به پاسگاه های پلیس و ارتش میانمار را بر عهده گرفت.

دولت میانمار اعلام کرد در حمله این گروه ۱۲ نفر از ماموران امنیتی میانمار کشته شدند. این گزارش کشته های شورشیان روهینجا را ۵۹ نفر اعلام کرد.

نیروهای امنیتی میانمار به تلافی حملات ارتش آزادیبخش آراکان روهینگیا، مردم عادی روهینجا را هدف حملات خود قرار داده است. شورشیان مسلح آراکان نیز حملات خود را واکنشی به سرکوب و پیگرد مردم توسط نیروهای امنیتی میانمار اعلام می کنند.

از زمان استقلال میانمار در سال ۱۹۶۱، دولت مرکزی این کشور مسلمانان روهینجا را به عنوان شهروندان میانمار به رسمیت نمی شناسد. از این رو آنان از بسیاری امکانات اولیه در زمینه بهداشتی و درمانی محرومند. در حالی که بسیاری معتقدند که مسلمانان ساکنان بومی ایالت راخین هستند.

آنگ سان سوچی رهبر دمکراسی خواه میانمار در سال های اخیر درباره خشونت های نظامیان علیه ساکنان ایالت راخین سکوت کرده یا از موضع گیری آشکار در این باره سرباز زده است. سکوت خانم سوچی انتقاد مدافعان حقوق بشر را برانگیخته است.

انتهای پیام