برخی از این خانواده ها طوماری را به دفتر نماینده گی سازمان ملل متحد در کابل (یوناما) فرستاده اند و از سازمان ملل خواسته اند تا جرم های جنگی حزب اسلامی در دادگاه جهانی جنایت های جنگی بررسی شوند.

در همین حال، حزب اسلامی میگوید که این طومار از سوی کسانی آماده شده است که دشمن صلح استند.

روند سبز که این طومار را آماده کرده است میگوید که یوناما گفته است این طومار در حال بررسی است.

به نقل از طلوع نیوز، افغان گل زن چهل و هشت ساله یی است که در یکی از مکتب های شهر کابل کار میکند. در درازای زنده گانی خودش فراز و نشیب های بسیاری را دیده است. اما میگوید که کشته شدن پسر دوازده ساله اش در جنگ های تنظیمی در کابل، بیش از همه او را داغ دار ساخته است.

افغان گل، باشنده کابل گفته است:ما در حویلی یک خانواده هندو بودیم. سه راکت آمد؛ پسرم همراه با چندین تن از همسایه گان ما کشته شدند.

افغان گل میگوید که خون پسرش را بر هیچ کسی نمی بخشاید.

وی بیان داشت:جای بخشش نیست. یک من نبودم که قربانی دادم. هزاران مردم را کشتند.

افغان گل از کسانی است که پای طوماری امضاء کرده است که در آن از سازمان ملل خواسته شده است تا جرم های جنگی حزب اسلامی در دادگاه جهانی جنایت های جنگی بررسی شود.

این طومار از سوی روند سبز که امر الله صالح رهبر آن است آماده شده است.

تیمورشاه بشار، عضو بلندپایه روند سبز گفته است:با تأسف در معاهده عفو حکمتیار که از سوی حکومت صورت گرفته عدالت قربانی شده است.

ماه اگست سال هزار و نه صد و نود و دوی میلادی، خونین ترین دوره جنگ های تنظیمی به شمار میرود. چنان که در گزارش سازمان ملل درباره اوضاع حقوق بشر در افغانستان نیز از این ماه یاد شده است. در این گزارش که به ماه نوامبر همان سال بر میگردد آمده است که به روز دهم اگست سال هزار و نه صد و نود و دوی میلادی، هزار تا دو هزار موشک بر کابل پرتاب شدند. بر بنیاد این گزارش این موشک ها، جان یک هزار و هشت صد تن را گرفتند و هزاران تن دیگر را زخمی ساختند.

از این رویداد در یکی از گزارش های دیده بان حقوق بشر نیز یاد شده است و در آن گفته شده است که این موشک ها از سوی حزب اسلامی پرتاب شده بودند.

حزب اسلامی این گزارش ها را رد میکند، اما برای هر گونه حساب دهی آماده گی نشان میدهد.

نادر افغان، سخنگوی حزب اسلامی گفته است:اگر نهادی جهانی، آزاد، بیطرف که برای همه قابل قبول باشد، جور شود و این مسائل در آن بررسی شود، حزب اسلامی پیش از همه آماده است تا برای ملت خود حساب بدهد.

جالب است که برخی از گورستان های کابل، هنوز هم به جنگ های آن سال ها گواهی میدهند؛ چنان که در سنگ نبشته های برخی از گورها، علت مرگ اصابت موشک گفته شده است.

براساس آمارها، در جنگ های داخلی افغانستان صدها هزار تن کشته شدند. روشن است که مسوولیت همه ی این جان باخته گان به یک گروه ویا یک شخص بر نمی گردد. اما این هم واضح است که تاکنون به جرم های جنگی جنگ های میان حزبی هیچ پرداخته نشده است.