یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد که 75 درصد نهادهای کمک‌رسان فعال در افغانستان برای حفظ فعالیت‌های بشردوستانه و اشتغال زنان، شرایط طالبان از جمله تفکیک جنسیتی و الزام همراهی محرم را پذیرفته‌اند.

به گزارش انصارپرس، نتایج یک نظرسنجی تازه که از سوی «گروه هماهنگی جنسیتی» و «گروه کاری دسترسی بشردوستانه» انجام شده، نشان می‌دهد محدودیت‌های طالبان علیه زنان و کاهش بودجه کمک‌های بین‌المللی، فعالیت نهادهای امدادرسان در افغانستان را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است.

این نظرسنجی دیدگاه‌های 122 نهاد امدادرسان فعال در تمامی 34 ولایت افغانستان، شامل 102 سازمان غیردولتی داخلی، 14 سازمان غیردولتی بین‌المللی و شش نهاد وابسته به سازمان ملل را بررسی کرده است.

بر اساس این گزارش، 45 درصد نهادها اعلام کرده‌اند که همچنان با حضور کارکنان زن و مرد به فعالیت کامل ادامه می‌دهند، در حالی که 28 درصد فعالیت خود را محدود کرده‌اند و 14 درصد گفته‌اند بخش عمده فعالیت‌هایشان اکنون تنها توسط کارکنان مرد انجام می‌شود.

رایج‌ترین محدودیت گزارش‌شده، الزام همراهی محرم برای کارکنان زن بوده است. 61 درصد نهادها گفته‌اند زنان برای سفرهای کاری که پیش‌تر به‌تنهایی انجام می‌دادند، اکنون باید با یک محرم مرد همراه باشند. همچنین 49 درصد از افزایش نگرانی زنان به دلیل محدودیت‌های رفت‌وآمد و پوشش خبر داده‌اند.

بر اساس یافته‌های این نظرسنجی، 46 درصد نهادها گفته‌اند زنان در برخی ولایت‌ها اجازه حضور در دفترهای کاری را ندارند، 39 درصد از ممنوعیت حضور زنان در مأموریت‌های میدانی و 30 درصد از توقف برنامه‌های آگاهی‌دهی ویژه زنان خبر داده‌اند؛ موضوعی که دسترسی نهادهای امدادرسان به زنان نیازمند را دشوارتر کرده است.

گزارش همچنین از افزایش مداخله طالبان در فعالیت نهادهای امدادرسان حکایت دارد. 28 درصد نهادها اعلام کرده‌اند کارکنان زن هنگام رفت‌وآمد از سوی مأموران وزارت امر به معروف و نهی از منکر متوقف شده‌اند و 25 درصد نیز از بازرسی دفترهای کاری توسط طالبان خبر داده‌اند.

در کنار محدودیت‌های طالبان، کاهش کمک‌های مالی نیز فشار مضاعفی بر این نهادها وارد کرده است. بیش از نیمی از سازمان‌ها گفته‌اند به دلیل کاهش بودجه ناچار به تعدیل نیرو شده‌اند، 46 درصد از توقف پروژه‌ها پس از پایان منابع مالی خبر داده‌اند و 44 درصد نیز اعلام کرده‌اند حقوق و مزایای کارکنان خود را کاهش داده‌اند.

این نظرسنجی نشان می‌دهد 75 درصد نهادهای امدادرسان برای حفظ فعالیت و اشتغال زنان، شرایط طالبان از جمله تفکیک جنسیتی، الزام همراهی محرم و محدودیت محل کار زنان را پذیرفته‌اند. همچنین 57 درصد گفته‌اند برای ادامه فعالیت، از رهبران محلی برای گفتگو با مقام‌های طالبان کمک گرفته‌اند.

در پایان این گزارش آمده است که ترکیب محدودیت‌های روزافزون طالبان و کاهش بودجه بین‌المللی، ارائه خدمات بشردوستانه به زنان و دختران افغانستان را با دشواری‌های فزاینده روبه‌رو کرده و آینده فعالیت نهادهای امدادرسان را با ابهام مواجه ساخته است.