گرچه ۴۸ سال از جنایت رژیم صهیونیستی در آتش زدن عمدی مسجد الاقصی می گذرد، اما آتش کینه، نفرت و تجاوزهای آنها ضد مسجد الاقصی هنوز خاموش نشده است.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از تسنیم، چهل و هشتمین  سالروز جنایت رژیم صهیونیستی در آتش سوزی در مسجد الاقصی به دست مایکل دنیس روهان صهیونیست استرالیایی، بار دیگر در سایه ادامه تجاوزهای رژیم صهیونیستی ضد قبله اول مسلمانان مورد توجه محافل مختلف فلسطینی قرار گرفت. این محافل با اشاره به اینکه مسجدالاقصی همچنان در معرض خطر قرار دارد، تأکید کردند که مسلمانان باید از تمامی پتانسیل و توان خود برای حفاظت از قبله اول خود استفاده کنند. گروه های فلسطینی بر ضرورت در دست داشتن ابتکار عمل برای فعال سازی مقاومت در تمامی اشکال خود و روشن نگهداشتن شعله های انتفاضه قدس در برابر دشمن سرکوبگر جهت نجات مسجدالاقصی تاکید کردند.

هیئت علمی اسلامی در قدس اشغالی در همین رابطه از تمامی مسلمانان خواست تا در صورت امکان برای یاری مسجدالاقصی و پشتیبانی از پایداری ساکنان آن، به سمت قدس بشتابند. این هیئت تاکید کرد که مساحت مسجدالاقصی بالغ بر 144 دونم شامل نمازخانه قبله، گنبد قبة الصخره شریف، المصاطب و اللواوین و تمامی ساختمان ها و محوطه این مسجد متعلق به مسلمانان است و هیچ طرف دیگری ارتباطی با این مناطق ندارند. این مسجد مبارک هدیه ای ربانی برای مسلمانان است و ما در هیچ شرایطی اجازه آسیب زدن به آن را نمی دهیم.  

جهاد اسلامی: عادی سازی روابط با دشمن صهیونیست خنجر زدن به مقاومت فلسطین است

جهاد اسلامی فلسطینی در بیانیه خود تأکید کرد که آتش سوزی مسجدالاقصی هنوز خاموش نشده و تقریباً روزی نیست که این مسجد بدون تجاوز صهیونیست ها به روند حیات خود ادامه دهد. این جنبش می افزاید که با وجود تمامی توطئه ها و برنامه ریزی های صورت گرفته برای از بین بردن مقاومت اهالی قدس شریف، اراده مستحکم آنها به ادامه مقاومت در برابر توطئه های سرکوبگری از سوی مقامات رژیم اشغالگر برای دور کردن آن ها وجود دارد.

این بیانیه می افزاید ملت فلسطین با تمامی ساختارها و بافت خود حامی و پشتیبان پایداری اهالی شهر قدس و مجاوران بیت المقدس باقی خواهد ماند و جنگ اخیر الاقصی میزان قدرت ملت ما برای مقابله و ایستادگی در برابر این تجاوزها را ثابت کرد و نشان داد ملت فلسطین ذره ای از خاک قدس و فلسطین عقب نشینی نخواهند کرد و این نمونه قهرمانانه و وحدت بخش به شکلی گسترده تر در تمامی درگیری های آینده با اشغالگران ادامه خواهد داشت.

جهاد اسلامی نسبت به شتاب برخی رژیم های عربی برای عادی سازی روابط با رژیم اشغالگر قدس هشدار داد و تأکید کرد که این شتاب به معنی خوار کردن ما و چاقو زدن به ما از سوی آنها است، علاوه بر اینکه دشمن را در ادامه اقدامات تروریستی خود تشویق می کند.

خمیس النجار هماهنگ کننده کمیسیون قدس در پارلمان فلسطین نیز از اتحادیه عرب و سازمان همکاری های اسلامی خواست تا مسئولیت خود در قبال کمک به قدس و مسجدالاقصی و سایر مقدسات را بپذیرند.

