افغان هایی که طی مدت استقرار ارتش فرانسه در افغانستان در مشاغل خدماتی مانند مترجمی با این ارتش همکاری می کردند، پس از خروج کامل نیروهای فرانسوی، در وضعیت نگران کننده امنیتی بسر می برند.

دولت فرانسه، در آستانۀ خروج نیروهای بین المللی از افغانستان، تصمیم گرفت به همکاران محلی نهادهای خود در این کشور و اعضای خانوادۀ آنها پناهندگی اِعطاء کند.

بر اساس برآوردهائی که تا کنون صورت گرفته، عملیات انتقال و استقرار در فرانسه ۶۰۰ نفر را در بر خواهد گرفت. نخستین گروه شامل حدود یکصد تن در اوایل هفتۀ جاری با ترک کابل، وارد پاریس شد. برخی انجمن های غیردولتی فعال در افغانستان از این تصمیم ابراز نگرانی کرده و آن را نشان بدبینی نسبت به آیندۀ این کشور تلقی کرده اند.

فرانسه که پیش از این به سبب خودداری از اعطای پناهندگی به تمامی «کارکنان غیرنظامی محلی» همکار ارتش این کشور در افغانستان مورد انتقاد انجمن های غیردولتی قرار گرفته بود، اینک کار انتقال شماری از همکاران پیشین نهادهای این کشور در افغانستان را آغاز کرده است.

نخستین پرواز تدارک دیده شده از سوی وزارت امور خارجۀ فرانسه که در روز دوشنبۀ هفتۀ جاری صورت گرفت چند پرواز دیگر به دنبال خواهد داشت. در مجموع حدود ۶۰۰ نفر از این طریق به فرانسه انتقال خواهند یافت. وزارت امور خارجه فرانسه کار صدور ویزا، تهیۀ بلیط هواپیما، پرداخت مبلغی کمک زندگی، تدارک مسکن در فرانسه و انجام تشریفات در برابر ادارۀ پناهندگی را بر عهده گرفته است.

بر اساس تصمیم دولت فرانسه، برنامۀ کنونی همکاران پیشین در هر حرفه و مقامی را در بر می گیرد و شامل مترجمان، رانندگان، آشپزها، کارکنان اداری و پشتیبانی و ماموران نظافت می شود.

در گذشته دولت فرانسه به هنگام خروج نیروهای خود از افغانستان در سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ تنها به پذیرش شمار اندکی از مترجمان ارتش این کشور اکتفا کرده بود. در نخستین طرح تنها ٧۳ مترجم افغان ویزای اقامت در فرانسه را دریافت داشتند. سه سال بعد تحت فشار انجمن ویژه ای که به این منظور پایه گذاری شد، ۱۰۳ تن دیگر نیز به دریافت پناهندگی در فرانسه نائل آمدند. تلاش ها به این منظور در سال ۲۰۱۸ به انتقال ۵۱ نفر دیگر انجامید.

طرح کنونی که شامل چند صد تن می شود، از پیش بینی آینده ای تیره و چشم انداز تسلط طالبان بر کشور حکایت می کند و شماری از انجمن های غیردولتی فعال در افغانستان و نیز دولت را ناخرسند ساخته است.

از نظر دولت افغانستان، تصمیم به انتقال همکاران محلی به فرانسه که در گذشته نیز در تهدید گروه های افراطی و بویژه طالبان قرار داشتند، نشان می دهد که پاریس از حال تسلط این گروه ها بر کشور را اجتناب ناپذیر می داند و دولت کنونی را از حفظ جان آنان ناتوان می بیند.

انجمن های غیردولتی نیز که در بسیاری زمینه ها و از جمله آموزش و بهداشت و توسعۀ فرهنگی و اقتصادی فعالیت می کنند و با اجرای این چنین کارکنان محلی خود را از دست می دهند، چنین اقدامی را بسود افغانستان نمی دانند. بگفتۀ آنان وجود افراد محلی همکار انجمن های بین المللی برای پیگیری کارآتر فعالیت ها ضروری است و ترک کشور از سوی آنان به معنای رها کردن و سپردن آن به طالبان است.

با این حال، رویدادهای ماه های اخیر و قتل ها و انفجارهای هدفمند پیاپی در افغانستان، نشان می دهد که جان بسیاری از شهروندان و بویژه آنان که در طرح های توسعۀ آموزش برای دختران، گسترش تولیدات فرهنگی و یا فعالیت های رسانه ای با خارجیان همکاری کرده اند، در خطر قرار دارد.