علی بیگدلی، کارشناس مسائل امریکا طی یادداشتی به تشریح امکان‌سنجی اسکورت کشتی‌ها در تنگه هرمز توسط امریکا پرداخت که به شرح زیر از نظر خواهد گذشت:

طبق اظهار نظر ترامپ، اگر تنگه هرمز همچنان ملتهب بماند ممکن است ایالات متحده در مورد منابع نفتی ما اقداماتی کند؛ اما باید توجه شود که این تهدید برای دو طرف بسیار خطرناک است و اگر اقدام تلافی‌جویانه‌ای صورت بگیرد و تنگه هرمز بسته شود، شرایط به صورت کلی سخت خواهد شد. این در حالیست که حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی وضع را به شدت پیچیده و خطرناک می‌کند. وقتی زیرساخت‌های غیرنظامی وارد فهرست اهداف می‌شوند، جنگ دیگر قابل کنترول و در چارچوب‌های سنتی نخواهد ماند و وارد فازی می‌شود که سرنوشتش نامشخص است. تاکنون شاید بتوان گفت جنگ تا حدی قابل کنترول بوده، اما آغاز هدف‌گیری منابع غیرنظامی از سوی امریکا، وضع را از حالت مدیریت‌شده خارج می‌کند و به شدت نگران‌کننده می‌شود.

این وضعیت در داخل کشورهای طرف‌ درگیر نیز تبعاتی داشته است. همین سخنان و تهدیدها اختلافاتی را در کابینه و در حزب جمهوری‌خواه به‌وجود آورده و حتی در میان مردم امریکا نیز تفرقه ایجاد کرده است. برخی گمان نمی‌کردند که این مناقشه با این شدت و تاخیر وارد هفته سوم شود و روزبه‌روز وسعت و شدت آن افزایش یابد اما اکنون وضعیت به سمتی رفته که نگرانی‌ها افزایش یافته است. در این میان از لحاظ لوژستیکی و میدانی، قدرت امریکا در اسکورت کردن حجم عظیمی از کشتی‌ها محل تردید است؛ آمارهایی که مطرح شد نشان می‌دهد روزانه بیش از 120 کشتی در تنگه هرمز تردد می‌کنند و اسکورت و حفاظت همگانی آن‌ها کاری پیچیده و هزینه‌بر است.

ترامپ خواسته که کشورهای متکی به این منطقه نیز مشارکت کنند تا ائتلافی منطقه‌ای یا بین‌المللی علیه ایران شکل گیرد اما امریکا به تنهایی نمی‌تواند تمام بار این عملیات را به دوش بکشد و از همین رو به دنبال همراه کردن دیگر کشورها است. از طرف دیگر، بالا رفتن قیمت نفت اگر بیش از این رخ دهد، برای کشورهای اروپایی هم تبعات سنگینی خواهد داشت و آن‌ها را به مشارکت در راهکارها یا ائتلاف‌هایی که امریکا پیشنهاد می‌دهد حساس می‌کند.

برخی نیز پیش‌بینی کرده‌اند که بازیگران بزرگ‌تری مانند چین ممکن است وارد ماجرا شوند، هرچند ورود مستقیم چین بعید به نظر می‌رسد؛ اما اگر بحران علیه ایران به بحران بین‌المللی تبدیل شود، ممکن است دامنه تنش‌ها فراتر رود. در چنین سناریویی تبعات انسانی، اقتصادی و سیاسی برای همه طرف‌ها سنگین خواهد بود و آینده‌ای روشن برای ادامه این وضعیت دشوار به‌نظر نمی‌رسد.

 بنابراین رسیدن به مرحله‌ای که زیرساخت‌های غیرنظامی هدف قرار گیرند، نقطه عطفی است که جنگ را از حالت کنترول‌شده خارج می‌کند و هر گونه تداوم در این مسیر می‌تواند بحران‌های اقتصادی و اجتماعی شدیدی به بار بیاورد.

در عین حال، اختلافات سیاسی داخلی در امریکا و پیچیدگی‌های لوژستیکی و بین‌المللی نشان می‌دهد که هیچ‌کس از بروز تشدید منطقه‌ای یا بین‌المللی مطمئن نیست؛ آینده نامعلوم و نیاز به احتیاط و دیپلماسی بیشتر از همیشه احساس می‌شود. علی بیگدلی