هفته‌نامه بریتانیایی «اکونومیست» در تحلیلی تازه نوشته است که ادامه یا پایان جنگ با وضعیت کنونی، در هر دو حالت می‌تواند به‌عنوان یک ناکامی برای ایالات متحده تلقی شود؛ زیرا گزینه‌های پیش‌روی واشنگتن پرهزینه و پرریسک ارزیابی می‌شوند.

در این تحلیل آمده است که درگیری‌ها به مرحله‌ای حساس رسیده و تصمیم‌گیری برای مقام‌های امریکایی دشوارتر از گذشته شده است. به‌باور نویسنده، رئیس‌جمهور امریکا با دو مسیر پیچیده روبه‌رو است؛ یا در چارچوب زمان‌بندی ابتدایی، به درگیری پایان دهد، در حالی‌که برخی اهداف کلیدی محقق نشده باقی بمانند، یا اینکه با اقدامات نظامی بیشتر، وارد روندی طولانی و پرهزینه شود که پیامدهای گسترده‌تری برای بازارهای جهانی به‌همراه خواهد داشت.

اکونومیست اشاره می‌کند که بسیاری از کشورها چنین پایانی را به‌عنوان عقب‌نشینی سیاسی تعبیر خواهند کرد. در همین حال، برخی منابع منطقه‌ای نیز نسبت به واقعی بودن تلاش‌های دیپلوماتیک ابراز تردید کرده و معتقدند که طرح موضوع مذاکرات، بیشتر با هدف کاهش نگرانی‌های اقتصادی مطرح شده است.

در بخش دیگری از این گزارش، به ضرب‌الاجل‌های تعیین‌شده از سوی واشنگتن پرداخته شده که به‌گفته تحلیلگران، تغییر و تمدید آن‌ها نشان‌دهنده محاسبه دقیق‌تر هزینه‌های درگیری است. به باور کارشناسان نظامی، هرگونه اقدام علیه زیرساخت‌های حساس ایران می‌تواند واکنش‌های قابل‌توجهی را در پی داشته باشد.

این نشریه همچنین به تداوم حملات و تأثیرات آن در منطقه اشاره کرده و می‌نویسد که با وجود خسارات واردشده، توانایی ایجاد اختلال همچنان حفظ شده است. عبور برخی حملات از سامانه‌های دفاعی نیز از دید تحلیلگران، نشانه‌ای از فشار بر ظرفیت‌های دفاعی طرف مقابل تلقی می‌شود.

در ادامه، اکونومیست بر پیچیدگی وضعیت در تنگه هرمز تأکید کرده و می‌افزاید که تهدیدها تنها به یک عامل محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از ابزارهای نظامی می‌تواند شرایط را دشوارتر سازد. به همین دلیل، هرگونه تلاش برای کنترول کامل اوضاع در این منطقه، نیازمند هزینه و زمان قابل‌توجه خواهد بود.

در پایان این تحلیل آمده است که اقدام نظامی گسترده، به‌ویژه عملیات زمینی، با خطرات زیادی همراه بوده و احتمال موفقیت محدود دارد؛ زیرا گستره جغرافیایی و توانایی‌های موجود، امکان واکنش از نقاط مختلف را فراهم می‌سازد.

تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی در جهان به‌شمار می‌رود و هرگونه تنش در آن می‌تواند تأثیر مستقیم بر بازارهای جهانی نفت و اقتصاد بین‌المللی داشته باشد. در سال‌های اخیر، افزایش رقابت‌ها و تنش‌های منطقه‌ای، این مسیر حیاتی را به یکی از نقاط کانونی بحران‌های ژئوپولیتیکی تبدیل کرده است.