غنی با وقاحت می‌گوید «چیزی برای خود نمی‌خواهد»! مگر مردم از یاد برده‌اند که تو -اشرف غنی- چقدر از سرمایه‌های ملی را با خود از افغانستان خارج کردی؟

محمداشرف غنی احمدزی، رئیس‌جمهور پیشین و خائن فراری افغانستان، در پیامی که روز پنج‌شنبه 29 عقرب 1404 (20 نوامبر 2025) منتشر کرد، با لحنی که بیش از هر چیز گستاخانه و بی‌شرمانه است، مدعی شد که افغانستان در «مرحله‌ای حساس و سرنوشت‌ساز» قرار دارد و او، اگر «مردم بخواهند»، آماده است نقش «سازنده» ایفا کند. غنی بر «گفتمان ملی» تأکید کرد و گفت این گفتمان باید بر «تعیین اهداف، چگونگی دستیابی به آن‌ها و نحوه برقراری دوباره روابط افغانستان با جهان» متمرکز باشد. او ادعا کرد که «اگر انتخاب ما آینده است، باید راه برای یک اجماع لازمی، یعنی اشتراک اکثریت و نه همه‌و‌هرکس، در نتیجه‌ی بحث‌های همه‌جانبه در داخل و خارج کشور، هموار شود. بقای ما در همدیگرپذیری، تأمین صلح پایدار و تحول و تداوم است.» او در اوج بی‌حیایی، افزود: «چیزی برای خود نمی‌خواهد»، اما اگر مردم مطالبه کنند، برای ارائهٔ «راه‌های سازنده» آماده است - راه‌هایی با محورهای «برتری زندگی بر مرگ، ثروت بر فقر و برادری ملی بر ظلم».

این سخنان نه تنها پوچ، انزجار کننده و توهین‌آمیزند، بلکه مانند نمک بر زخم‌های تازهٔ ملتی که خود اشرف غنی آن را به پرتگاه کشاند، عمل می‌کند. غنی، که از تبعیدگاه امن امارات متحده عربی سخن می‌گوید، فراموش کرده که نامش مترادف با ویرانی، خیانت و چپاول است. یک انسان خیلی بی شخصیت باشد که در چنین حالتی از «اجماع ملی» و «صلح پایدار» سخن بگوید، در حالی که خودش با فرارش در 24 اسد 1400، تیر خلاص را بر پیکر جمهوریت افغانستان زد؟ پیام اخیر اشرف غنی، نه دعوت به وحدت، بلکه تلاشی مذبوحانه برای بازسازی تصویری است که تاریخ برای همیشه آن را به عنوان نماد خیانت حک کرده. در این نوشتار یادآوری می‌کنیم که غنی نه ناجی، بلکه از ارکان اصلی و قاتل امیدهای یک نسل است.

گستاخی در ادعای نقش‌آفرینی: فراموشی تقلب و حمایت خارجی

غنی می‌گوید «اگر مردم بخواهند»، حاضر است نقش ایفا کند! گویا این خائن فراری گویا کاملاً فراموش کرده که خودش با تقلب سیستماتیک و حمایت مستقیم آمریکا به قدرت رسید نه انتخاب مردم. انتخابات پُر تقلب 1393 و 1398، لکه‌های ننگی بر پیشانی‌اش هستند: صندوق‌های پر از آرای جعلی، شمارش‌های مشکوک، و فشار جان کری برای تشکیل دولت وحدت ملی تحمیلی. اگر نبود حمایت بی‌قیدوشرط سفارت آمریکا و معامله‌های پشت‌پرده، غنی حتی با تمام تقلب‌هایش توسط مردم از ارگ بیرون انداخته می‌شد. او هیچ‌گاه پشتوانه مردمی واقعی نداشت؛ پایگاهش اتاق‌های بسته واشنگتن و کابل بود، نه قلب‌های خستهٔ افغان‌ها. حالا، نشسته در برج‌های دبی از «مطالبه مردم» سخن می‌گوید؟ این نه مطالبه، بلکه توهم است! ملت افغانستان، که میلیون‌ها نفرشان به دلیل سیاست‌های قوم‌گرایانه و فاسد او آواره شده‌اند، هرگز خائنی را که ملت را رها و کشور را به طالبان تسلیم کرد، نخواهند بخشید. غنی آن‌قدر بی‌شرم است که هنوز هم تصور می‌کند می‌تواند نقشی در آینده سیاسی افغانستان بازی کند، اما باید بداند: مردم شاید ظلم طالبان را تحمل کنند، اما خائن فراری مثل او را هرگز نخواهند پذیرفت. این سخنان غنی، نه راه حل سیاسی، بلکه توهینی به حافظه جمعی ملت ماست.

