جالب است که از دیدگاه آن ها پاداش اخروی انتخار برحسب جنسیت متفاوت است: زنان معمولاً برای آمرزش گناهان جنسی دست به این کار می زنند، اما دلایل مردان متفاوت است.

جوانب زیادی از تروریسم و به خصوص داعش ما را به وحشت می اندازد. اما دخالت زنان در این امور بسیار شوکه کننده است. زمانی که زنان در اعمالی چون ترور، شکنجه و تجاوز سهیم می شوند از خود می پرسیم چطور ممکن است؟ چطور ممکن است زنان دست به چنین کارهایی بزنند؟

در سال های اخیر، بیشترین نمونه های خشونتِ زنان از گروه های تروریستی بوده است. دکتر کاترین براون استاد دین و الهیات در دانشگاه بیرمنگام گفت: زنان به دلایل مختلف شخصی و سیاسی و یا ترکیبی از آن ها به گروه های افراط گرا می پیوندند. هم زنان و هم مردان تحت تأثیر انگیزه های عاطفی قرار می گیرند اما برای مردان فرصتی است تا توانایی ها و قدرت خود در دفاع از زنانشان را به رخ بکشند و زندگی سرگرم کننده تر و پر شباهت تری به بازی Call of Duty داشته باشند. اما برای زنان، به سفری هیجان انگیز برای پاک سازی روح، فرصتی برای کمک به انسان های ستم دیده و شکل دادن به تاریخ شباهت دارد.

زنان حداقل در ابتدا جذبِ شعارهای آرمانی و نوع دوستانه می شوند. اما موضوع عجیب افزایش میزان بمب گذاران انتحاریِ زن است. در سال 2002، پس از آنکه وفا آدریس را منفجر کرد، بسیاری از گروه های اسلام گرا مشارکت زنان در جهاد را محکوم کردند. استدلالشان این بود که اگر زن به تنهایی سفر کند و پس از مرگ بدنش نمایان شود، عفتش از بین می رود.

اما اطلاعات جمع آوری شده نشان می دهد در سال 2016، حداقل 29 زن دست به عملیات انتحاری زدند. دکتر براون گفت: در سه ماهه اول سال 2017، حداقل 27 زن در نیجریه و کامرون دست به عملیات انتحاری زدند. این روند نسبتاً جدید است. بااینکه زنان از دیرباز در گروه های تروریستی حضور داشته اند، اما در بمب گذاری های انتحاری و خشونت مستقیم دخیل نبودند.

براون دو مورد را به عنوان انگیزه اصلی زنان در حملات انتحاری نام برد. در سطح شخصی، زنان برای کسب افتخار، آمرزش گناهان و رفتن به بهشت این کار را انجام می دهند. البته انگیزه مالی هم مطرح است، زیرا به آن ها اطمینان خاطر داده می شود که خانواده هایشان تا آخر عمر از لحاظ مالی تأمین خواهند بود. جالب است که از دیدگاه آن ها پاداش اخروی انتخار برحسب جنسیت متفاوت است: زنان معمولاً برای آمرزش گناهان جنسی دست به این کار می زنند، اما دلایل مردان متفاوت است.

استفاده از زنان برای سازمان های تروریستی دارای مزیت استراتژیک است: زنان راحت تر از مردها از تدابیر امنیتی عبور می کنند، شناسایی شان سخت تر است و مرگشان بازتاب بیشتری در رسانه ها دارد. سازمان های تروریستی می توانند با مرگ زنان حس خشونت در مردم را بیدار و از آن در راستای تبلیغ اهداف خود استفاده کنند.

حدوداً 10 درصد از اعضای گروه های افراطی را زنان تشکیل می دهند. براون می گوید این آمار با میزان عضویت زنان در گروه های راست گرای آنارشیستی قابل مقایسه است که در آن ها میزان بالاتری از رهبری زنان دیده می شود. اما بدان معنا نیست که از زنان استقبال می شود.

اما پرسیدن سؤال هایی از قبیل چرا زنان بمب گذار انتحاری می شوند؟ یا چرا زنان در خشونت دست دارند؟ این مفهوم را می رساند که خشونتِ مردان امری عادی است.

تحقیرهای جنسیتی و کاریکاتورهای زنان به عنوان موجوداتی غیر خشن، ما را به این فرض می رساند که زنان توانایی چنین اعمالی را ندارند و به طور ناخودآگاه خشونت های مردانه توجیه می شوند. تجاوز، شکنجه و خشونت از سوی زنان، نباید سبب حیرت ما شود. بخشی از آن به دلیل سابقه تاریخی است. مثلاً جرم شناسان معتقدند قتل پدیده ای عمدتاً مردانه است. به طورکلی، اگر زنان مرتکب جنایت شوند، اکثراً اطرافیان خود را می کشند.

دلیل دیگر حیرت ما از زنان افراطی، انجمن های زنانه با اندیشه های صلح جویانه و عشق مادرانه است. معمولاً زنان را به چشمِ تولیدکننده های سربازان جهاد می بینند. در احادیث اسلام آمده بهشت زیر پای مادران است و زنان از منظر تولیدمثل، نقش مهمی در ترویج خشونت دارند. اما زنان تنها مادرانِ احتمالی تروریست ها نیستند.

داستان دخترهای جوانی که از خانه گریختند تا به جهاد نکاح بپیوندند تمام اینترنت را پر کرد، اما این تنها بخشی از داستان است. متأسفانه رسانه ها تمرکز نامتناسبی بر عروس های جهادی دارند، به گونه ای که آن ها را شستشوی مغزی داده شده و در رویای شوهر به تصویر می کشد.

بخش قابل توجهی از استخدام ها توسط زنانی انجام می شود که با دیگر دختران ارتباط خواهرانه برقرار می کنند. به تصویر کشیدن این زنان به عنوان عروس های داعشی مشکل ساز است. هم به این دلیل که زنان را برخلاف مردان قربانی جلوه می دهد و همچنین خط تمایز میان عروس های داعشی و بردگان جنسی را در هم می آمیزد. اگر می خواهیم داعش را متوقف کنیم، باید بررسی کنیم که چرا وعده زندگی اتوپیایی داعش برای افراطی ها جذاب است.

مشکل اصلی توصیف های مردسالارانه از زن است. ایده آل سازی عاطفی زنان باید متوقف شود. دکتر براون به دست داشتن سرباز زن آمریکایی در شکنجه های زندان ابوغریب اشاره کرد که تلاش های زیادی برای توجیه آن شد. براون گفت: زنان همیشه در خشونت های سیاسی در سراسر جهان دست داشته اند: حزب پلنگ سیاه، فراکسیون ارتش سرخ و بسیاری موارد دیگر. حافظه فرهنگی ما بسیار ضعیف است.