به گزارش انصار به نقل از کلید، دریک روز سرد خزانی به هدف تهیه لباس های گرم به بازار می روم، در یکی از مارکیت های شهر کابل دختران و زنانی فروشنده توجهم را جلب می کند. رفتار ملایم و جذاب یکی از این دختران پایم را به داخل فروشگاهش می کشاند. او نامش را معصومه می گوید و یاد آور می شود که در رشته کمپیوتر ساینس پوهنتون کابل کامیاب شده، اما با بسته شدن دروازه های پوهنتون ها به روی دختران، او نتوانسته تحصیلاتش را پیش ببرد.

شب و روز تلاش کردم تا در امتحان کانکور کامیاب شوم، آرزو  داشتم تحصیل کنم و به قله های موفقیت برسم، اما این رویایم به حقیقت نپیوست. ای کاش امارت اسلامی دروازه های پوهنتون ها را به روی ما بسته نمی کرد.

معصومه را با آرمان هایش رها کرده و به سراغ کسانی می روم تا در مورد کاروبار شان بیشتر صحبت کنند. چند قدم آنطرف تر، زنی جوانی کودکش را در بغل گرفته و با مشتریان جر و بحث داشت.

من هم به جمع آنان می پیوندم و از او می خواهم تا در مورد کارش برایم معلومات دهد.

او که نخواست نامش افشا شود گفت که از سه ماه بدینسو کودک شش ماهه اش را به آغوش گرفته و در فروشگاه لباس های زنانه کار می کند.

شوهرم بیکار است. من مجبورم کار کنم. در این فروشگاه برایم 4هزار و 500 افغانی معاش می دهد، این معاش برای یک خانواده کفایت نمی کند. اگر بیشتر بفروشم، معاشم هم بلند خواهد شد، اما فقر و بیکاری باعث شده که مردم کمتر خریداری کنند.

باخودم می گویم حال که وارد مارکیت شده ام بهتر است از دکان های بیشتری سر بزنم و ببینم وضعیت دیگر زنان فروشنده چگونه است.

این بار با رابعه هاشمی فروشنده دیگر سر صحبت را باز می کنم. او که درحال فروش لوازم مخصوص زنانه بود، گفت که در گذشته با معاش های خوبی با مؤسسات کار کرده، اما بعد از ممنوع شدن کار زنان با مؤسسات، او بیکار شده و به تجارت روآورده است.

من چیزی در رابطه به تجارت نمی دانستم، اما با بیکار شدنم، دیدم که حکومت کار زنان را در بخش تجارت ممنوع نکرده و من هم به تجارت روآوردم، اما کاروبار ما بسیار کم است و مشکلات اقتصادی داریم.

رابعه می افزاید که هرگاه حکومت اجازه دهد که دختران و زنان به تحصیل و کارهای شان برگردند، او به تحصیل خود ادامه خواهد داد.

در مورد فعالیت های زنان متشبث و مشکلات فراراه آنان، درپی نظر مسئولین می شوم، تا شاید بتوانم اندکی از خواست های آنان را به گوش آنان برسانم. 

در این رابطه عبدالسلام جواد، سخنگوی وزارت صنعت و تجارت در پاسخ به سوالاتم چنین می گوید: قرار است در آینده های نزدیک، دو فروشگاه بزرگ برای زنان متشبث در شهر کابل ایجاد  شود. زنان می توانند در آینده از این طریق محصولات شان را به راحتی به فروش برسانند.

به گفتۀ آقای جواد، امارت اسلامی از فعالیت زنان در بخش تجارت، به گونۀ کامل حمایت کرده و هیچ ممانعت و محدودیتی در زمینۀ فعالیت زنان در این بخش وجود ندارد.

این مسئول وزارت صنعت و تجارت درعین حال از پلان های انکشافی این وزارت به منظور پیشرفت و ایجاد سهولت در کار زنان متشبث سخن می زند.

 این در حالی است که زنان متشبث از حکومت طالبان می خواهند که محدودیت های آموزشی و کاری را از فراراه تمامی زنان و دختران بردارد تا فعالیت زنان نه تنها در بحش تجارت، بلکه در تمام بخش ها گسترش یابد.