ادعای «چیزی برای خود نمی‌خواهم»: دروغی در برابر چپاول میلیاردی

غنی با وقاحت می‌گوید «چیزی برای خود نمی‌خواهد»! مگر مردم از یاد برده‌اند که تو -اشرف غنی- چقدر از سرمایه‌های ملی را با خود از افغانستان خارج کردی؟ گزارش‌های سیگار (بازرس ویژه آمریکا) تأیید می‌کنند که در ساعات آخر، غنی و نزدیکانش صدها هزار تا میلیون‌ها دالر نقد را با چرخبال بردند، در حالی که خزانه امنیت ملی خالی ماند. مگر تو نبودی که در سه سال آخر ریاست‌جمهوری‌ات، پول تمام پروژه‌ها را به جیب زدی و ده‌ها شرکت داخلی را با عدم پرداخت مطالبات ورشکست ساختی؟

قراردادهای مشکوک به نام خانواده و نزدیکانت، انتقال بودجه‌های کمک‌های بین‌المللی به حساب‌های خصوصی ، همه این‌ها زیر نظر تو و رولا غنی رخ داد. فساد سیستماتیک که افغانستان را در رتبه 174 جهانی قرار داد، امضای تو بود. و حالا از «ثروت بر فقر» سخن می‌گویی؟ تو، که میلیاردها دالر را هدر دادی و فقر را به ارث گذاشتی، با چه زبانی از تحول حرف می‌زنی؟ این ادعاها، نه پشیمانی، بلکه تمسخر مردمی است که زیر سایه فساد تو، نان شب ندارند.

«برادری ملی بر ظلم»؟ تو، قاتل وحدت و حامی ترور مخالفان هستی

غنی از «برادری ملی بر ظلم» و «همدیگرپذیری» دم ‌زنده است! اما آقای غنی! مگر تو نبودی که مخالفانت را با زندانی کردن، تهدید و ترور از بین بردی؟ صدها افسر و سیاستمدار، صرفاً به دلیل تفاوت قومی یا فکری، اخراج، زندانی یا حذف شدند. گزارش‌های افشا شده نشان داد که ارتش را بر اساس تعلق قومی آن هم همفکران خودت بازسازی کردی - حامیان بی‌تجربه‌ات را جایگزین کارکشتگان اقوام مختلف ساختی. بودجه نظامی تبعیض‌آمیز، نادیده گرفتن هشدارهای استخباراتی، و استفاده از نیروهای امنیتی برای سرکوب سیاسی - همه این‌ها ستون‌های وحدت ملی را شکست. تو، اشرف غنی احمدزی، تو باعث تمام بدبختی‌های این روزهای افغانستان و مردمانش هستی. با چه رویی حتی در خیالاتت تصور می‌کنی که می‌توانی هنوز نقشی در سیاست افغانستان و سرنوشت مردمش داشته باشی؟!

محاکمه غنی به عنوان یک خائن فراری و وطن‌فروش

بلی، اشرف غنی احمدزی دیگر نه تنها در سیاست افغانستان نقشی نخواهد داشت، بلکه باید به عنوان یک خائن فراری و وطن‌فروش محاکمه شود. مردم و بزرگان اجتماعی که هنوز در میان مردم افغانستان جایگاهی دارند، باید ترتیبی دهند تا او به عنوان خائن ملی در دادگاه بین‌المللی محاکمه شود. جرم او کم نیست: دزدیدن سرمایه مردم افغانستان (میلیون‌ها دالر خارج‌شده)، خیانت و دزدیدن آرای مردم با تقلب انتخاباتی، هزینه کردن بودجه مملکت به اهداف انتخاباتی و انتقال پول مردم به خارج از کشور، دست داشتن در زندانی کردن و قتل مخالفان سیاسی. این موارد کافی است تا علاوه بر مردم افغانستان، جهانیان نیز چهره منفور اشرف غنی را به خوبی بشناسند. سازمان ملل، دادگاه کیفری بین‌المللی و نهادهای حقوق بشری باید پرونده‌اش را باز کنند، پرونده‌ای با عنوان از فساد خانوادگی با رولا غنی تا حذف مخالفان سیاسی و چپاول پول ملت تا تسلیم عملی کشور به طالبان.

سکوت ابدی، نه بازگشت گستاخانه

سخنان غنی، پر از شعارهای توخالی «گفتمان ملی» و «صلح پایدار»، نه تنها فاقد اعتبارند، بلکه توهینی به قربانیان خیانت او هستند. افغانستان در بحران است، اما نجات‌دهنده‌اش هرگز خائنی نخواهد بود که جمهوریت را در چند ساعت نابود کرد. غنی را تاریخ محاکمه کرده و خواهد کرد.

برای اشرف غنی بهتر این خواهد بود که از فرصت پیش آمده استفاده کند و از اعمال ننگینش به درگاه الهی طلب عفو و از حضور ملت افغانستان تقاضای بخشش نموده و باقی عمر را بدون اظهار نظری در مورد افغانستان و سیاست افغانستان بگذراند نه اینکه از دور، زخم‌های ملت را تازه نماید. ملت افغانستان، با تمام رنج‌ها، آینده‌ را خواهند ساخت، اما آینده‌ای بدون اشرف غنی.