حماس: دیوار بلند مقاومت فلسطین در برابر توطئه های صهیونیستی

فوزی برهوم سخن گوی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) نیز تأکید کرد که پایداری مجاوران بیت المقدس و اهالی آن و اصرار آنها دیوار بلندی در برابر توطئه های کابینه اشغالگر و راست گرایان تندروی رژیم صهیونیستی است و حماسه درگیری قهرمانانه درب های مسجد الاقصی که اهالی قدس با پشتیبانی ملت فلسطین در اراضی 48 و کرانه باختری و نوار غزه ایجاد کردند با مواضع پشتیبانی کننده ملت های عربی و اسلامی و آزادگان جهان پیام واضحی مبنی بر حفظ وحدت ملی بر اساس حمایت از حقوق و ارزش ها بود.

وی تأکید کرد این سالروز در خاطر امت اسلام و نسل های آینده زنده خواهد بود و بخشی از دردهای ملت فلسطین است که به فراموشی سپرده نخواهد شد.

ماجرای آتش سوری مسجد الاقصی

روز 30 مرداد سال 1348، بخشی از مسجد الاقصی توسط افراد متعصب صهیونیست به آتش کشیده شد و خسارات قابل توجهی به آن وارد آمد. کابینه اسرائیل این حادثه را که خشم و انزجار مسلمانان سراسر جهان را برانگیخت به یک جهانگرد یهودی استرالیایی نسبت داد. دنیس مایکل روهان توریست استرالیایی که صهیونیست ها وی را عامل به آتش کشیدن مسجد الاقصی معرفی کردند، در یک حرکت نمایشی محاکمه شد و متعاقبا منابع خبری اسرائیل اعلام کردند که نامبرده دچار بیماری روانی بوده و لذا آزاد شده است.

حادثه آتش سوزی در مسجد الاقصی، یک سال پس از تصرف بخش شرقی بیت المقدس توسط نیروهای اسرائیلی در جریان جنگ 6 روزه ژوئن 1967(خرداد 1346) صورت گرفت. در آن زمان گلدمایر عضو حزب کار اسرائیل، به تازگی پس از مرگ لوی اشکول نخست وزیری این رژیم را بر عهده گفته بود. او از جمله سیاستمدارانی بود که بر کاوش در بخش های زیرین مسجد الاقصی برای یافتن آنچه که هیکل سلیمان و سایر ابنیه مقدس یهودیان خوانده شده بود، اصرار میورزید.

در ماجرای آتش سوزی، دست کم 200 متر مربع از سقف مسجد، کاملا ویران شد، گنبد مسجد در 5 نقطه آن سوخت و یکی از آثار متبرک مسجد، همراه با یک منبر قدیمی و با ارزش که هشتصد سال سابقه داشت نیز کاملا طعمه حریق شد و از بین رفت. این جنایت که در آن زمان خشم مسلمانان جهان را برانگیخت، سبب شد بسیاری از نشریات کشورهای اسلامی از لزوم واکنش در برابر صهیونیست ها سخن به میان آوردند. این آتش سوزی بزرگ ترین جنایت صهیونیست ها طی 10 ماهی بود که از تصرف بیت المقدس شرقی توسط آنان میگذشت.

آسیب های آتش سوزی به مسجد الاقصی

طی این آتش سوزی قسمت های مختلفی از جمله منبر تاریخی معروف به منبر صلاح الدین در آتش سوخت. شعله های آتش تا نزدیکی گنبد تاریخی مسجد که از جنبش نقره خالص بود، نیز کشیده شد. از دیگر آثار و نشانه های مسجد الاقصی که در این آتش سوزی خسارت دیدند، میتوان به مسجد عمر که سقفی گلی و پل هایی چوبی داشت، نام برد. علاوه بر این، محراب زکریا در مجاورت مسجد عمر، مقام اربعین در مجاورت محراب زکریا، 3 راهرو از مجموع 7 راهرو امتداد یافته از جنوب به شمال و ستون ها و نمادهای زینتی در این مکان نابود شد و بخشی از سقف نیز در جریان آتش سوزی فرو ریخت و خسارت های زیادی هم به درها و پنجره های مسجد وارد شد. همچنین بخش هایی از نمای داخلی گنبد منقش و دیوارهای جنوبی خسارت دیده و 48 پنجره شیشه ای و گچی نابود شد و نماها و قرآن های زیادی هم در آتش سوخت.

