این روزها در رسانه ها و فضای مجازی بیشتر یک نام به چشم می خورد؛ کامران علیزایی، رییس شورای ولایتی هرات.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از سلام وطندار، رسانه ها چندروزی ست که عکس های خیابان گردی هوادارانِ مجهز به سلاح های سبک و سنگین او را پخش و بازپخش می کنند. علیزایی پس از گزینش به عنوان رییس شورای ولایتی هرات، پیوسته چهره یی جنجال آفرین بوده است.

او با اقدام های فراقانونیِ خود سرخط خبرها شد و بیشتر از پیش شهرتش فزونی یافت. در آخرین مورد علیزایی به جرم سوء استقاده از صلاحیت های وظیفوی به دو سال وشش ماه حبس محکوم شد، اما پس از فرستاده شدن حکم بازداشت کامران علیزایی از سوی مرکز عدلی و قضایی به وزارت داخله، ادارۀ محلی هرات اعلام کرد که تا کنون این حکم به ادارۀ محلی این ولایت نرسیده است.

مهمان خانۀ ارگ، نه زندان!

اما علیزایی چه گونه از گمنامی به متن ماجرا آمد؟ کامران علیزایی برای آزادسازی یکی از افرادش به دادستانی هرات وارد شد و مرد مظنون به رشوه گیری را هنگام تحقیق از دادستانی به زور بیرون کشید. به دنبال این قضیه بلافاصله دادستانی کل حکم بازداشت، ممنوع الخروجی و تعلیق وظیفۀ رییس شورای ولایتی هرات را صادر کرد. اما او به جای این که دستگیر شود، دو روز بعد به کابل آمد و مهمانِ ارگ شد. دیدار او با رییس جمهور سریع و پشت پرده انجام یافت. عیلزایی در فاصلۀ دو روز پس از دیدار با رییس جمهور، مجدداً در دفترش حاضر شد و در صحبتی با رسانه ها حکمِ ممنوع الخروجی و تعلیق وظیفه اش را ملغا اعلام کرد.

دادستانی کل اما در پی موج اعتراض گسترده یی که لغو احکام ممنوع الخروجی و تعلیق وظیفۀ او در رسانه ها به میان آورد، گفت که احکام فوق پابرجاست و فیصلۀ آنان ضمانت اجرایی دارد.

علیزایی در زمانِ بدی برای دادستانی کلِ کشور دردسر آفرید؛ زمانی که تازه مرکز عدلی و قضاییِ مبارزه با فساد به کارِ خود آغاز کرده بود و بدون شک پروندۀ آقای علیزایی به صورتِ مستقیم می بایست به همین مرکز فرستاده شود. او نیز بی کار ننشست و گروهی از هوادارانش را با سلاح های سبک و سنگین به خیابان های هرات آورد و زور و قلدری اش را به رخ همه شهروندان افغانستان کشید.

کامران علیزایی در ورزشگاه شهر به هوادارانش که اکثراً از مناطق هم مرز با ایران در هرات آمده بودند، گفت، علیه او دسیسه ساخته اند و تمام این ها پروپاگنداست. سپس بلافاصله با گروهی از ریش سفیدان هوادارش دوباره به کابل آمد و مهمان ارگ شد. بعد از آن، دادستانی کل در مورد پروندۀ او به رسانه ها و مردم هیچ اطلاعاتی نداد تا این که اخیراً با گذشت نزدیک به هشت ماه، دوباره اسمش سر زبان ها آمد و سرخط خبرهای روز شد.

دادگاه ابتدایی حکم دو سال وشش ماه زندان را برای او صادر کرد. او نه این که زندانی نشد بلکه این بار دست به قدرت نمایی وسیع تری زد. هرات، از عمده شهرهای فرهنگی افغانستان یک بار دیگر مانور هواداران علیزایی را با سلاح های سبک و سنگین شاهد بود. این رویداد ترس و واهمۀ جدی یی را در میان شهریان این ولایت برانگیخت. افراد مسلح غیرمسؤول علیزایی حداقل سه جادۀ عمدۀ شهر را به روی ترافیک بستند و فضایی از اختناق، ترس، بی باوری به دولت افغانستان و پراکنده گی را در شهر ایجاد کردند. رییس جمهور پس از سفرهای اخیرش نه این که خواهان برخورد و زندانی شدن علیزایی نشد، بلکه در نشست پرتنش خبری اش به خبرنگاران اجازه نداد در مورد کامران علیزایی سوالی مطرح کنند.

