روز شنبه 24 عقرب گزارش شد که یک «هیات بلندرتبه تاجکستان» وارد کابل شده است. نمایندگان وزارت خارجه و ادارات امنیتی تاجکستان در ترکیب این هیات حضور دارند. 

گفته شده قرار است مقام‌های طالبان و تاجکستان درباره سفارت افغانستان در دوشنبه گفتگو کنند.

به نوشته رسانه‌های داخلی افغانستان، هدف از سفر هیات تاجکستان، گسترش روابط سیاسی، اقتصادی و امنیتی عنوان شده است. 

 گفتگو درباره پروژه‌های مشترک نیز از دیگر موضوعات دیدار مقام‌های حکومت طالبان و تاجکستان خوانده شده است.

 چند روز پیش هم شماری از مقام‌های این کشور به ولایت کندز رفتند و با مسئولان طالبان دیدار کردند. پیش از آن، یوسف وفا، والی حکومت طالبان در بلخ و از چهره‌های نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، به دعوت تاجکستان به دوشنبه سفر کرده بود. 

 اگرچه تاکنون مشخص نیست که اهداف اصلی سفر هیات بلندپایه تاجکستان به کابل چیست و در پشت پرده چه تحولاتی در روابط دوطرف جریان دارد، اما بسیاری از منتقدان طالبان، رویکرد کنونی دولت دوشنبه نسبت به افغانستان تحت سیطره طالبان را خطرناک، هشدارآمیز و آشکارا در راستای مشروعیت‌بخشیدن به یک رژیم طالبان می‌دانند. 

 این سفر در عین حال زنگ‌های خطر را بلندتر از همیشه برای جبهه مقاومت به صدا درمی‌آورد؛ جبهه‌ای که تاکنون تنها آدرس شناخته‌شده آن تاجکستان بوده و دولت دوشنبه از حامیان علنی آن محسوب می‌شد؛ اما با توجه به زدوبندهای پیدا و پنهان و رو به گسترش میان طالبان و تاجکستان، به نظر می‌رسد چشم‌انداز بقای جبهه مقاومت در معرض خطر جدی قرار گرفته است. این احتمال وجود دارد که دولتمردان تاجک در قمار بی‌پروای خود با رژیم طالبان، این جبهه را قربانی کند و منافع راهبردی خود را بر اهداف آرمانی رهبران جبهه مقاومت ترجیح دهند. 

 این سفر همچنین در بستر تحولات و بحران‌های بزرگ منطقه‌ای و بین‌المللی صورت می‌گیرد؛ از سفر رهبران آسیای مرکزی به واشنگتن و دیدار آنها با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور خودکامه امریکا، تا تنش‌های جاری میان طالبان و پاکستان و پیامدهای آن برای توسعه تروریزم به شمال و انتقال آن به آسیای مرکزی. 

 بنابراین مقامات تاجک مصمم هستند که در چارچوب منافع ملی و نگرانی‌های امنیتی خود با حکومت طالبان وارد تعامل شوند و در این زمینه تمام خطوط سرخ از پیش اعلام‌شده خود را نادیده بگیرند. 

 آنها همچنین به نظر می‌رسد به این نتیجه رسیده‌اند که تعلل در توسعه روابط با حکومت طالبان و بدتر از آن، دمیدن بر آتش خصومت دیرینه با آنها، هزینه‌های تاجکستان برای باقی ماندن در جبهه‌ای که تنها به نظر می‌رسد را به شدت افزایش خواهد داد و چه‌بسا موجب انزوای دولت دوشنبه در معادلات منطقه‌ای مرتبط با افغانستان می‌شود. 

 از این رو، مقامات تاجکستان با برداشتن گام‌های شتاب‌زده در راستای عادی‌سازی رابطه با حکومت طالبان، در حال پیوستن به سایر بازیگران منطقه‌ای برای مشروعیت‌بخشیدن به این حکومت هستند. 

 در این میان، مقامات تاجکستان برای تحقق منافع ملی و اهداف یک‌جانبه خود در تعامل با حکومت طالبان ناگزیر به اعطای امتیازاتی‌اند؛ امتیازاتی مانند واگذاری سفارت افغانستان در دوشنبه به نمایندگان آنها، قطع ارتباط با جبهه مقاومت و پایان دادن به حمایت تاریخی خود از این جبهه، و مهم‌تر از همه کمک به تحکیم تسلط حکومت طالبان بر سرنوشت مردم افغانستان.

با توجه به این واقعیت‌ها، سفر هیات عالی‌رتبه تاجکستان به کابل ، هرچند ممکن است از نظر استراتژیست‌های تاجک در راستای منافع و امنیت ملی این کشور باشد، اما پیش از هر چیز یک امتیاز استثنایی در اختیار طالبان قرار می‌دهد؛ و آن مشروعیت‌بخشیدن به حکومت آنها از سوی کشوری است که بی‌تردید بیشترین تهدید و آسیب متوجه آن خواهد بود. 

 بر این اساس، صرف‌نظر از اینکه در پشت پرده چه توافقات دیگری میان طالبان و تاجکستان انجام خواهد شد، تاجک‌ها همین اکنون نیز به طور یک‌جانبه به طالبان امتیاز می‌دهند و حاکمیت اقتدارگرایانه آنها را به‌صورت ضمنی به رسمیت می‌شناسند.

 اگر این دادوستدها و تعاملات در نهایت به واگذاری کامل نمایندگی‌های دیپلوماتیک افغانستان به حکومت طالبان منجر شود، این امر پروژه خونین و خشونت‌بار توسعه تروریزم از افغانستان به آسیای مرکزی را یک گام دیگر به پیش خواهد برد.    نرگس اعتماد