برای کشورهای منطقه،وضع فعلی تنگه هرمز کم‌هزینه‌تر از وضعی است که زیرساخت‌های حیاتی انرژی گسترده‌تر تخریب شود.

به گزارش انصارپرس،‌ به تعبیر تحلیلگر شاخص اسرائیلی گوژانسکی، ایران دقیقاً همان سناریویی را رقم زد که ترامپ از آن پرهیز داشت: طولانی و پیچیده شدن جنگ.

منظور از این پیچیدگی آن است که دیگر گزینه‌ای در اختیار واشنگتن قرار ندارد که اجرای آن بدون تبعات زنجیره‌ای و هزینه‌های چندلایه باشد؛ هر تصمیم عملیاتی، به‌طور هم‌زمان مجموعه‌ای از چالش‌های جدید را فعال می‌کند.

نکته دیگری که او مطرح می‌کند _و به بحث تنگه هرمز نیز مرتبط است_ به سناریوی بازگشایی این تنگه از طریق اقدام نظامی بازمی‌گردد. حتی اگر فرض کنیم چنین اقدامی از طریق عملیات زمینی یا ترکیبی ممکن باشد، پرسش اصلی این است که آیا «باز شدن تنگه به هر قیمت» اساساً گزینه‌ای قابل پذیرش است؟ پاسخ او منفی است.

به‌اعتقاد گوژانسکی، هرگونه تلاش برای تحمیل چنین وضعیتی، با واکنش شدید ایران همراه خواهد بود؛ واکنشی که می‌تواند مستقیماً زیرساخت‌های نفت و گاز کشورهای منطقه را هدف قرار دهد. در این صورت، هزینه‌های حاصل از این تقابل به‌مراتب سنگین‌تر از منافع احتمالی بازگشایی تنگه خواهد بود.

به بیان دیگر، حتی اگر هدف، کنترول قیمت نفت از طریق باز نگه داشتن تنگه باشد، حملات متقابل ایران می‌تواند به‌گونه‌ای عمل کند که کل بازار جهانی انرژی دچار اختلال جدی شود.

بر همین اساس، جمع‌بندی او این است که برای کشورهای منطقه، وضعیت فعلی تنگه هرمز _حتی با وجود محدودیت‌ها_ کم‌هزینه‌تر از سناریویی است که در آن، زیرساخت‌های حیاتی انرژی آن‌ها در معرض تخریب گسترده قرار گیرد.

به بیان روشن‌تر، حفظ وضعیت موجود، در قیاس با ورود به یک چرخه تخریبی گسترده، گزینه‌ای عقلانی‌تر تلقی می‌شود.