طالبان زنده گی نامۀ ملا اختر محمد منصور، رهبر  جدیدشان را در حالی به نشر رسانیدند که این گروه تا کنون بر سر گزینش رهبری با هم کنار نیامده اند و بخشی از آن در مخالفت با ملا منصور قرار دارند.

در حال حاضر اعضای خانه وادۀ ملا عمر، رهبر پیشین طالبان و هواخواهان شان مخالف رهبری ملا اختر محمد منصور هستند و می گویند که ملا منصور می خواهد با استفاده از زور آنان را به بیعت از خودش وادارد. شماری از افراد کلیدی طالبان نیز می خواهند ملا محمد یعقوب، پسر ملا عمر جاگزین پدرش شود.

یکی از دلایلی که دودسته گی را میان طالبان ایجاد کرده پنهان نگه داشتن مرگ ملا عمر توسط ملا منصور است. گروه محاذ فدایی، گروهی که نخستین بار خبر مرگ ملا عمر را فاش کرد ادعا می کند که ملا عمر توسط ملا اختر منصور به قتل رسیده است.

بر بنیاد گزارش ها، تا کنون اختلافات شدید طالبان بر سر گزینش رهبری این گروه حل نشده و شگاف ایجادشده میان شان هم چنان در حال افزایش است.

در همین حال طالبان زنده گی نامۀ ملا اختر محمد منصور را به نشر رسانیده می گویند که ملا عمر در آغاز تحریک طالبان و در جریان تاسیس امارت اسلامی برای پیش برد رهبری و قیادت جهاد آینده عده یی را با بصیرت و دارای مشخصات قیات تربیه کرده بود و یکی از این شخصیت ها ملا اختر محمد منصور است.

در زنده گی نامۀ ملا منصور آمده است که او در سال 1374 خورشیدی مطابق 1968 میلادی در روستای بند تیمور ولسوالی میوند قندهار به دنیا آمده در مدت کوتاه آموزش های ابتدایی را با موفقیت به پایان رسانیده و برای ادامۀ دروس متوسطه به سوی مدرسه های مشهور گام نهاده اما در مرحیۀ تعلیمات عالی دینی شامل نشده بود که قیام مردم افغانستان در برابر حکومت کمونیستی آغاز شد.

در این زنده گی نامه گفته شده که او تعلیماتش را به خاطر اشغال ناتمام گذاشت؛ هرچند در بخشی از آن آمده است که (هر از گاهی) از سنگر بر می گشت و دروس باقی مانده را با استادان خاص خود آغاز می کرد و توانست تعلیمات شرعی خویش را تا دورۀ احادیث بزرگ برساند.

ملا منصور یک بار در سال 1987 در جنگ با نیروهای قشون سرخ به شدت زخم برداشته و بار دوم در 1997 در زمان رژیم طالبان در فرودگاه مزار شریف زخمی و اسیر گردیده است.

طالبان می گویند منصور پس از سقوط حکومت کمونیستی در افغانستان و آغاز جنگ های داخلی دیگر به جبهه نرفت و اسلحۀ خود را بر زمین گذاشته از هیچ گروهی حمایت نکرد اما با تاسیس طالبان در 1994 در پیش برد این تحریک نقش محوری بازی کرد.

ملا منصور در زمان طالبان مسؤولیت هایی مانند مسؤول عمومی فرودگاه و مسؤول نیروهای هوایی و مدافعۀ هوایی قندهار و پس از تصرف کابل در سال 1995 به حیث وزیر هوانوردی و فرمان دۀ عمومی مدافعۀ هوایی مربوط به وزارت دفاع رژیم طالبان مسؤولیت داشته است.

او هم چنان پس از آن به گفتۀ طالبان به حیث معاون ملا عمر و مسؤول عمومی همه امور امارت اسلامی نیز مسؤولیت داشته است.

طالبان با استفاده از نشر زنده گی نامۀ رهبر جدیدشان گفته اند که سال 2013 سال اخیر مقابله و زورآزمایی نیروهای خارجی در افغانستان بود و شماری از اعضای ارشد طالبان فیصله کردند که سال 2014 را نیروهای خارجی برای عقب نشینی شان تعیین کردند و به اساس مصلحت جهادی نباید خبر مرگ ملا عمر را به جز چندنفر محدود، دیگران بدانند.

در بخشی از زنده گی نامۀ ملا منصور آمده است که او خود را هرگز برای رهبری نامزد نکرده بل در یک نشست از جانب شورای طالبان به عنوان یگانه نامزد انتخاب و در نشست دوم صراحتا به شورا گفت که من خواهان رهبری نیستم مگر شورا او را نامزد کرد و پس از بحث های طولانی، همه اعضای شورای رهبری از او بیعت کردند.

با این حال با آن که گفته می شود طالبان به دودسته تقسیم شده اند و حتا ملا منصور دادالله، یکی از فرمان دهان ارشد این گروه در زابل گروه هایی را در مخالفت با ملا اختر محمد جمع کرده، در متن زنده گی نامۀ او به دلیل پنهان نگه داشتن مرگ ملا عمر اشاره شده اما در مورد اختلافات جاری میان طالبان چیزی گفته نشده است.