آفتاب فتوّت از افق کعبه دمید و شبنم شرافت بر گلبرگ هستی نشست. ولایت کل آمد و کلّ ولایت ظهور کرد. هستی، دوباره بهار را تجربه کرد و بر شانه های خسته زمین، همای سعادت نشست و سایه سبز عدالت بر کویر تفتیده تاریخ، گسترده شد.

صدف بیت ا... الحرام، رخشان ترین گوهر کائنات را به خلقت عطا نمود.

نکهت گل از مکه وزید و صاحب ذوالفقار، با وقار آمد.

ساقی عطشناکان قسط با ساغر طهور معدلت، پای در حلقه دلخستگان نهاد و نوید سپیده وصل، انتشار یافت.

دیده بگشایید که خورشید از خانه یار برآمد و بر آسمان و اهل زمین تابید.

دل به شکوفه های امید بیارایید که امیر عدل و عاطفه، خرامان به مسند احسان و عنایت دلدار آمد.

یاور رسول، جان مصطفی، بشارت بهشت و نسیم احسان عرش و ولایت مطلق و آیت کرامت نازل شد.

سجاده سپاس بگسترانید و نماز نیاز ادا کنید یا علی گویان به استقبال بهار ایمان بیایید و بذر رجاء در مزرع سبز رجب بیفشانید و با مقیمان مقام قدس، همنوا شوید و دل در دست مهرآگین مولا به ودیعت سپارید، که آنک صلای سرخوشان باده پرست است فنای در فتوت حیدر و بقا بر ولای ساقی کوثر. امیر غدیر و مولای خداجویان، چونان آیات عشق بر کعبه نازل شد. توحید و ولایت و نور در خانه یار به هم برآمدند و به زیارت علی نائل شدند. کعبه، گلدان زیباترین یاس هستی گردید.

یا علی! به رواق دیدگان شیعه خوش آمدی! دل های ما در سُرور میلادت از شوق، بسان کعبه شکافت و شکوفه امیدمان شکفت.

سلام بر مولد و میلادت، سلام بر مشهد و معراجت. ای مولای موحدان و امیر ایمانیان و مقتدای مجاهدان! این کلام عرشی شیعه است که با ولادت با جلالت تو میگوید: ( فزت و رب الکعبه).

سید مسعود علوی