یک معلم در شهر بامیان به دلیل فقر و تنگدستی وسایل خانه اش را به فروش گذشته است.

 سیدرحیم عارف که در مکتب «سردرگشتگ» ولسوالی یکاولنگ بامیان به عنوان معلم وظیفه اجرا می کند، می گوید که تمام داشته های خانه اش همین وسایل بود و دیگر چیزی برای فروش ندارد.

این آموزگار چهار ماه می شود که معاش دریافت نکرده و در حالی که فصل سرما رسیده، هنوز نتوانسته است مواد سوختی برای خانه اش تهیه کند. به این دلیل وی وادار شده است که وسایل خانه اش را به فروش بگذارد.

سیدرحیم از روزهایی قصه می کند که شغلی داشت و ماهانه معاشی دریافت می کرد، اما حالا با آن که نمی داند با فروش اسباب خانه اش چه مدت «گذاره» می تواند، ورد کلامش این است: «خدا مهربان است».

این معلم از مسوولان حکومت سرپرست طالبان در بامیان می خواهد که برای مردم کار ایجاد کنند. به گفته عارف، با توجه به وضعیت سخت معلمان، ریاست معارف بامیان باید معاش آنان را پرداخت کند. معلم رحیم می گوید که برخی از معلمان دیگر در شهر بامیان وضعیت زنده گی شان بدتر از وی است، چون تنها درامد آنان معاش شان بود که چهار ماه می شود پرداخت نشده است.

اخیراً مسوولان معارف طالبان در بامیان گفته بودند که معاش معلمان به زودی پرداخت می شود، اما سیدرحیم می گوید که بعد از ماه اسد سال جاری دیگر معاش دریافت نکرده است. با این حال سیدرحیم مجبور است در کنار تهیه مصارف خانواده هشت نفری اش، کرایه خانه نیز پرداخت کند.

سید رحیم عارف نمونه ای از هزاران انسانی است که این روزها بیکار و با وضعیت سختی روبه رو شده اند. در ماه های اخیر فعالان مدنی بامیان چندین بار اعتراض کردند و نسبت به وضعیت بد اقتصادی مردم مناطق مرکزی به نهادهای ملی و بین المللی هشدار دادند. در اعلامیه آنان آمده بود که به دلیل فقر شدید و افزایش بیکاری، خشونت های خانواده گی، فروش کودکان و مشکلات روانی مردم افزایش یافته است.

پیش تر وزارت مالیه حکومت سرپرست طالبان گفته بود که معاش دو ماهه (سنبله و میزان) کارمندان دولتی تا بیست وپنجم قوس پرداخت می شود. تا پایان این تاریخ دو روز دیگر مانده است، با این حال دیده شود که این وزارت چه قدر به وعده خود عمل می‎ کند.