فلسطینیان توانستند به یاری مسجد الاقصی شتافته و جلوی گسترش دامنه آتش سوزی و سوختن دیگر بخش های مسجد را بگیرند و خودروهای آتش نشانی و امدادرسانی از الخلیل، بیت لحم و دیگر مناطق کرانه باختری و فلسطین اشغالی 1948 برای اطفای حریق راهی قدس شدند. دشمن صهیونیستی به هر شیوه ای سعی داشت تا مانع از ورود آنان به قدس شود و آب مناطق مجاور مسجد الاقصی را نیز در این روز قطع کرد و خودروهای آتش نشانی رژیم صهیونیستی نیز عمدا با تاخیر خود را به مسجد الاقصی رساندند تا آتش گسترده‌تر شده و مسجد به کلی در آتش بسوزد.

اقدامات مکرر رژیم صهیونیستی برای تخریب مسجدالاقصی

اسرائیل از نخستین روزهای اشغال بیت المقدس، اقدامات زیادی برای زدودن آثار و تعلقات اسلامی این شهر به عمل آورد. از جمله این اقدامات، بستن بانک های عربی، تخریب خانه ها و یا اماکن اسلامی مردم، افزایش آبادی های یهودی نشین، جمع آوری پول های عربی و رواج دادن پول اسرائیلی، مجبور ساختن اعراب به تعویض شناسنامه های عربی و تبدیل کردن آن ها به شناسنامه های اسرائیلی و سایر اشکال هویت زدایی از مردم مسلمان بیت المقدس بوده است. در جریان جنگ اول اعراب و اسرائیل و هم چنین جنگ 6 روزه، چندین بار شهربیت المقدس توسط جنگنده های اسرائیلی بمباران شد و در یکی از حملات هوایی دروازه مرکزی مسجد الاقصی و یکی از مناره های آن خسارت دید. از ماه مارس صهیونیست ها به وسیله گروه های باستان شناسی و به بهانه کشف آثار معبد سلیمان در اطراف و زیر عمارت مسجد الاقصی دست به کار حفاری شدند و در محیط حرم شریف نیز حفاری هایی انجام دادند و در بخش زیرین مسجد نیز تونل های متقاطعی را حفاری کردند. هدف نهایی از این گونه اقدامات، تخریب تدریجی مسجدالاقصی به عنوان نماد اتحاد ملت مسلمان فلسطین و سپس احداث دوباره معبد یهود به جای آن بوده است. حادثه به آتش کشیدن مسجد الاقصی نیز یکی دیگر از همین اقدامات بود که هدف ویران سازی این بنای متبرک را دنبال میکرد.

تاسیس سازمان کنفرانس اسلامی در واکنش به آتش سوزی مسجد الاقصی

به دنبال این حادثه کشورهای اسلامی گردهم آمدند تا سازمانی تحت عنوان سازمان کنفرانس اسلامی را تاسیس کنند. این سازمان یک ماه پس از این حادثه، طی اجلاسی با شرکت سران کشورهای اسلامی در (رباط)، پایتخت مغرب اعلام موجودیت کرد. شکست اعراب از رژیم صهیونیستی در جنگ 6 روزه که اثرات خرد کننده ای در روحیه مردم و بسیاری از دولت های اسلامی گذاشته بود، نیاز به تاسیس یک تشکل اسلامی را به روشنی نمایان می کرد. تاسیس سازمان کنفرانس اسلامی به عنوان جلوه ای از اتحاد و تشکل دولت های اسلامی، مرهمی بر این زخم بود، اما این سازمان طولی نکشید که به انحراف رفت و حتی در بیانیه پایانی اولین نشست آن نیز نامی از مسجد الاقصی و جنایت صهیونیست ها در آن برده نشد.

انتهای پیام