علیزایی کیست؟

کامران علیزایی که پیش از این سابقۀ کار سیاسی ندارد، به عنوان سرمایه داری زبده در غرب افغانستان شناخته شده بود. چهل ودو سال سن دارد و بیشتر سال های عمرش را در شهرستانِ مرزیِ کهسان گذرانده است. علیزایی عاشق اسب است و هر جمعه خیل اسب سوارانش در خیابان های شهر به راه می افتند و نمایشِ لشکر اسب های قیمتیِ علیزایی هرات را به چند سدۀ گذشته شبیه می سازد.

او متهم است که در سال های گذشته، پیوسته در تجارت مواد مخدر در غرب افغانستان فعال بوده و ثروت هنگفت اش را از راه قاچاق مواد مخدر به دست آورده است. شهرستان کهسان در هرات از نقاط مرزی کشور با ایران و ترکمنستان، از مناطق اصلی نفوذ اوست. این مناطق مرز مهمی برای ترافیک مواد مخدر از افغانستان به ایران و ترکمنستان اند که یکی از مسیرهای آمدوشدِ دایمی و اصلی قاچاق بران مواد مخدر در غرب افغانستان به حساب می آیند.

قاچاق بران در این منطقه به دور از چشم دولت، مردم محل را برای انتقال مواد مخدر وادار می کنند و به تجارت پرسود مواد مخدر می پردازند. بارها اتفاق افتاده که بسیاری از جوانان مناطق مرزی در هرات، هنگام انتقال مواد مخدر کشته شده اند و حتا برخی از آن ها هنگام انتقال مواد مخدر از سوی پولیس مرزی ایران دستگیر و اعدام شده اند. جالب است بدانید که یکی از قریه های مرزی در شهرستان غوریان هرات، پس از آن که تمام جوانان آن در راه انتقال مواد مخدر از بین رفتند، نامش (قریۀ بیوه ها) شد و این نقاط مرزی، اصلی ترین مکان نفوذ کامران علیزایی به شمار می آیند.

در میان شهرواندان هرات نیز نام کامران علیزایی با قاچاق و مافیایی مواد مخدر گره محکمی خورده است. چندی پیش در میان مردم و رسانه ها خبری دست به دست می شد که نیروهای مرزی ایران کاکای کامران علیزایی را هنگام انتقال محموله های مواد مخدر به دام انداخته اند و در نهایت او را اعدام کرده اند.

همین طور شماری از نماینده گان شورای ولایتی هرات، کامران علیزایی را پیوسته به قاچاق مواد مخدر متهم کرده اند و او را از میلیاردرهای هرات و از بزرگ ترین تبه کاران غرب افغانستان می دانند. چندی پیش یک نمایندۀ شورای ولایتی هرات در گفت وگو با یکی از روزنامه ها گفته بود: (در چهارده سال فعالیت پیوستۀ آقای علیزایی در ترافیک مواد مخدر حتا یک کیلو تریاک او ضبط نشده و همین طور کامران علیزایی متهم است که با سربازان و افسران مرزی ایران و ترکمنستان ارتباط خوبی دارد، و با خیال آسوده محموله های مواد مخدر را به کمک دوستان مرزی اش از دهنۀ ذوالفقارِ هرات به این دو کشور انتقال می دهد.)

این که رییس جمهور غنی به خبرنگاران اجازه نداد تا در مورد علیزایی سوال کنند، نمود و اشارۀ مختصری به ماجراست که می توان از آن به این مطالب و معانی پی برد، یا به تعبیری، شهروندان افغانستان! خود حدیث مفصل خوانید از این مجمل.