برخلاف عربستان یا امارات که توان نظامی و ائتلاف‎های منطقه ای گسترده‌تری دارند، کویت از نظر نظامی ظرفیت پاسخگویی متقابل به ایران را ندارد و به شدت به حمایت امریکا وابسته است.

به گزارش انصارپرس، تحلیل حملات چند روز اخیر ایران به کویت نشان می‎دهد که این اقدام فراتر از یک پاسخ نظامی صرف است و ابعاد پیچیده و چندلایه ‎ای دارد.

برای درک عمق این استراتژی، ابتدا باید به این سوال اساسی پاسخ دهیم: چرا در این مدت ایران از همه بیشتر کویت را زده است؟ پاسخ در تلفیقی از دلایل نظامی، جغرافیایی، اقتصادی، سیاسی و روانی نهفته است که در ادامه به تفکیک بررسی می‎شود.

دلیل اول: آسیب‎ پذیری جغرافیایی و فاصله کوتاه

کویت تنها در فاصله کمتر از 200 کیلومتری سواحل ایران قرار دارد و این نزدیکی، آن را به هدفی ایده آل برای موشک‎ها و پهپادهای ارزان‌قیمت اما مؤثر تبدیل کرده است. ایران بدون نیاز به درگیری با ناوگان قدرتمند دریایی امریکا در خلیج‌فارس، می‎تواند با هزینه نظامی پایین، ضرباتی سنگین و حساب‎شده وارد کند. این ویژگی، کویت را به «هدف آسان» استراتژی ایران تبدیل کرده است.

دلیل دوم: حضور پررنگ نظامی امریکا در خاک کویت

کویت میزبان بیش از 13 هزار سرباز امریکایی و پایگاه ‎های کلیدی مانند علی‌السالم و کمپ عریفجان است. ایران با هدف قرار دادن کویت، در واقع به قلب حضور نظامی امریکا در منطقه حمله می‎کند، اما از تقابل مستقیم با نیروی دریایی ایالات متحده که واکنشی ویرانگر در پی دارد، اجتناب می‎نماید. به عبارت دیگر، کویت حلقه اتصال و نقطه آسیب‎پذیری زنجیره نظامی امریکا در منطقه است.

دلیل سوم: وابستگی حیاتی به زیرساخت‎ های آب و انرژی

کویت بیش از 90 درصد آب آشامیدنی خود را از طریق آب‎شیرین‎کن‎ها تأمین می‎کند و در اوج گرمای طاقت‌فرسای تابستان، هدف قرار دادن این تأسیسات می‎تواند زندگی روزمره میلیون‎ها نفر را مختل کند. ایران با سلاح کردن آب، به عمیق‌ترین نقطه آسیب‎پذیری کویت ضربه می‎زند و این پیام را می‎فرستد که اگر امریکا زیرساخت‎های حیاتی ایران را هدف قرار دهد، امنیت همه کشورهای همسایه در معرض خطر خواهد بود.

دلیل چهارم: کویت، یک هدف بی‌تلافی

برخلاف عربستان یا امارات که توان نظامی و ائتلاف‎های منطقه ای گسترده‌تری دارند، کویت از نظر نظامی ظرفیت پاسخگویی متقابل به ایران را ندارد و به شدت به حمایت امریکا وابسته است. این عدم تقارن قدرت، کویت را به گزینه‎ای امن برای ایران تبدیل کرده تا بدون ترس از تلافی سنگین زمینی، فشار حداکثری را اعمال کند.

دلیل پنجم: پیام سیاسی به کل منطقه

ایران با حملات گسترده به کویت، این پیام را به همه کشورهای حاشیه خلیج‎فارس مخابره می کند که چتر امنیتی امریکا نه کامل است و نه غیرقابل نفوذ. حتی کویت که روابط نسبتاً خوبی با ایران داشته و با عادی سازی روابط با اسرائیل مخالفت کرده، به دلیل میزبانی از نیروهای امریکایی، در امان نخواهد بود. این یک هشدار راهبردی است که می‎گوید همکاری نظامی با واشنگتن، هزینه های سنگینی برای امنیت داخلی شما به همراه خواهد داشت.

دلیل ششم: ایجاد شکاف در ائتلاف منطقه‌ای. ایران با هدف قرار دادن کویت، تلاش می‎کند میان کشورهای عربی حوزه خلیج‎فارس شکاف ایجاد کند. کویت همواره سیاست متعادل‎تری نسبت به ایران داشته و حالا تهران می‎خواهد این کشور را در موقعیتی دشوار قرار دهد تا یا از میزبانی امریکا دست بکشد یا هزینه‌های سنگین این میزبانی را بپذیرد. این فشار، سایر کشورها را نیز به بازنگری در روابط امنیتی خود با امریکا وامی‎دارد.

ابعاد راهبردی کلی حملات

درمجموع، ایران با این استراتژی چندبعدی و با تمرکز ویژه بر کویت، در تلاش است قواعد جدیدی را در جنگ با امریکا تعریف کند. حملات گسترده به کویت، نه تنها یک پاسخ نظامی، بلکه اعلامیه‎ای است مبنی بر این‎که هرگونه تعرض به تأسیسات حیاتی ایران، با حملات مشابه و حتی شدیدتری به متحدان کلیدی امریکا در منطقه پاسخ داده خواهد شد.

تهران با بهره‎ گیری از آسیب‎ پذیری‌های جغرافیایی، اقتصادی و سیاسی کویت، برگ برنده جدیدی را به میز معادلات نظامی با واشنگتن آورده و همزمان، هزینه های سنگین امنیتی را بر دوش متحدان امریکا در منطقه قرار داده است. این رویکرد، ضمن ایجاد تنش‎های جدی، کویت را در موقعیتی بسیار دشوار و حساس قرار داده و آینده ثبات منطقه را بیش از پیش با ابهام مواجه ساخته است.