منابع از افزایش زنان زندانی توسط طالبان خبر داده و گفته‌اند که این رقم نسبت به سال قبل 18 درصد افزایش یافته و شمار زنان زندانی در افغانستان با افزایش 435 درصدی نسبت به سال نخست تسلط طالبان به 1825 نفر رسیده است.

به گزارش انصارپرس، بربنیاد گزارش‌ها، شمار زنان زندانی در افغانستان با افزایش 435 درصدی به 1825 نفر رسیده و این زنان در 34 زندان جداگانه در 34 ولایت نگهداری می‌شوند.

بر اساس این آمار، 469 زن در کابل زندانی‌اند و پس از آن، هرات و بلخ بیشترین زنان زندانی را در خود جا داده‌اند.

این گزارش بر بنیاد آماری است که وزارت داخله طالبان منتشر کرده است. این داده‌ها نشان می‌دهند که شمار زندانیان زن نسبت به سال گذشته 18.7 درصد افزایش یافته است.

بر بنیاد داده‌های وبسایت «ورلد پریزن بریف» که به آمار زندان‌ها در سراسر جهان دسترسی دارد، در سراسر دوره جمهوریت در افغانستان از سال 2001 تا 2021 هیچ سالی شمار زنان زندانی از 1000 زن فراتر نرفته است. چنانچه در سال 2021، آخرین سال جمهوریت، شمار زنان زندانی «840 نفر» بود.

اما اکنون پس از حدود چهار سال از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، شمار مجموع زندانیان در زندان‌های افغانستان به 24 هزار و 446 نفر رسیده است که از این میان، یک هزار و 825 زن در محابس ویژه زنان نگهداری می‌شوند.

بر اساس آمار، در مجموع 71 زندان (34 زندان برای زنان و 37 زندان برای مردان) در افغانستان وجود دارد. کابل به تنهایی 4 زندان و بازداشتگاه برای زندانیان دارد. زنان در زندان بادا‌م‌باغ نگهداری می‌شوند.

کابل بیشترین آمار زنان زندانی را نیز به خود اختصاص داده است. زندان زنان کابل با 469 زن زندانی در زمان نشر این آمار، بالاترین رقم زنان محبوس در یک مرکز واحد را دارد.

بر اساس این آمار، هرات با 294 زن زندانی پس از کابل در جایگاه دوم قرار دارد. بلخ با 141 زن زندانی، سومین ولایت از نظر شمار زنان زندانی است. پس از آن، ننگرهار با 85 و کندهار با 57 زن زندانی در رده‌های بعدی قرار می‌گیرند.

پنجشیر با یک زن زندانی کمترین تعداد زندانی زن را در افغانستان دارد.

پس از آن، بامیان با 3 زن زندانی، میدان وردک با 6 مورد و ولایت‌های لوگر و زابل هرکدام با 7 زن زندانی، در رده‌های بعدی قرار دارند.

اگر چه مجموع زنان زندانی در حاکمیت طالبان 7.5 درصد از کل جمعیت زندانیان را دربر می‌گیرد اما با توجه به بافت اجتماعی افغانستان و خانه‌نشین بودن میلیون‌ها زن در این کشور، آمار زیادی محسوب می‌شود.

طالبان پرونده‌های زنان زندانی را افشاء نمی‌کند اما دادگاه عالی طالبان به طور مرتب بیانیه‌های درباره شلاق زدن زنان در ملاءعام منتشر می‌کند. این زنان عمدتا به علت رابطه بیرون از ازدواج و فرار از خانه بازداشت و شلاق زده می‌شوند. آنها علاوه بر شلاق خوردن به زندان نیز محکوم می‌شوند.

گزارش‌های سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری تصویری روشن‌تر از دلایل بازداشت زنان ارائه می‌دهند. در سال‌های اخیر زنان و دختران عمدتا به دلیل «سر باز زدن از اوامر و قواعد طالبان» بازداشت شده‌اند.

گزارش یوناما در اپریل 2025 می‌گوید طالبان به امر به معروف صلاحیت‌های گسترده داده است و بازداشت زنان بخشی از اجرای دستورات آن است.

در همین حال، قوانین طالبان مجرم شناختن زنان را ساده‌تر کرده است. سازمان حقوق بشری رواداری درباره اصول‌نامه جزایی محاکم طالبان گفت که بر اساس ماده 34 آن، رفتن مکرر زن به خانه پدر و برنگشتن به خانه شوهر، جرم است.

براساس این اصول‌نامه، زن و هر عضو خانواده یا اقاربی که مانع بازگشت او به خانه شوهر شوند، «مجرم» اند و برای آنها تا سه ماه حبس درنظر گرفته شده است.

رواداری گفته است که این حکم به ویژه زنانی را که از خشونت و بدرفتاری شوهر به خانه پدر و اقارب خود پناه می‌برند، در معرض خشونت و بدرفتاری‌های بیشتر قرار می‌دهد.

براساس این اصول‌نامه، تنها در صورتی که زن بتواند ضرب و جرح شدید یا «کبودی بدن» را نزد قاضی ثابت کند، شوهر به حبس محکوم می‌شود و سایر انواع خشونت فزیکی، روانی و جنسی علیه زنان صراحتا ممنوع نشده است.

به گفته رواداری، این احکام با اصل برابری، منع تبعیض جنسیتی، منع خشونت علیه زنان و حق کرامت انسانی در تعارض است و خطر تشدید و نهادینه شدن خشونت علیه زنان را افزایش می‌دهد.