(احمد شاه مسعود) در کنار فعالیت های نظامی و سیاسی به ادبیات به ویژه شعر نیز علاقه خاصی داشت.

به گزارش خبرگزاری انصار به نقل از خبرگزاری فارس، (احمد شاه مسعود)، در کنار فعالیت های نظامی و سیاسی به ادبیات به ویژه شعر نیز علاقه خاصی داشت و این جمله وی بسیار مشهور است که همیشه به فرماندهان و مجاهدین تحت امر خود می گفت: تمام عملیات ما برای ادبیات است.

مسعود در سنگر نبرد نیز با ادبیات انس و الفت داشت و در جبهه کتابخانه سیاری داشت که در همه جا همراه وی بود.

وی به اشعار بزرگان زبان فارسی چون حافظ، مولوی، فردوسی، سعدی و بسیاری دیگر از سخنوران زبان مادریش عشق می ورزید و گاه در مقام نقد، سخنان موشکافانه ای در باب شعر می گفت.

آنگونه که در بسیاری از منابع نقل کرده اند، وی در آخرین شبی که فردایش به شهادت رسید، فالی به دیوان حافظ زده بود و شعری از دیوان وی برگزیده به دست دوستش (مسعود خلیلی) داده بود تا برایش بخواند:

 حجاب چهره جان می شود غبار تنم

خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست

روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

عیان نشد که چرا آمدم کجا رفتم

دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم

چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس

که در سراچه ترکیب تخته بند تنم

اگر ز خون دلم بوی شوق می آید

عجب مدار که همدرد نافه ختنم

طراز پیرهن زرکشم مبین چون شمع

که سوزهاست نهانی درون پیرهنم

بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار

که با وجود تو کس نشنود ز من که منم