مقامات امریکایی که تلاش داشتند از طریق (مولانا سمیع الحق) پدر معنوی طالبان، اعضای این گروه را در مذاکرات صلح با خود همراه کنند به در بسته خوردند.

به گزارش انصار به نقل از خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام آباد، امریکا برای مذاکره با طالبان افغانستان سعی داشت از مولانا سمیع الحق کمک بگیرد اما وی خواستۀ سران کاخ سفید را نپذیرفت.

سمیع الحق بعد از تلاش امریکا برای مذاکره با طالبان ابراز داشت: امریکا باید شیوه خود را تغییر دهد و اگر به طور جدی خواهان مذاکره با طالبان است باید بخشی از شرایط آنان را بپذیرد.

سمیع الحق تصریح کرد: هیچ ملاقات پشت پرده و مخفیانه ای با مقامات امریکایی نداشته اما این یک واقعیت است که امریکایی ها هنوز هم ملاقات های مخفیانه با رهبران طالبان را ادامه می دهند.

به گفته وی، نماینده امریکا در سفر به کابل، اسلام آباد و دهلی نو با تنی چند از رهبران طالبان دیدار کرده است. سفیر امریکا در پاکستان طی ماه جولای ملاقاتی مفصل با مولانا سمیع الحق پدر معنوی طالبان داشت و به وی پیشنهاد کرد نقش خود را در مذاکره با طالبان ایفا کند.

مولانا سمیع الحق در مصاحبه با روزنامه امت ابراز داشت: بعد از ملاقاتی که با سفیر امریکا داشته هیچ یک از مقامات امریکایی با وی ارتباط برقرار نکرده اند.

وی خاطر نشان کرد: امریکایی ها حاضر نشدند اهداف خود را از مذاکره با طالبان مشخص کنند بنابراین طالبان نیز حاضر نیستند در مذاکراتی شرکت کنند که اهداف آن مشخص نشده است؛ علاوه بر آن، طالبان نسبت به امریکا بی اعتماد هستند زیرا این کشور در مذاکرات قبلی به هیچ یک از وعده های خود عمل نکرده و از مذاکره فقط به عنوان یک حربه تبلیغاتی استفاده کرده است.

مولانا سمیع الحق افزود: حاضر است نقش خود را برای مذاکره با طالبان ایفا کند اما امریکا باید با جدیت روند مذاکره را دنبال کند.

گزارشات حاکی از آن است که امریکا در صدد جلب رضایت هند برای مذاکره با طالبان نیز هست اما نظر هند درباره طالبان و افغانستان کاملا با نظر پاکستان در این زمینه متفاوت می باشد و این دو کشور نمی توانند شرایط یکسانی برای گفت وگو با طالبان در نظر بگیرند.

هدف امریکا از مذاکره با طالبان

در حال حاضر، امریکا از مذاکره با طالبان یک هدف عمده را دنبال می کند و آن اینکه طالبان روابط خود را با القاعده ترک کنند و مسائل دیگر چندان اهمیتی برای این کشور ندارد.

در گذشته، امریکا به طالبان پیشنهاد کرد که مناطق شرق و جنوب شرقی افغانستان از جمله ولایات قندهار، زابل، پکتیا، خوست، غزنی و نورستان به طور کامل در اختیار طالبان باشد به شرط آنکه کابل، هرات، بگرام، لغمان و برخی دیگر از شهر ها نیز به دولت افغانستان واگذار شود.

قرار بود این برنامه ظرف 3 سال اجرا و پس از آن بین طالبان و دولت افغانستان آتش بس برقرار شود اما ملا عمر رهبر طالبان افغانستان این پیشنهاد را نپذیرفت.

موافق نبودن کابل با شیوه مذاکره امریکا با طالبان

بنابراین، با توجه به سرعت تغییر تحولات در افغانستان، سفر کرزی به پاکستان نیز می تواند از اهمیت زیادی برخودار باشد.

با اینکه سفر (سرتاج عزیز) مشاور نخست وزیر پاکستان در امور بین الملل به کابل تا حدی تنش میان افغانستان وپاکستان را کاهش داد اما دو کشور هنوز برای همکاری بعد از خروج امریکا از منطقه به توافق نرسیده اند.

با این حال، سخنگوی سفارت افغانستان در پاکستان اعلام کرد که کرزی خواهان همکاری با اسلام آباد برای پیشبرد اهداف صلح است و درخواست وی برای آزادی (ملا برادر) مرد شماره 2 سابق طالبان نیز در همین راستا می باشد.

وی همچنین مذاکرات قطر را بی نتیجه و مربوط به گذشته دانست و اعلام کرد که افغانستان موظف نیست از چنین مذاکراتی پیروی کند.

سخنان سخنگوی سفارت افغانستان در اسلام آباد نشان می دهد که دولت کرزی نیز با شیوه امریکا برای مذاکره با طالبان چندان موافق نیست.

مولانا سمیع الحق نیز معتقد است که اگر امریکا شیوه خود را تغییر ندهد و خواسته باشد به رغم شکست در میدان جنگ نظرات خود را بر طالبان تحمیل کند مذاکره، چه مذاکره مستقیم باشد چه غیر مستقیم بی نتیجه خواهد بود.