محمد محقق؛ رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان می گوید، مساله کوچ اجباری ٧٠٠ خانواده در ولسوالى هاى گیزاب و پاتوی دایکندی تا هنوز حل نشده و «فرماندهان محلى» در فصل سرما مانع بازگشت مردم به خانه هاى شان می شوند.

 او این مطلب را شب گذشته (یک شنبه، ۲۸ قوس) در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود مطرح کرده است.

محقق نوشته است که مساله کوچ اجباری ٧٠٠ خانواده در ولسوالى هاى گیزاب و پاتوی دایکندی به رغم حکم ملا نورالدین ترابى مبنى بر عدم مزاحمت اهالى قریه تگابدار، تا هنوز حل نشده و فرماندهان محلى در فصل سرما مانع بازگشت مردم به خانه هاى شان هستند.

در اوایل تسلط طالبان، صدها خانواده عمدتا هزاره از مناطق اصلی شان در ولسوالی های گیزاب و پاتو وادار به کوچ اجباری شدند. آوارگان مدعی بودند که طالبان املاک آنان را به نزدیکان و هواداران شان توزیع کرده اند.

دیده بان حقوق بشر هم در گزارشی این اقدام طالبان را «نقض آشکار حقوق بشر و مجازات گروهی هزاره ها» خوانده و آن را به شدت محکوم کرده بود.

محقق در این یادداشت همچنین نوشته است که ختم جنگى را که طالبان مدعى هستند واقعیت ندارد و به گفته او، هنوز هم ترور، انفجار و جنگ در بسا نقاط کشور دوام دارد.

او گفته از ابتدای تسلط طالبان بر کشور، اوضاع روز به روز رو به وخامت می رود.

محقق نوشته است که امنیت جانى براى مقامات، مامورین و افرادی که وابسته به حکومت یا احزاب سیاسى بودند وجود ندارد.

او گفته است که برخلاف «عفو عمومى» که از طرف رهبرى طالبان اعلام شده، هزاران نفر از فرماندهان حکومت قبلى، آواره و زیر تعقیب هستند و یا هم شبانه از خانه هاى شان برده شده و شکنجه یا کشته می شوند.

رهبر حزب وحدت در ادامه افزوده است که امنیت روانى که لازمه حیات یک جامعه انسانى است به کلى از بین رفته و تمام مردم در حال مهاجرت و یا در فکر خروج از کشور اند.

محقق اضافه کرده که فقر و بیکارى چنان فراگیر شده که اکثریت قاطع مردم توان خرید مایحتاج شبانه روزى خود را ندارند و براى تهیه آن ضروریات خانه و زندگى و حتى بعضى هاى شان اولادشان را در معرض فروش قرار می دهند.

او در بخشی از یادداشت خود گفته است که مسأله تحصیل دختران و مشارکت زنان در ادارات و عرصه هاى سیاسى نیز همچنان در هاله اى از ابهام است و همه ممنوع اند.

رهبر حزب وحدت گفته است که برخلاف توقع جامعه جهانى و کشورهاى منطقه مبنى بر ضرورت ایجاد یک حکومت فراگیر و همه شمول از طریق یک مذاکره واقعى بین الافغانى، طالبان هنوز بر حکومت طالبانى و یکجانبه اصرار دارند.

او گفته است که طالبان حکومت همه شمول را طورى تعریف می کنند که همه پست ها و مقام هاى بلندپایه دولتى از طالبان باشد؛ ولی به طور سمبولیک از اقوام دیگر یک یک «نمونه از آدم هاى مداح و بى ریشه در جمع شان اضافه کنند».

او گفته است که اگر روال به همین منوال پیش برود سرانجام زوال حکومت طالبانى متصور است.

محمد محقق هم از جمله رهبرانی است که پس از تحولات اخیر و تسلط طالبان از کشور گریخت. او پیش تر اعلام کرد که در حال حاضر، قصد ندارد فعالیت سیاسی کند؛ اما بعدا در اقدامی مشترک با چند رهبر جهادی دیگر از تشکیل «جبهه مقاومت ملی جمهوری اسلامی افغانستان» علیه طالبان خبر داد. مواضع او و دیگر رهبران فراری در قبال تحولات جاری کشور، با واکنش های عمدتا منفی مردم روبه رو می شود.